masumiyet müzesi’nde kemal diyordu ya hayatımı size bütün içtenliğimle anlattım ama onu bütünüyle ne kadar anladım, ben kendim bile bilmiyorum diye. bazen tam olarak böyle hissediyorum. hem hayatıma tam anlamıyla hakimmiş gibi hem de hiç anlayamamış gibiyim.
Sanıyordum ki, Bu acıyı kabullendim artık eskisi gibi acıtmıyor, anlatırken sesim titriyor ama sanki daha güçlü sesim. sanki gözlerim artık buna dolmuyor hiç dolmayacak gibiydi, kabullendim sanıyordum hiç yüzleşmemişim bile