O kadar hissizleştim ki böyle hiç bir şey dinleyemiyorum o kadar kendimden vazgeçmiş gibi hissediyorum ki hayat kalitem zaten yerlerde ben zaten çökmüş gibiyim işe yaramaz boş beleş gibi yaşıyorum gibi geliyor sanki yaşamak için yaşıyorum o kadar yani napalım
kalbim o kadar uyuşmuş ki, eskisi gibi hiçbir duyguyu hissetmiyorum. boş hissediyorum, üzgün ya da mutlu değilim sadece duygusal olarak bitkin ve yorgunum