Olivia
Online
Éliott Denis (ตอบช้าระดับสิบ)
@eliottD_LEF
#LEF_commu เอลิออต เดอนีส์ l ปี 3 l โรงเรียนการทหารไคเซอร์ l สามัญชน
Joined July 2024
77 Following
73 Followers
167 Posts
Pinned Tweet
#LEF_Commu
"มีอะไร...ติดหน้าผมเหรอ?"
Éliott Denis : เอลิออต เดอนีส์
ปี 3 สามัญชน / 181cm. 67kg.
โรงเรียนการทหารไคเซอร์
doc https://t.co/0rX5Rw0mGs
(ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ ทัก, โค, โรล, เวิ่น ได้24/07เลยนะคะ)
"ช่างน่าเสียดาย ที่แม้ว่าคุณจะเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจแต่ดูเหมือนว่าความกระบวนการตกตะกอนในความคิดและความสามารถจะไม่ได้ตามมาทัน"
"..เก็บปากไว้กินข้าวเถอะ"
"อย่ามาแตะตัวฉัน"
#LEF_สลับขั้ว
เสียงดนตรีรื่นเริงกระหึ่มกลบถ้อยคำครหา สีสันประดับแต่งแต้มทั่วเขตโรงเรียนฉาบทับอิสรภาพที่ถูกจำกัดลง สวมใส่หน้ากากไว้แล้วเพลิดเพลินไปกับมหรสพอันดึงดูดสายตาเถิด
ร้องเล่นจวบจนกว่าทุกความหมางใจจะจางไป
Event #LEF04
https://t.co/Ck9cQZDDHm
(#LEF_AUนักแสดง
นักร้องสาวชาวฝรั่งเศส วัย 25 ปี
ถักทอบทเพลง Indie pop ลึกซึ้งสุดห้วงอารมณ์ เนื้อเสียงอันทรงพลังที่กรีดใจผู้ฟังจนหลั่งน้ำตาโดยไร้กำแพงภาษา
สิ่งนั้นเองที่ชักพาเธอมารับบทบาทนี้เพื่อที่ 'เสียง' ที่เปล่งออกมานั้นจะสื่อความแทนท่าทีนิ่งเฉยของ คามิลล์ แอสเทียร์)
+
⛔️Selfharm, self-hatred
"อยากเล่นกับเชอรีลงั้นหรอ?"
"ถ้าอยากเล่นล่ะก็...."
(เหมือนจะน่ารัก แต่จริงๆไม่น่ารักค่ะ มีต่อใคต้เมนชั่น🥹🥹
พาเจ้าหมาน้อยซับคาร์ ลูกสมุน(จำเป็น)ของเชอรีลตอนเด็กมาฝากค่ะ น้องเคยเล่นด้วยรอบเดียวแล้วก็ไม่เคยเจอกันอีกเลย555555555)
#LEFboard
เพื่อจะเป็นในสิ่งที่ตนใคร่อยากเป็น
จนลดตัวลงไปกระทำในสิ่งที่ขุนนาง
มิควรกระทำ
ควรค่าแล้วหรือ?
-ไม่ระบุนาม
ในขณะเดียวกัน
หลังจากที่ไธราและเอลวินหลบหนีออกไปจากที่พัก
หนึ่งบุรุษผู้กระหายการต่อสู้จึงหันไปต้อนรับแขกผู้ไม่ได้รับเชิญทั้งหลายด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย
การถูกปรามาสจากศัตรูครั้งแล้วครั้งเล่า
ยิ่งทำให้ชายผู้นี้รู้สึกหงุดหงิด รำคาญใจ
นักเรียนดีเด่นผู้ใฝ่รู้ใฝ่เรียนหรือไง?
เดี๋ยวจะได้รู้กัน ว่าตัวตนที่แท้จริงของอาซาไนธ์ วัลเดอคูแมร์นั้น
เป็นดั่ง 'หมาบ้าไม่รักตัวกลัวตาย' ดีๆนี่เอง
"Since I'm in a really bad mood"
"Let's finish this quickly"
.
.
"Shall we?"
@chevalier_lef (มาวิ่งตามแบบนี้ต้องแลกด้วยการให้เพทๆนะคะ🙆)
(กลับมาโดยสมบูรณ์แล้วค่ะ😭กำลังไล่ตอบทุกอย่างนะคะ ฮืออออ วิ่งตามทุกคนต้อยๆ)
[🔓]
(มีกล่าวถึงความตาย)
ชีวิตที่ถูกใช้ ไหลผ่านไปชั่วพริบตา
เสียงที่เคยกรีดร้อง
น้ำตาที่เคยรินไหล
หลั่งความทุกข์ตรมไปเป็นสายเลือด เป็นมรสุม
โหมพัดกระหวัดทุกสิ่งแหลกราญไปตามทาง
บ้านที่พระเจ้าโอบอุ้มเราในยามเยาว์
ใต้ชายคาที่แม่ป้อนความรักให้เช้าเย็น
สุสานที่ข้าพเจ้าเหยียบย่ำผ่าน
![Alistair_LEF's tweet photo. [🔓]
(มีกล่าวถึงความตาย)
ชีวิตที่ถูกใช้ ไหลผ่านไปชั่วพริบตา
เสียงที่เคยกรีดร้อง
น้ำตาที่เคยรินไหล
หลั่งความทุกข์ตรมไปเป็นสายเลือด เป็นมรสุม
โหมพัดกระหวัดทุกสิ่งแหลกราญไปตามทาง
บ้านที่พระเจ้าโอบอุ้มเราในยามเยาว์
ใต้ชายคาที่แม่ป้อนความรักให้เช้าเย็น
สุสานที่ข้าพเจ้าเหยียบย่ำผ่าน https://t.co/PkOPHedAiz](https://pbs.twimg.com/media/GVuVpf2a8AAN0Fm.jpg)
#LEF_Auนักแสดง
(ตลาดวายรึยังคะ O<-< //คลานมาเยี่ยงเต่า
ในเมื่อเป็นAU เลยคิดว่า ooc ได้ประมาณนึงแหละนะ)
- จริงๆแต่งตัวหลายแนวมาก แบบไม่ซ้ำจำชุดไม่ได้ ๕๕๕๕ เป็นเรื่องปกติ
[ โรลปิด ]
🔒Part of story. With – @Alistair_LEF
โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งในเมือง
ช่วงประมาณ 19.17
⚠️Tw. & Cw.⚠️
physical abuse, domestic violence, blood, child grooming
————————————————
- เหตุการ์ณก่อนหน้านี้ราวๆหนึ่งอาทิตย์ -
เอเดรียนนั่งอยู่คนเดียวในหอพักที่มีแสงสลัว เทียนไขที่สั่นไหวทอดเงายาวไปตามผนัง ความเงียบสงบของโรงเรียนในยามค่ำคืนนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับความวุ่นวายที่เขารู้สึกภายใน, สายตาของเขากำลังจดจ่อไปยังจดหมายที่มีตราประทับขี้ผึ้งของครอบครัวที่ได้รับมาจากเจ้าหน้าที่
...นั่นเป็นจดหมายจากน้องสาวของเขา เดลฟีน
ลายมืออันบอบบางของเดลฟีนทำให้เขารู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว เขาปิดประตูแล้วนั่งลงอีกครั้งโดยค่อยๆคลายตราประทับนั้นอย่างระมัดระวัง
ขณะที่เขากางจดหมาย กลิ่นน้ำหอมของเดลฟีนก็ลอยขึ้นมาหาเขา เป็นเครื่องเตือนใจอย่างอ่อนโยนว่าบ้านอยู่ที่ไหน แต่ขณะที่เขามองดูตัวอักษรเหล่านั้น น้ำหนักของความกลัวและความสิ้นหวังของเธอกดทับลงบนตัวเขา
เอเดรียนที่รัก
จดหมายเริ่มต้นขึ้น
คำพูดของเธอสั่นไหวบนหน้ากระดาษราวกับว่ามันกำลังส่งเสียง
หนูหวังว่าจดหมายฉบับนี้จะไปถึงพี่โดยสวัสดิภาพ แม้ว่าหนูจะเขียนมันด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความกลัวก็ตาม...
..หนูไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไง แต่หนูรู้สึกว่าหนูต้องบอกพี่ทุกอย่าง. ทุกอย่างที่กำลังกัดกินจิตใจของหนู โลกดูเหมือนจะหมุนไปอย่างรวดเร็ว และหนูก็รู้สึกเหมือนติดอยู่กับกระแสน้ำ, ไม่สามารถหาจุดยืนของตัวเองได้
ตอนนี้พี่คงรู้แล้ว หรือบางทีพี่อาจจะรู้ในไม่ช้านี้ ว่าพ่อแม่ของเราได้กำลังพูดคุยเกี่ยวกับการหมั้นหมาย ผู้ชายที่พวกเขาเลือก... เอเดรียน เขาอายุมากกว่าหนูมาก พวกเขาบอกว่าเขาเป็นคนร่ำรวยและมีอิทธิพล แต่หนูได้ยินกระซิบ เอเดรียน กระซิบกระซาบจนน่าขนลุก คนในแวดวงของหนูพูดถึงความเข้มงวดของเขา ชื่อเสียงของเขาในด้านความโหดร้ายและการหลอกลวง หนูนึกภาพชีวิตที่ผูกพันกับคนอย่างเขาไม่ออก
คนที่มีอายุมากกว่าหนูสี่สิบปี
หนูกลัว พี่เอเดรียน หนูไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี พ่อแม่ของเราพูดถึงหน้าที่และเกียรติยศของครอบครัว แต่หนูอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าพวกเขากำลังส่งหนูไปสู่ชีวิตที่น่าสังเวช พวกเขาไม่ฟังคำวิงวอนของหนูเลย ตอนนี้หนูรู้สึกโดดเดี่ยวมาก และหนูรู้ว่าพี่คงจะยุ่งกับการเรียนและใกล้จะสอบกลางภาคแล้ว แต่หนูไม่รู้ว่าจะหันไปพึ่งใคร
ได้โปรด พี่เอเดรียน บอกหนูทีว่าต้องทำอย่างไร หนูไว้ใจพี่มากกว่าใครในโลกนี้ และตอนนี้หนูต้องการคำแนะนำจากพี่มากกว่าที่เคย หนูไม่อาจทนคิดเรื่องการแต่งงานครั้งนี้ได้ แต่หนูกลัวผลที่ตามมาจากการขัดคำสั่งของพ่อแม่
หนูคิดถึงพี่นะ เอเดรียน หนูคิดถึงวันที่ทุกอย่างยังเรียบง่ายกว่านี้ เมื่อเราสามารถหัวเราะและพูดคุยกันได้โดยไม่ต้องแบกรับภาระของโลกทั้งใบไว้บนบ่าของเรา โปรดเขียนกลับมาหาหนูโดยเร็วที่สุด หนูหวังว่าคุณจะมีคำตอบ บางอย่างที่จะช่วยให้ฉันผ่านพ้นสถานการณ์เลวร้ายนี้ไปได้
ด้วยรักและสิ้นหวัง
เดลฟีน
เอเดรียนหายใจไม่ทั่วท้องขณะอ่านต่อไป หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นทุกบรรทัด การเปิดเผยการหมั้นหมายที่จัดแจงไว้ เสียงกระซิบของความโหดร้ายและการหลอกลวง ช่องว่างของอายุ ความทุกข์ทรมานของเดลฟีนหลั่งไหลออกมาจากหน้ากระดาษ สร้างความหวาดกลัวให้กับความคิดของเขา
..ที่หน้ากระดาษยังมีคราบน้ำตาของเธอติดอยู่เลย
เอเดรียนพับจดหมายอย่างระมัดระวังแล้วใส่กลับเข้าไปในซอง สีหน้าของเขาแข็งกร้าวขึ้น แสงเทียนสั่นไหวสะท้อนในดวงตาของเขา
เขาไม่สามารถปล่อยให้เธอต้องเผชิญชะตากรรมเช่นนี้ได้ จิตใจของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ขัดแย้ง—ความโกรธต่อพ่อแม่ของเขาที่มองโลกในแง่ร้ายอย่างเย็นชา ความกลัวต่ออนาคตของเดลฟีน และความรู้สึกถึงความรับผิดชอบที่จะต้องปกป้องเธอไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ความทรงจำในวัยเด็กของเขา ความลับอันดำมืดของตระกูลผุดขึ้นมาโดยไม่ได้รับคำสั่ง เขารู้ว่าความโหดร้ายเป็นอย่างไร เขาเคยเห็นมันในเงามืดในคฤหาสน์ปู่ของพวกเขาเอง ดังนั้นเขาจึงเริ่มสืบอย่างเงียบๆโดยพึ่งเส้นสายที่ไว้ใจได้จากคนสนิท และเพียงระยะเวลาไม่ถึงสองวัน ทุกสิ่งก็ทยอยเผยออกทีละนิด
—ยิ่งรู้มากขึ้น ความไม่สบายใจก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น ชายคนนี้เป็นคนมีอิธิพล มีเส้นสายหยั่งลึกในโครงสร้างทางการเมืองและสังคม แต่สิ่งที่ทำให้เอเดรียนรู้สึกไม่สบายใจมากที่สุดคือการได้รู้ว่าชายคนนี้มีหลานชายคนสนิทและเอเดรียนเคยเจอเขามาก่อนหน้านี้ เป็นคนรู้จักที่ห่างไกลแต่ก็ได้ข่าวมาว่าร่ำเรียนในสถาบันใกล้ๆกัน
กุญแจสำคัญในการติดต่อกับชายคนนี้
จูเลี่ยน มาร์ชองด์
————————————————
- ปัจจุบัน -
หลังจากนั้นไม่นานเอเดรียนได้นัดพบกับชายคนนี้เป็นการลับโดยเลือกที่จะไปคนเดียว เขาเข้าใจถึงความเสี่ยง แต่สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถฝากไว้กับใครได้ การเจรจากำหนดไว้ในช่วงค่ำในส่วนที่เงียบสงบของเมือง
—ภายใต้แสงสลัว ๆ ของอาคารเก่าที่ถูกลืม เอเดรียนยืนอยู่ในเงามืด ท่าทางตึงเครียดและดวงตาระแวดระวัง อากาศรอบตัวพวกเขาเต็มไปด้วยฝุ่น กลิ่นของความเก่าและความละเลยแทรกซึมผ่านรอยแตกร้าวบนผนังที่สึกกร่อน หินใต้เท้าของเขาเย็นยะเยือก และเสียงฝีเท้าที่ดังก้องเป็นระยะในทางเดินที่ว่างเปล่าทำให้รู้สึกไม่สบายใจ
เอเดรียนสวมสูทสีเข้มตัดเย็บเข้ารูปซึ่งเข้ากับรูปร่าง แม้จะมีรอยยับเล็กน้อยจากการสวมใส่มาระยะเวลานาน เสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาดูสะอาดตัดกับสีเข้มของสูทดำสนิทโดยติดกระดุมเม็ดบนไว้ทำให้เห็นผิวซีด ๆ ข้างใต้, คลุมเสื้อโค้ทสีดำหนาๆ ไว้บนไหล่เพื่อป้องกันความหนาวเย็น ริบบิ้นสีแดงที่เดลฟีนมอบให้ถูกซุกไว้ในกระเป๋าเสื้อโค้ท
มือของเขาซึ่งสวมถุงมือหนังชั้นดีถูกซ่อนไว้ในกระเป๋าเสื้อ, นิ้วหนึ่งลูบไล้ไปตามโครงเรือนของนาฬิกาพกที่อยู่ข้างใน พฤติกรรมประหม่าที่เผยให้เห็นถึงความสับสนวุ่นวายภายในตัวของชายหนุ่ม ผมของเขาซึ่งปกติจะหวีเรียบร้อย มีปอยผมที่ร่วงลงมาบนหน้าผากทำให้มันยุ่งเหยิงเล็กน้อย
จูเลียนซึ่งยืนห่างออกไปไม่กี่ฟุตนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับกิริยามารยาทที่สงบนิ่งแต่ไม่มั่นคงของเอเดรียน เสื้อผ้าของเขามีสไตล์ชนชั้นสูงที่คล้ายกันแต่ขาดความสง่างามเช่นเดียวกัน แสงที่สั่นไหวจากตะเกียงน้ำมันที่อยู่ใกล้ ๆ ทำให้เกิดเงาที่ดูน่ากลัวบนใบหน้าของคู่สนทนาซึ่งเน้นให้เห็นถึงความคมคายของใบหน้าของเขา
เสียงของเอเดรียนต่ำลงเล็กน้อย แทบจะกระซิบขณะที่เขาพูด คำพูดนั้นหนักอึ้งด้วยน้ำหนักของสถานการณ์ที่พวกเขาเผชิญอยู่ เขาสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดระหว่างพวกเขา เข้าใจอย่างเงียบๆ ว่าการพบกันครั้งนี้ไม่ใช่แค่การสนทนาธรรมดาๆ แต่มีบางอย่างที่มากกว่านั้น บางอย่างที่อันตรายและคาดเดาไม่ได้ ความเย็นยะเยือกของกำแพงหินด้านหลังเขาแทรกซึมผ่านเสื้อโค้ทกำลังเตือนให้นึกถึงความเป็นจริงว่าพวกเขายืนอยู่ที่ไหนพร้อมความไม่แน่นอนของสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น
และคงจะเป็นเรื่องตลกร้ายเอเดรียนจดจ่อกับเป้าหมายของเขามากไปจนมีช่องโหว่เล็กๆ
..เขาไม่ได้สังเกตเลยว่าเพื่อนร่วมชั้นของเขาคนนึงก็อยู่แถวๆนี้โดยความไม่ได้ตั้งใจ
“...ขอบคุณที่มาตามนัด”
“ขอเริ่มเลยแล้วกัน”
![AdrienDV_LEF's tweet photo. [ โรลปิด ]
🔒Part of story. With – @Alistair_LEF
โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งในเมือง
ช่วงประมาณ 19.17
⚠️Tw. & Cw.⚠️
physical abuse, domestic violence, blood, child grooming
————————————————
- เหตุการ์ณก่อนหน้านี้ราวๆหนึ่งอาทิตย์ -
เอเดรียนนั่งอยู่คนเดียวในหอพักที่มีแสงสลัว เทียนไขที่สั่นไหวทอดเงายาวไปตามผนัง ความเงียบสงบของโรงเรียนในยามค่ำคืนนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับความวุ่นวายที่เขารู้สึกภายใน, สายตาของเขากำลังจดจ่อไปยังจดหมายที่มีตราประทับขี้ผึ้งของครอบครัวที่ได้รับมาจากเจ้าหน้าที่
...นั่นเป็นจดหมายจากน้องสาวของเขา เดลฟีน
ลายมืออันบอบบางของเดลฟีนทำให้เขารู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว เขาปิดประตูแล้วนั่งลงอีกครั้งโดยค่อยๆคลายตราประทับนั้นอย่างระมัดระวัง
ขณะที่เขากางจดหมาย กลิ่นน้ำหอมของเดลฟีนก็ลอยขึ้นมาหาเขา เป็นเครื่องเตือนใจอย่างอ่อนโยนว่าบ้านอยู่ที่ไหน แต่ขณะที่เขามองดูตัวอักษรเหล่านั้น น้ำหนักของความกลัวและความสิ้นหวังของเธอกดทับลงบนตัวเขา
เอเดรียนที่รัก
จดหมายเริ่มต้นขึ้น
คำพูดของเธอสั่นไหวบนหน้ากระดาษราวกับว่ามันกำลังส่งเสียง
หนูหวังว่าจดหมายฉบับนี้จะไปถึงพี่โดยสวัสดิภาพ แม้ว่าหนูจะเขียนมันด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความกลัวก็ตาม...
..หนูไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไง แต่หนูรู้สึกว่าหนูต้องบอกพี่ทุกอย่าง. ทุกอย่างที่กำลังกัดกินจิตใจของหนู โลกดูเหมือนจะหมุนไปอย่างรวดเร็ว และหนูก็รู้สึกเหมือนติดอยู่กับกระแสน้ำ, ไม่สามารถหาจุดยืนของตัวเองได้
ตอนนี้พี่คงรู้แล้ว หรือบางทีพี่อาจจะรู้ในไม่ช้านี้ ว่าพ่อแม่ของเราได้กำลังพูดคุยเกี่ยวกับการหมั้นหมาย ผู้ชายที่พวกเขาเลือก... เอเดรียน เขาอายุมากกว่าหนูมาก พวกเขาบอกว่าเขาเป็นคนร่ำรวยและมีอิทธิพล แต่หนูได้ยินกระซิบ เอเดรียน กระซิบกระซาบจนน่าขนลุก คนในแวดวงของหนูพูดถึงความเข้มงวดของเขา ชื่อเสียงของเขาในด้านความโหดร้ายและการหลอกลวง หนูนึกภาพชีวิตที่ผูกพันกับคนอย่างเขาไม่ออก
คนที่มีอายุมากกว่าหนูสี่สิบปี
หนูกลัว พี่เอเดรียน หนูไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี พ่อแม่ของเราพูดถึงหน้าที่และเกียรติยศของครอบครัว แต่หนูอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าพวกเขากำลังส่งหนูไปสู่ชีวิตที่น่าสังเวช พวกเขาไม่ฟังคำวิงวอนของหนูเลย ตอนนี้หนูรู้สึกโดดเดี่ยวมาก และหนูรู้ว่าพี่คงจะยุ่งกับการเรียนและใกล้จะสอบกลางภาคแล้ว แต่หนูไม่รู้ว่าจะหันไปพึ่งใคร
ได้โปรด พี่เอเดรียน บอกหนูทีว่าต้องทำอย่างไร หนูไว้ใจพี่มากกว่าใครในโลกนี้ และตอนนี้หนูต้องการคำแนะนำจากพี่มากกว่าที่เคย หนูไม่อาจทนคิดเรื่องการแต่งงานครั้งนี้ได้ แต่หนูกลัวผลที่ตามมาจากการขัดคำสั่งของพ่อแม่
หนูคิดถึงพี่นะ เอเดรียน หนูคิดถึงวันที่ทุกอย่างยังเรียบง่ายกว่านี้ เมื่อเราสามารถหัวเราะและพูดคุยกันได้โดยไม่ต้องแบกรับภาระของโลกทั้งใบไว้บนบ่าของเรา โปรดเขียนกลับมาหาหนูโดยเร็วที่สุด หนูหวังว่าคุณจะมีคำตอบ บางอย่างที่จะช่วยให้ฉันผ่านพ้นสถานการณ์เลวร้ายนี้ไปได้
ด้วยรักและสิ้นหวัง
เดลฟีน
เอเดรียนหายใจไม่ทั่วท้องขณะอ่านต่อไป หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นทุกบรรทัด การเปิดเผยการหมั้นหมายที่จัดแจงไว้ เสียงกระซิบของความโหดร้ายและการหลอกลวง ช่องว่างของอายุ ความทุกข์ทรมานของเดลฟีนหลั่งไหลออกมาจากหน้ากระดาษ สร้างความหวาดกลัวให้กับความคิดของเขา
..ที่หน้ากระดาษยังมีคราบน้ำตาของเธอติดอยู่เลย
เอเดรียนพับจดหมายอย่างระมัดระวังแล้วใส่กลับเข้าไปในซอง สีหน้าของเขาแข็งกร้าวขึ้น แสงเทียนสั่นไหวสะท้อนในดวงตาของเขา
เขาไม่สามารถปล่อยให้เธอต้องเผชิญชะตากรรมเช่นนี้ได้ จิตใจของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ขัดแย้ง—ความโกรธต่อพ่อแม่ของเขาที่มองโลกในแง่ร้ายอย่างเย็นชา ความกลัวต่ออนาคตของเดลฟีน และความรู้สึกถึงความรับผิดชอบที่จะต้องปกป้องเธอไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ความทรงจำในวัยเด็กของเขา ความลับอันดำมืดของตระกูลผุดขึ้นมาโดยไม่ได้รับคำสั่ง เขารู้ว่าความโหดร้ายเป็นอย่างไร เขาเคยเห็นมันในเงามืดในคฤหาสน์ปู่ของพวกเขาเอง ดังนั้นเขาจึงเริ่มสืบอย่างเงียบๆโดยพึ่งเส้นสายที่ไว้ใจได้จากคนสนิท และเพียงระยะเวลาไม่ถึงสองวัน ทุกสิ่งก็ทยอยเผยออกทีละนิด
—ยิ่งรู้มากขึ้น ความไม่สบายใจก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น ชายคนนี้เป็นคนมีอิธิพล มีเส้นสายหยั่งลึกในโครงสร้างทางการเมืองและสังคม แต่สิ่งที่ทำให้เอเดรียนรู้สึกไม่สบายใจมากที่สุดคือการได้รู้ว่าชายคนนี้มีหลานชายคนสนิทและเอเดรียนเคยเจอเขามาก่อนหน้านี้ เป็นคนรู้จักที่ห่างไกลแต่ก็ได้ข่าวมาว่าร่ำเรียนในสถาบันใกล้ๆกัน
กุญแจสำคัญในการติดต่อกับชายคนนี้
จูเลี่ยน มาร์ชองด์
————————————————
- ปัจจุบัน -
หลังจากนั้นไม่นานเอเดรียนได้นัดพบกับชายคนนี้เป็นการลับโดยเลือกที่จะไปคนเดียว เขาเข้าใจถึงความเสี่ยง แต่สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถฝากไว้กับใครได้ การเจรจากำหนดไว้ในช่วงค่ำในส่วนที่เงียบสงบของเมือง
—ภายใต้แสงสลัว ๆ ของอาคารเก่าที่ถูกลืม เอเดรียนยืนอยู่ในเงามืด ท่าทางตึงเครียดและดวงตาระแวดระวัง อากาศรอบตัวพวกเขาเต็มไปด้วยฝุ่น กลิ่นของความเก่าและความละเลยแทรกซึมผ่านรอยแตกร้าวบนผนังที่สึกกร่อน หินใต้เท้าของเขาเย็นยะเยือก และเสียงฝีเท้าที่ดังก้องเป็นระยะในทางเดินที่ว่างเปล่าทำให้รู้สึกไม่สบายใจ
เอเดรียนสวมสูทสีเข้มตัดเย็บเข้ารูปซึ่งเข้ากับรูปร่าง แม้จะมีรอยยับเล็กน้อยจากการสวมใส่มาระยะเวลานาน เสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาดูสะอาดตัดกับสีเข้มของสูทดำสนิทโดยติดกระดุมเม็ดบนไว้ทำให้เห็นผิวซีด ๆ ข้างใต้, คลุมเสื้อโค้ทสีดำหนาๆ ไว้บนไหล่เพื่อป้องกันความหนาวเย็น ริบบิ้นสีแดงที่เดลฟีนมอบให้ถูกซุกไว้ในกระเป๋าเสื้อโค้ท
มือของเขาซึ่งสวมถุงมือหนังชั้นดีถูกซ่อนไว้ในกระเป๋าเสื้อ, นิ้วหนึ่งลูบไล้ไปตามโครงเรือนของนาฬิกาพกที่อยู่ข้างใน พฤติกรรมประหม่าที่เผยให้เห็นถึงความสับสนวุ่นวายภายในตัวของชายหนุ่ม ผมของเขาซึ่งปกติจะหวีเรียบร้อย มีปอยผมที่ร่วงลงมาบนหน้าผากทำให้มันยุ่งเหยิงเล็กน้อย
จูเลียนซึ่งยืนห่างออกไปไม่กี่ฟุตนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับกิริยามารยาทที่สงบนิ่งแต่ไม่มั่นคงของเอเดรียน เสื้อผ้าของเขามีสไตล์ชนชั้นสูงที่คล้ายกันแต่ขาดความสง่างามเช่นเดียวกัน แสงที่สั่นไหวจากตะเกียงน้ำมันที่อยู่ใกล้ ๆ ทำให้เกิดเงาที่ดูน่ากลัวบนใบหน้าของคู่สนทนาซึ่งเน้นให้เห็นถึงความคมคายของใบหน้าของเขา
เสียงของเอเดรียนต่ำลงเล็กน้อย แทบจะกระซิบขณะที่เขาพูด คำพูดนั้นหนักอึ้งด้วยน้ำหนักของสถานการณ์ที่พวกเขาเผชิญอยู่ เขาสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดระหว่างพวกเขา เข้าใจอย่างเงียบๆ ว่าการพบกันครั้งนี้ไม่ใช่แค่การสนทนาธรรมดาๆ แต่มีบางอย่างที่มากกว่านั้น บางอย่างที่อันตรายและคาดเดาไม่ได้ ความเย็นยะเยือกของกำแพงหินด้านหลังเขาแทรกซึมผ่านเสื้อโค้ทกำลังเตือนให้นึกถึงความเป็นจริงว่าพวกเขายืนอยู่ที่ไหนพร้อมความไม่แน่นอนของสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น
และคงจะเป็นเรื่องตลกร้ายเอเดรียนจดจ่อกับเป้าหมายของเขามากไปจนมีช่องโหว่เล็กๆ
..เขาไม่ได้สังเกตเลยว่าเพื่อนร่วมชั้นของเขาคนนึงก็อยู่แถวๆนี้โดยความไม่ได้ตั้งใจ
“...ขอบคุณที่มาตามนัด”
“ขอเริ่มเลยแล้วกัน”](https://pbs.twimg.com/media/GVM9vEFa0AA3kCs.jpg)
@chevalier_lef (คุณณณณณณ😭‼️)
@CamilleA_LEF [25th autumn]
เมื่อถึงเวลา คำตอบจะปรากฎให้ได้เห็น แม้ว่าบางคนจะโชคร้ายเสียจนชั่วชีวิตก็ยังไม่ได้คำตอบเสียที
คนเราไม่อาจหาตอบที่ถูกต้องได้ด้วยปัญญามนุษย์ กระทั่งพระเจ้าเองก็คงช่วยให้คำตอบแก่เราไม่ได้เช่นกัน
หรือบางทีคุณค่าของชีวิต คือการตั้งคำถามเพื่อแสวงหาคำตอบกันนะ?
-Blanc-
@CamilleA_LEF [24th autumn]
เมื่อมีคนใดคนหนึ่ง จดจำการกระทำนั้นได้ การกระทำของเราจะมีความหมายเสมอ
ตัวเรา คือคนแรกที่จะจดจำการกระทำนั้น ๆ เอาไว้
ผู้อื่น จะเป็นคนที่สอง และสาม คอยช่วยยืนยันให้เราอีกเสียง หากยังไม่มั่นใจในการกระทำของตนเอง
การมีอยู่ สำคัญกว่าความหมาย
-Blanc-
@LEF_Cheryl [25th autumn]
ร้านผ้าไหมชั้นดี และร้านขายของที่ระลึก นับเป็นตัวเลือกที่ดีทีเดียว
แต่ไม่ว่าจะเป็นของขวัญจากที่ไหน ๆ หากให้ด้วยใจบริสุทธิ์ ก็ย่อมเป็นสิ่งมีคุณค่าทั้งนั้น
หวังว่าคุณจะได้พบกับของขวัญที่ตามหา
-Blanc-
@Ophelia_LEF ด้วยความอยากรู้อยากเห็นจึงได้ชะเง้อมองออกไปว่าอีกฝ่ายเป็นใคร
'คุณโอฟีเลียนี่เอง...' ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะต้องใจขีดเขียนบางอย่างลงในสมุดอยู่ เชอรีลจึงตัดสินใจขยับเข้าไปใกล้อีก
ที่แท้ก็วาดภาพอยู่
"สวยมากเลยค่ะ..."
+
#LEF02
[โรลปิด | @Thyra_LEF ]
เที่ยงวัน ณ ห้องสมาคมอนุรักษ์วัฒนธรรมการดื่มชา
โต๊ะและเก้าอี้ถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ เชิงเทียนดอกไม้วางตั้งยังใจกลาง ตกแต่งประดับประดางามงดไม่แพ้ในวันนิทรรศการ
ซิเอนน่า คาร์ล ในวันนี้รวบผมขึ้นส่งเสริมภาพลักษณ์ทะมัดทะแมงคล่องแคล่ว
+
![Sienna_LEF's tweet photo. #LEF02
[โรลปิด | @Thyra_LEF ]
เที่ยงวัน ณ ห้องสมาคมอนุรักษ์วัฒนธรรมการดื่มชา
โต๊ะและเก้าอี้ถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ เชิงเทียนดอกไม้วางตั้งยังใจกลาง ตกแต่งประดับประดางามงดไม่แพ้ในวันนิทรรศการ
ซิเอนน่า คาร์ล ในวันนี้รวบผมขึ้นส่งเสริมภาพลักษณ์ทะมัดทะแมงคล่องแคล่ว
+ https://t.co/pC1ES4u1k5](https://pbs.twimg.com/media/GUuTYRkaQAAbVht.jpg)
Diary Entry
August 24th 17XX
บาป กดทับร่างกายของฉันหนักมากในค่ำคืนคืนนี้ มากกว่าที่เคยเป็นมา เศษซากความทรงจำของบาปที่ฉันจำได้ดูเหมือนจะแทรกซึมผ่านกำแพงของคฤหาสน์หลังใหญ่ของเรา ทำให้แม้แต่ในอากาศที่หายใจก็เปื้อนเปรอะ การกระทำของปู่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกอันมืดมิดยังคงหลอกหลอน แม้ว่าฉันจะยังเป็นเพียงแค่เด็กเมื่อพบเข้ากับสิ่งที่น่ากลัวในห้องใต้ดินเป็นครั้งแรก แต่ความทรงจำนั้นยังคงอยู่ ราวกับแผลที่เน่าเปื่อยภายในจิตวิญญาณ
พ่อเชื่อว่าการนิ่งเงียบ การฝังอดีตไว้ จะทำให้เราหนีการพิพากษาที่ตามมาได้ แต่ฉันไม่แน่ใจนัก ฉันจะมองเข้าไปในดวงตาที่ไร้เดียงสาของเดลฟีนและบอกเธอว่าทุกอย่างเป็นไปด้วยดีได้อย่างไร ในเมื่อเงาบาปของครอบครัวเรายังคงปกคลุมอยู่? สายเลือดเดียวกันยังคงไหลเวียนอยู่ในเส้นเลือดของเรา เปรอะเปื้อนไปด้วยความรุนแรงและการหลอกลวง ฉันจะปกป้องเธอจากความมืดมิดได้อย่างไร ในเมื่อฉันเองก็รู้สึกถึงความเย็นชาของความมืดมิดที่เกาะกุมหัวใจตัวเองอยู่เช่นกัน ?
ฉันสวดภาวนาบ่อยขึ้นในช่วงนี้ แต่คำพูดเหล่านั้นกลับดูว่างเปล่า ราวกับว่ามันไม่สามารถไปถึงเหนือเพดานของห้องนี้ได้
บางทีอาจเป็นเพราะฉันขอสิ่งที่ฉันไม่สมควรได้รับ—การอภัยบาปโดยไม่ต้องสารภาพบาป การไถ่บาปโดยไม่ต้องชดใช้ ฉันสงสัยว่าพระเจ้าจะให้อภัยครอบครัวที่จมอยู่กับความผิดบาปได้จริงหรือไม่ หรือจริงๆแล้วฉันแค่หวังว่าการกระทำอันแสนดีเล็กๆน้อยๆของฉัน.. ความพยายามของฉันที่จะทำความดี จะสามารถชดเชยบาปที่แบกไว้อยู่ได้?
ริบบิ้นสีแดงที่เดลฟีนมอบให้ฉันยังคงผูกอยู่ที่ข้อมือ สัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์เพียงเส้นเดียว ช่วยปลดเปลื้องความรู้สึกผิดที่ฉันรู้สึกได้จริงหรือ ?
..จนตอนนี้ฉันก็ยังคงคิด .. การรู้สึกไม่มีอำนาจเป็นบาปหรือไม่? หรือว่าการไม่ลงมือทำอะไรเลยเป็นบาปที่แท้จริงในการปล่อยให้วัฏจักรดำเนินต่อไป ? ฉันไม่รู้.. ไม่รู้อไรทั้งนั้น, แต่ความคิดที่ว่าเดลฟีนต้องทนทุกข์เพราะความโลภของครอบครัวทำให้ฉันโกรธจนแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ ฉันจะไม่ยอมให้เธอถูกความมืดมิดแบบเดียวกับที่หลอกหลอนฉันกลืนกิน ฉันต้องหาทางช่วยเธอให้ได้ .. สักทาง
ตอนนี้ ฉันจะสวดภาวนาต่อไป ไม่ใช่เพื่อขอการให้อภัย แต่ขอกำลังใจในการทำสิ่งที่ถูกต้อง และหากสิ่งนั้นไม่เพียงพอ... ฉันก็กลัวว่าวิญญาณของฉันอาจสูญสลายไป เช่นเดียวกับผู้คนที่จากไปก่อนฉัน
- Adrien
[Late autumn | 18:30 | สวน]
ดวงตะวันลาลับขอบฟ้า รัตติกาลมาเยือนรวดเร็วกว่าเก่านักเมื่อย่างเข้าใกล้ฤดูหนาว
แสงไฟสลัวจากตัวโบสถ์สะท้อนเงาของบุตรีดยุกแห่งคาร์ลในชุดลำลอง น่าแปลกไม่น้อยที่ช่วงกลางสัปดาห์สอบอันแสนเคร่งเครียดของใครหลายคน นักเรียนดีเด่นเช่นนางไม่กลับหอทวนหนังสือ
+
![Sienna_LEF's tweet photo. [Late autumn | 18:30 | สวน]
ดวงตะวันลาลับขอบฟ้า รัตติกาลมาเยือนรวดเร็วกว่าเก่านักเมื่อย่างเข้าใกล้ฤดูหนาว
แสงไฟสลัวจากตัวโบสถ์สะท้อนเงาของบุตรีดยุกแห่งคาร์ลในชุดลำลอง น่าแปลกไม่น้อยที่ช่วงกลางสัปดาห์สอบอันแสนเคร่งเครียดของใครหลายคน นักเรียนดีเด่นเช่นนางไม่กลับหอทวนหนังสือ
+ https://t.co/gGiCct9k7c](https://pbs.twimg.com/media/GVfL_M2bAAA_yrS.jpg)
Last Seen Users on Sotwe
Most Popular Users
Elon Musk 
@elonmusk
240.6M followers
Barack Obama
@barackobama
119.2M followers
Donald J. Trump
@realdonaldtrump
111.7M followers
Cristiano Ronaldo
@cristiano
110.5M followers
Narendra Modi
@narendramodi
107M followers
Rihanna
@rihanna
97.6M followers
NASA
@nasa
92.2M followers
Justin Bieber
@justinbieber
90.9M followers
KATY PERRY
@katyperry
87.6M followers
Taylor Swift
@taylorswift13
81.4M followers
Lady Gaga
@ladygaga
73M followers
Virat Kohli
@imvkohli
69.8M followers
Kim Kardashian
@kimkardashian
69.8M followers
YouTube
@youtube
68.7M followers
Bill Gates
@billgates
63.9M followers
Neymar Jr
@neymarjr
62.5M followers
The Ellen Show
@theellenshow
62.4M followers
CNN
@cnn
61.9M followers
X
@x
60.8M followers
Selena Gomez
@selenagomez
60.7M followers
✨
⭐
💫