Allah tüm iş bulamayanlara hayırlı bereketli mobbingsiz gönül hoşluğu ile çalışacağı ona karşı merhametli ve yardımsever iş arkadaşlarının olduğu bir iş nasip etsin + yuksek maaşlar ve geliştiren önüne daha iyi kapılar açan
Üniversiteyi bitirmiş gençler iş arıyor… Kapı kapı dolaşıyor, CV bırakıyor, umut ediyor. Ama karşılarına çıkan ilk cümle hep aynı: “2-4 yıl tecrübe şart.”
İyi de güzel kardeşim, bu genç daha dün mezun oldu. Bu tecrübeyi nerede kazanacak? Siz kapıyı kapatırsanız, bu insanlar tecrübeyi rüyasında mı görecek?
İş vermeden tecrübe beklemek, yüzme bilmeyene “önce yüz, sonra gel” demek gibi bir şey. Hem havuza atmıyorsun, hem de niye yüzemiyorsun diye sorguluyorsun.
Biraz gerçekçi olalım. Bu gençler tembel değil, fırsatsız. Çalışmak istiyorlar, üretmek istiyorlar ama ilk adımı atacak zemin yok. Herkes hazır eleman peşinde, kimse yetiştirmeyi düşünmüyor.
Sonra da “gençler iş beğenmiyor” deniliyor… Yok öyle bir dünya. Gençler iş beğenmiyor değil, sistem gençlere şans vermiyor.
Kısacası mesele tecrübe değil, mesele fırsat. Biraz kapı açın ki bu insanlar da yürümeyi öğrensin.