bugün yakın bi arkadaşım telefonlarımı neden açmıyorsun diye sorunca dümdüz İÇİMDEN AÇMAK GELMİYOR TELEFONLA KONUŞMAK İSTEMİYORUM diyebildim inanılmaz bi gelişme benim için, hissettiğim bir şeyi apaçık dile getirdim, artık yakın arkadaşım değil sanırım ama olsun
keman çalmayı öğrenmek istiyorum aynı zamanda ud bağlama kanun klarnet de öğrenmek istiyorum aynı zamanda kemençe cümbüş ve piyano da
ama hiçbir şey yapmıyorum sadece çok istiyorum ve oturuyorum
KAMUOYUNA DUYURU
uzun zamandır kahkaha atarken çenem çıkacakmış gibi hissettiren komik twitler okumuyorum toparlanın ve bi seyler yapın lütfen çok ihtiyacım var
biri var çok iletişimde olmamamıza rağmen bana dua et dediğinden beri saatlerce ona dua etmek geliyor içimden
otururken, bi şeyler izlerken, alışverişteyken... birdenbire aklıma geliveriyor ve dua etmeye başlıyorum sanki Allah ona dua edeyim diye hayatına göndermiş beni çok garip
bak seni cizdim dedim 15 dakika inceledi sonra ben böyle diilim diye ağlayarak silmeye basladı, odamı dağıtıp gittiğinde ben de burası benim odam diil diyerek 15 dakika boyunca eserini izlemistim ödestik✨️
"şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi
taşınacak suyu göster,kırılacak odunu
kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde
bileyim hangi suyun sakasıyım ya rabbelalemin
tütmesi gereken ocak nerde?"
dua niteliğinde bir şiir
Bazı şeylere geç kalacaksın ve bazı şeyler için de henüz erken. Fakat olması gerekenin arefesinde, tam da zamanında orada olacaksın. Ne bir dakika ilerisinde ne de gerisinde. Bu zaviyeden bakarsan, ıskaladıklarından mahzun olma. Nasibin, vaktinde orada olduğundur.