Ertelenen bir arama, geç kalınan af dileyişler, geç gelen farkındalıklar, anın güzelliğini kaçırmalar, içinden geleni söyleyemeyişler insanın omzunda bir yük olarak duruyor. O yüzden içinizden geleni yapın; taklitsiz, tertemiz ve içten. Kazanıp kaybetmenin bir önemi yok, ölüm var
Bir şeye ait olmayı ya da sahip olmayı sevmiyorum. Bir şeyle yan yana durunca daha güzel hissetmeyi seviyorum. Daha iyi bir insan olabilirmişim hissini seviyorum. Aynı yolda yürümeye dair olan inançtan daha çok, ben bu dikenli yolu budarım dedirten gücü seviyorum..🌿
İSTEDİM Kİ İNSAN BİRAZ SEVGİ GÖRÜNCE UZAKLAŞMASIN. DEĞER VERILDIĞINİ HİSSEDİNCE BUNU SUİSTİMAL ETMESİN. SAMİMİYET KARŞISINDA HADSİZLEŞMESİN. BIRAZ OLSUN ELİNDEKİLERİN KIYMETİNİ BİLSİN, BU ZATEN ELİMDE RAHATLIĞIYLA DEĞERSİZLEŞTİRMESİN. AMA İNSAN, ÇİĞ SÜT EMMİŞ NİHAYETİNDE..
Nevra: "Bir romanda okumuştum: ‘İnsan yoksullaştıkça daha az yer kaplar.' Yani insan yoksullaştıkça sıkışabilme yeteneği de artar."
Sefa: "O yüzden insanların parası oldukça hiçbir yere sığamıyorlar. O hangar gibi evler ondan yani."