Doktora işimiz düştü. Ve Saraybosna'da açılan Medicana hastanesine gittik.
Randevu almak bile zorlaştı, hastane oldukça yoğun. Hem Saraybosna'da olanlar, hem de diğer şehirlerden gelenler var.
Yıllar önce demiştim, Bosna'da özel hastane yatırımı lazım ve kaybettirmez. Çünkü maalesef devlet hastanelerimizdeki kapasite, işleyiş, ilgi, alaka sıfıra yakın. Yine vicdanlı davrandım, sıfır demedim.
İnsanlarımız Türkiye'ye tedaviye gitmek için her yıl dünya kadar para harcıyorlar. Aypar sonraya verilen randevular mı olsun, yanlış teşhisler mi dersin, doktorların asık suratlarına mı yanarsın...
Medicana'ya gittik, Allah razı olsun, kendimizi insan gibi hissettik. Insan hastalığını bir nebze de olsa unutuyor, ya da daha hafife alıyor.
Türkiye'deki sağlık sistemi gerçekten her gün şükretmeniz gereken bir olay.
"İLMİHAL OKUYUN"
Meşhur "Bir Değirmendir Bu Dünya" adlı denemelerinden oluşan kitabında şunları söylüyor Zarifoğlu:
"Efendiler! İlmihal okuyun. Evlerinizi Müslümanlığın öğrenildiği, konuşulduğu ve yaşandığı Müslümanhaneler haline getirin.
Bu akşam evinize dönünce etrafınıza Müslüman gözüyle bir bakın, acaba İslâm'a aykırı neler var?
Eşyalarınıza, eşinizin, çoluk çocuğunuzun kılığına kıyafetine, eline yüzüne, ağızlarından çıkana, oturup kalkmalarına bir nazar edin. Bakın düzeltecek ne çok şey var. Ama ilkin öğrenmek gerek düzeltmek için.
Okuma yazma öğrendiniz, liseler, üniversiteler bitirdiniz, kendinizi allâme bilirsiniz ama belki Müslümanca taharetlenmeden bile haberiniz yok.
Kendinizi ve evinizi tepeden tırnağa İslâm'a göre yeniden tertip etmediğiniz sürece, İslâm tek millettir, diye düşünmenin anlamı kalmaz. Tek bir milletiz, tek bir gövdeyiz de neden Afganistan'da, Filistin'de, Filipinler'de ciğerimizi deştikleri halde acısını duymuyoruz, hiç düşündünüz mü?"
https://t.co/OiVseyBlaZ
Biri, İbn Haldun’a sordu:
Çocuklarımızı nasıl terbiye edelim?
*
İbn Haldun dedi ki: Çocuklarınızı terbiye etmeye çalışmayın.
Zira zaten size benzeyeceklerdir.
Kendinizi terbiye edin yeter....
Yine bakıyorum konu en olmadık yerlerinden tutuluyor; dizileri suçlama, evde silahın ne işi var vs...
Bunlar yeni şeyler değil; tüfek icat olduğundan beri evin duvarında asılı dururdu zaten... TV icat olduğundan beri vurdu kırdı filmler vardı zaten... Babalarımız da biz de böyle büyüdük, yeni şeyler değil bunlar!
Yeni olan şey çocuk büyütme tarzımızdır. Böyle bir çocuk yetiştirme şekli olamaz. Otoriteden yoksun, sorumluluktan muaf, sınırdan uzak, hayattan izole...
Bir çocuk okulun koridorunda yüksek sesle sinli kaflı küfürler edecek ve öğretmen ona haddini bildiremeyecek! Böyle bir eğitim şekli olamaz. TV'de Kemal Sunal'ın “eşşoğleşek” sözünü bipleyeceğiz ama okulda sinkaflı küfürler edilmesine göz yumacağız. Benim çocuğum okuldan hayasızlık öğrenip gelecek. Bu pedagojik riyakârlığı bırakmak ve acilen kadim öğretilere dönmek durumundayız. İnsan yetiştiremiyoruz, bununla biran önce yüzleşmemiz gerekiyor.
Din eğitiminde bile cehennem yok artık, cehennemi kapattık. Oysaki Allah peygamberini “beşîr ve nezîr” yani; cennet ve nimetleriyle müjdeleyen, cehennem ve azabıyla ikaz eden, olarak vasıflamıştır. “Sizi önünüzde yaklaşan bir günün azabına karşı uyarıyorum” diye İslâm'a davet ediyordu Allah Rasûlü (s.a.s.). Ne oldu da cehennemin kapısına mühür vuruldu?
Biz birinin ağacına elimizi uzatmadıysak, bir karıncanın yuvasını bozmadıysak, ağzımıza küfür koymadıysak cehennem de yanarız diye korktuk hep. Bir hayvana zarar verecek olsak, nenem “Anası kargış eder” derdi korkardık el uzatmaya. Kimsenin olmadığı yerde bile en aciz bir hayvanın da sahibi var bilinciyle büyüdük.
Şimdi bu canavarları kim yetiştiriyor?
Dümdüz söylüyorum, bu neslin mimarı modern psikoloji ve pedagojinin sınanmamış öğretileri ve dogmatik bir biçimde kabulüdür. Anne babaları bu çarpık ebeveynlik tarzına sevk eden budur. Eğitim kurumlarını, eğitmekten aciz bırakan budur. Bunun acilen tartışmaya açılması gerekiyor.
Evde baba otoritesi, okulda öğretmen otoritesinin olmayışı akran zorbalığını besleyen en temel etkendir. Öğretmen ve baba yeniden eski saygınlığına kavuşmalıdır. Meseleyi bir iki olaya münhasıran ele almak son derece yanlıştır.
Malların nerden geldiği büyük harflerle yazılması ne güzelmiş. Bosna'da veya Türkiye'de böyle uygulama görmedim. Minik harflerle nerde yazıyor diye insan arıyor. Oysa böyle yazsa hem kolaylık, hem tükceticiyi yönlendirir.
İRAN SİNEMASI’NDAKİ ANLATI İNCELİĞİNE MÜTHİŞ BİR ÖRNEK
Küçük çocuğun abisini kast ederek şaka ile karışık “ölmüş mü?” dediği anda arkada adeta vurulmuş gibi yere inen bir kuş.
Annenin yüzünde beliren hüzün.
Ardından annenin, oğlunun yaşadığını ve özgürlüğü için yola çıkacak olmasını düşündüğü anladığındaki gülümsemesi ve arkada tekrar havalanan kuş…
Ve bu gerilimi yaşayan annenin oğlunun saçından bir tutam alışı.
Sinemada bağlamda kalarak eklektik olmadan anlatı nasıl kurulur?, sinematik metafor nasıl tasarlanır? konusunda müthiş bir sahne.
Ve tabii sahnedeki duygu için şiirle bir tercüme:
“Hüzün ki en çok yakışandır bize.
Belki de en çok anladığımız.”
Yola Devam (Panah Panahi, İran, 2021)
Bir deli bir kuyuya bir taş attı 40 akıllı çıkaramıyor! İdam kararı henüz yüksek mahkemeye gitmedi henüz uygulanmıyor bu görüntüler takasla çıkan Filistinlilerin ailelerine kavuştuğu anları gösteriyor! Zaten videolarda kavuşma sevinci var ayrılık değil! L��tfen bu videoları artık idama götürülüyorlar diye paylaşmayın!
📌 İsrail'in son iki yılda yaptığı Lübnan'a yönelik bütün operasyonları İran dosyasından bağımsız okunamaz. Bunu tekil bir olay olarak değerlendirmek, son iki yılın mantığını görmezden gelmektir.
📌 İsrail'in stratejik öncelik sıralaması başından beri nettir: yakın tehditleri bertaraf et, sonra asıl hedefe yürü. Gazze'de Ekim 2023'ten bu yana yürütülen ve soykırıma dönüşen operasyon Hamas'ın güney sınırındaki operasyonel kapasitesini ortadan kaldırmaya yönelikti. Lübnan'daki Hizbullah ise kuzey sınırında aynı işlevi görüyordu. İran'a yönelik büyük bir tırmanma senaryosunda bu iki cephenin arkadan vurma kapasitesinin sıfırlanması ön koşuldu. Hep böyle gitti bu.
📌 Aynı şekilde 28 Şubat sonrası İsrail, Lübnan'ı da vurmaya başladığında insanlar "İran vuruluyorken neden aynı anda Lübnan da vuruluyor" diye sorup durdular. Sebep yine aynı: yakın tehdidi baskı altında tutmak.
📌 Önce Gazze, sonra Lübnan'da çağrı cihazı ve kara operasyonu ve Nasrallah suikastı, Yemen'i ağır bir şekilde vurmak, ardından 12 Günlük Çatışma, ardından 28 Şubat saldırıları. Her aşama bir sonrakinin zeminini hazırlamıştır. Bu tesadüf değil sıralamadır. Tekil okunmamalıdır.
📌 Şimdi herkes İran-ABD/İsrail arasında ateşkesten bahsederken İsrail'in Lübnan'a saldırması da aynı kalıbın tekrarıdır. Her büyük tırmanma öncesi veya tırmanma arası dönemde Hizbullah'a yönelik baskı artırılmaktadır. Bunun sebebi basittir: İran ile hesaplaşmanın bir sonraki aşamasına geçmeden önce Hizbullah'ın olası bir koordineli karşılık verme kapasitesini daha da aşağı çekmek.
📌 Ateşkes meselesine gelince. Sabah paylaştığım değerlendirmede belirttiğim üzere bu tür duraklamalar İsrail'e Lübnan'a odaklanacak zaman açmaktadır. Trump'a "ben diplomasiyi denedim" diyeceği siyasi alan sağlamaktadır. Piyasalara nefes aldırmaktadır. Ve en kritik olanı, İran'ın bu süreçteki askeri iletişimi, hareketliliği ve refleksleri gözlemlenmiştir. Çatışma bir ritme oturduğunda karar döngüsünü bozacak hamleleri hep yaptılar. Yine yapıyorlar.
📌 Olayları tekil okuyan bakış açısı şunu sorar: "Neden İsrail Lübnan'a saldırıyor?" Bütünlüklü okuyan bakış açısı ise şunu sorar: "İsrail İran'a yönelik bir sonraki aşamaya geçmeden önce tekrar Lübnan'a mı saldırıyor? Eğer öyleyse ne kadar daha baskılaması gerekiyor?" İki soru tamamen farklı cevaplara götürür.
📌 İsrail Gazze'de soykırım düzeyinde bir operasyona girişti. Lübnan'da sistematik olarak Hizbullah'ın komuta yapısını, cephane depolarını ve operasyonel derinliğini imha etti. Yemen'de Husiler'e yönelik vuruşlar gerçekleştirdi. Bunların hepsi İran'ın bölgesel derinlik sağlayan vekil yapılarıdı. Bu yapıların tek tek sökülmesi İran'ı stratejik olarak yalnızlaştırmaktadır. İran artık bir füze attığında arkasını yaslayacağı koordineli bir cephe sistemiyle değil, büyük ölçüde kendi başına karşılık vermek zorundadır.
📌 Bugün Lübnan'da olan yarın İran dosyasında olacakların habercisi olarak okunabilir. En azından makul bir şüphe bulunmaktadır. Şu an için duran şey bombalar gibi görünüyor, süreç değil.
Eşref Rüya dizisinde 'Kadir Baba' karakterini canlandıran oyuncu Görkem Sevindik, Filistinli tutsaklara yönelik çıkarılan idam yasasına karşı paylaşım yapmıştı.
🔴 İsrail Güvenlik Bakanı Ben-Gvir, Türk oyuncuyu tehdit etti:
"Kadir, hayatın boyunca asla baba olamayacaksın."
ABD-İsrail ikilisinin zihniyetini, hedeflerini hala öğrenemedik. Korkarım ki İran'dan sonra sıra bize geldiğinde aynı ezberleri sayıklamaya devam edeceğiz.
Bunları öğrenmek için bölgede daha neler yaşanması gerekiyor?!
Trump'ın İran'ı taş devrine döndürme tehditlerinde son saatlere yaklaşırken ekranlarda konuşanları izliyorum. Hala onu yapamaz, bunu yapamaz diyorlar.
2,5 senedir yapılamaz dediğiniz ne yapılmadı ki hala aynı nakaratı tekrarlıyorsunuz?
Öğrenemeyenler diyarıyız vesselam.
Boykot sebebiyle tepkilerden çekinen Bim mağazalarına Algida'ya ait Oando isimli markaların dolapları yerleştirilmeye başladı.
Oando'nun Türkiye'ye özel bir marka olarak ilk etapta Bim, CarrefourSA ve Çağrı marketlerde yer alacağı belirtiliyor.
https://t.co/gq4KSJpE3g
@e_secer İki sene önce Srebrenitsa anma törenine katıldık. Akü fabrikasını boğazım düğümlenerek gezdim... Eşime dedim ki hâlâ Bosna karışık. Arkadaş turistik bi gezi yapmış sanırım Bosna'ya sadece.