Éliott Denis (ตอบช้าระดับสิบ)

#LEF_commu เอลิออต เดอนีส์ l ปี 3 l โรงเรียนการทหารไคเซอร์ l สามัญชน

[Éliott Denis (ตอบช้าระดับสิบ) @eliottD_LEF]

#LEF_Commu

"มีอะไร...ติดหน้าผมเหรอ?"

Éliott Denis : เอลิออต เดอนีส์
ปี 3 สามัญชน / 181cm. 67kg.
โรงเรียนการทหารไคเซอร์

doc https://t.co/0rX5Rw0mGs

(ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ ทัก, โค, โรล, เวิ่น ได้24/07เลยนะคะ)

[𝐀𝐝𝐫𝐢𝐞𝐧 @AdrienDV_LEF]

"ช่างน่าเสียดาย ที่แม้ว่าคุณจะเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจแต่ดูเหมือนว่าความกระบวนการตกตะกอนในความคิดและความสามารถจะไม่ได้ตามมาทัน"

"..เก็บปากไว้กินข้าวเถอะ"

"อย่ามาแตะตัวฉัน"

#LEF_สลับขั้ว

[Lame et Fleur @LEF_Commu]

เสียงดนตรีรื่นเริงกระหึ่ม​กลบถ้อยคำครหา สีสัน​ประดับแต่งแต้มทั่วเขตโรงเรีย��​ฉาบทับอิสรภาพ​ที่ถูกจำกัดลง สวมใส่หน้ากากไว้แล้วเพลิดเพลิน​ไปกับมหรสพอันดึงดูดสายตา​เถิด

ร้องเล่นจวบจนกว่าทุกความหมางใจจะจางไป

Event #LEF04
https://t.co/Ck9cQZDDHm

[Camille•Astier🍇 @CamilleA_LEF]

(#LEF_AUนักแสดง
นักร้องสาวชาว​ฝรั่งเศส​ วัย 25 ปี
ถักทอบทเพลง Indie pop ​ลึกซึ้งสุดห้วงอารมณ์​ เนื้อเสียงอันทรงพลัง​ที่กรีดใจผู้ฟังจนหลั่งน้ำตาโดยไร้กำแพงภาษา

สิ่งนั้นเองที่ชักพาเธอมารับบทบาทนี้เพื่อที่ 'เสียง' ที่��ปล่งออกมานั้นจะสื่อความแทนท่าทีนิ่งเฉยของ คามิลล์​ แอสเทียร์)
+

[Mistral @Mistral_LEF]

⛔️Selfharm, self-hatred

[Cheryl Estee🧸(โดนงานรุมทึ้ง) @LEF_Cheryl]

"อยากเล่นกับเชอรีลงั้นหรอ?"

"ถ้าอยากเล่นล่ะก็...."

(เหมือนจะน่ารัก แต่จริงๆไม่น่ารักค่ะ มีต่อใคต้เมนชั่น🥹🥹

พาเจ้าหมาน้อยซับคาร์ ลูกส���ุน(จำเป็น)ของเชอรีลตอน��ด็กมาฝากค่ะ น้องเคยเล่นด้วยรอบเดียวแล้วก็ไม่เคยเจอกันอีกเลย555555555)

[AnnaAnAn @Aekkarin_PKU]

#LEFboard

เพื่อจะเป็นในสิ่งที่ตนใคร่อยากเป็น
จนลดตัวลงไปกระทำในสิ่งที่ขุนนาง
มิควรกระทำ

ควรค่าแล้วหรือ?

-ไม่ระบุนาม

[⋆☽ Azarnithe—(only dm) @Azarnithe_LEF]

ในขณะเดียวกัน
หลังจากที่ไธราและเอลวินหลบหนีออกไปจากที่พัก

หนึ่งบุรุษผู้กระหายการต่อสู้จึงหันไปต้อนรับแขกผู้ไม่ได้รับเชิญทั้งหลายด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย

การถูกปรามาสจากศัตรูครั้งแล้วครั้งเล่า
ยิ่งทำให้ชายผู้นี้รู้สึกหงุดหงิด รำคาญใจ

นักเรียนดีเด่นผู้ใฝ่รู้ใฝ่เรียนหรือไง?
เดี๋ยวจะได้รู้กัน ว่าตัวตนที่แท้จริงของอาซาไนธ์ วัลเดอคูแมร์นั้น

เป็นดั่ง 'หมาบ้าไม่รักตัวกลัวตาย' ดีๆนี่เอง

"Since I'm in a really bad mood"

"Let's finish this quickly"

.
.

"Shall we?"

[Éliott Denis (ตอบช้าระดับสิบ) @eliottD_LEF]

@chevalier_lef (มาวิ่งตามแบบนี้ต้องแลกด้วยการให้เพทๆนะคะ🙆)

[Éliott Denis (ตอบช้าระดับสิบ) @eliottD_LEF]

(กลับมาโดยสมบูรณ์แล้วค่ะ😭กำลังไล่ตอบทุกอย่างนะคะ ฮืออออ วิ่งตามทุกคนต้อยๆ)

[Alistair(Low energy) @Alistair_LEF]

[🔓]
(มีกล่าวถึงความตาย)

ชีวิตที่ถูกใช้ ไหลผ่านไปชั่วพริบตา
เสียงที่เคยกรีดร้อง
น้ำตาที่เคยรินไหล
หลั่งความทุกข์ตรมไปเป็นสายเลือด เป็นมรสุม

โหมพัดกระหวัดทุกสิ่งแหลกราญไปตามทาง
บ้านที่พระเจ้าโอบอุ้มเราในยามเยาว์
ใต้ชายคาที่แม่ป้อนความรักให้เช้าเย็น
สุสานที่ข้าพเจ้าเหยียบย่ำผ่าน

[𝐀𝐝𝐫𝐢𝐞𝐧 @AdrienDV_LEF]

#LEF_Auนักแสดง

(ตลาดวาย���ึยังคะ O<-< //คลานมาเยี่ยงเต่า
ในเมื่อเป็นAU เลยคิดว่า ooc ได้ประมาณนึงแหละนะ)

- จริงๆแต่งตัวหลายแนวมาก แบบไม่ซ้ำจำชุดไม่ได้ ๕๕๕๕ เป็นเรื่องปกติ

[𝐀𝐝𝐫𝐢𝐞𝐧 @AdrienDV_LEF]

[ โรลปิด ]
🔒Part of story. With – @Alistair_LEF
โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งในเมือง
ช่วงประมาณ 19.17

⚠️Tw. & Cw.⚠️
physical abuse, domestic violence, blood, child grooming

————————————————

- ��หตุการ์ณก่อนหน้านี้ราวๆหนึ่งอาทิตย์ -

เอเดรียนนั่งอยู่คนเดียวในหอพักที่มีแสงสลัว เทียนไขที่สั่นไหวทอดเงายาวไปตามผนัง ความเงียบสงบของโรงเรียนในยามค่ำคืนนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับความวุ่นวาย��ี่เขารู้สึกภายใน, สายตาของเขากำลังจดจ่อไปยังจดหมายที่มีตราประทับขี้ผึ้งของครอบครัวที่ได้รับมาจากเจ้าหน้าที่

...นั่นเป็นจดหมายจากน้องสาวของเขา เดลฟีน

ลายมืออันบอบบางของเดลฟีนทำให้เขารู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว เขาปิดประตูแล้วนั่งลงอีกครั้งโดยค่อยๆคลายตราประทับนั้นอย่างระมัดระวัง

ขณะที่เขากางจดหมาย กลิ่นน้ำหอมของเดลฟีนก็ลอยขึ้นมาหาเขา เป็นเครื่องเตือนใจอย่างอ่อนโยนว่าบ้านอยู่ที่ไหน แต่ขณะที่เขามองดูตัวอักษรเหล่านั้น น้ำหนักของความกลัวและความสิ้นหวังของเธอกดทับลงบนตัวเขา

เอเดรียนที่รัก

จดหมายเริ่มต้นขึ้น
คำพูดของเธอสั่นไหวบนหน้ากระดาษราวกับว่ามันกำลังส่งเสียง

หนูหวังว่าจดหมายฉบับนี้จะไปถึงพี่โดยสวัสดิภาพ แม้ว่าหนูจะเขียนมันด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความกลัวก็ตาม...

..หนู���ม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไง แต่หนูรู้สึกว่าหนูต้องบอกพี่ทุกอย่าง. ทุกอย่างที่กำลังกัดกินจิตใจของหนู โลกดูเหมือนจะหมุนไปอย่างรวดเร็ว และหนูก็รู้สึกเหมือนติดอยู่กับกระแสน้ำ, ไม่สามารถหาจุดยืนของตัวเองได้

ตอนนี้พี่คงรู้แล้ว หรือบางทีพี่อาจจะรู้ในไม่ช้านี้ ว่าพ่อแม่ของเราได้กำลังพูดคุยเกี่ยวกับการหมั้นหมาย ผู้ชายที่พวกเขาเลือก... เอเดรียน เขาอายุมากกว่าหนู���าก พวกเขาบอกว่าเขาเป็นคนร่ำรวยและมีอิทธิพล แต่หนูได้ยินกระซิบ เอเดรียน กระซิบกระซาบจนน่าขนลุก คนในแวดวงของหนูพูดถึงความเข้มงวดของเขา ชื่อเสียงของเขาในด้านความโหดร้ายและการหลอกลวง หนูนึกภาพชีวิตที่ผูกพันกับคนอย่างเขาไม่ออก

คนที่มีอายุมากกว่าหนูสี่สิบปี

หนูกลัว พี่เอเดรียน หนูไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี พ่อแม่ของเราพูดถึงหน้าที่และเกียรติยศของครอบครัว แต���หนูอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่า��วกเขากำลังส่งหนูไปสู่ชีวิตที่น่าสังเวช พวกเขาไม่ฟังคำวิงวอนของหนูเลย ตอนนี้หนูรู้สึกโดดเดี่ยวมาก และหนูรู้ว่าพี่คงจะยุ่งกับการเรียนและใกล้จะสอบกลางภาคแล้ว แต่หนูไม่รู้ว่าจะหันไปพึ่งใคร

ได้โปรด พี่เอเดรียน บอกหนูทีว่าต้องทำอย่างไร หนูไว้ใจพี่มากกว่าใครในโลกนี้ และตอนนี้หนูต้องการคำแนะนำจากพี่มากกว่าที่เคย หนูไม่อาจทนคิดเรื่องการแต่งงานครั้งนี้ได�� แต่หนูกลัวผลที่ตามมาจากการขัดคำสั่งของพ่อแม่

หนูคิดถึงพี่นะ เอเดรียน หนูคิดถึงวันที่ทุกอย่างยังเรียบง่ายกว่านี้ เมื่อเราสามารถหัวเราะและพูดคุยกันได้โดยไม่ต้องแบกรับภาระของโลกทั้งใบไว้บนบ่าของเรา โปรดเขียนกลับมาหาหนูโดยเร็วที่สุด หนูหวังว่าคุณจะมีคำตอบ บางอย่างที่จะช่วยให้ฉันผ่านพ้นสถานการณ์เลวร้ายนี้ไปได้

ด้วยรักและสิ้นหวัง
เดลฟีน

เอเดรียนหายใจไม่ทั่วท้องขณะอ่านต่อไป หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นทุกบรรทัด การเปิดเผยก��รหมั้นหมายที่จัดแจงไว้ เสียงกระซิบของความโหดร้ายและการหลอกลวง ช่องว่างของอายุ ความทุกข์ทรมานของเดลฟีนหลั่งไหลออกมาจากหน้ากระดาษ สร้างความหวาดกลัวให้กับความคิดของเขา

..ที่หน้ากระดาษยังมีคราบน้ำตาของเธอติดอยู่เลย

เอเดรียนพับจดหมายอย่างระมัดระวังแล้วใส่กลับเข้าไปในซอง สีหน้าของเขาแข็งกร้าวขึ้น แสงเทียนสั่นไหวสะท้อนในดวงตาของเขา

เขาไม่สามารถปล่อยใ���้เธอต้องเผชิญชะตากรรมเช่นนี้ได้ จิตใจของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ขัดแย้ง—ความโกรธต่อพ่อแม่ของเขาที่มองโลกในแง่ร้ายอย่างเย็นชา ความกลัวต่ออนาคตของเดลฟีน และความรู้สึกถึงความรับผิดชอบที่จะต้องปกป้องเธอไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ความทรงจำในวัยเด็กของเขา ความลับอันดำมืดของตระกูลผุดขึ้นมาโดยไม่ได้รับคำสั่ง เขารู้ว่าความโหดร้ายเป็นอย่างไร เขาเคยเห็นม���นในเงามืดในคฤหาสน์ปู่ของพวกเขาเอง ดังนั้นเขาจึงเริ่มสืบอย่างเงียบๆโดยพึ่งเส้นสายที่ไว้ใจได้จากคนสนิท และ���พียงระยะเวลาไม่ถึงสองวัน ทุกสิ่งก็ทยอยเผยออกทีละนิด

—ยิ่งรู้มากขึ้น ความไม่สบายใจก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น ชายคนนี้เป็นคนมีอิธิพล มีเส้นสายหยั่งลึกในโครงสร้างทางการเมืองและสังคม แต่สิ่งที่ทำให้เอเดรียนรู้สึกไม่สบายใจมากที่สุดคือการได้รู้ว่าชายคนนี้มีหลานชายคนสนิทและเอเดรียนเคยเจอเขามาก่อนหน้านี้ เป็นคนรู้จักที่ห่างไกลแต่ก็ได้ข่าวมาว่าร่ำเรียนในสถาบั���ใกล้ๆกัน

กุญแจสำคัญในการติดต่อกับชายคนนี้

จูเลี่ยน มาร์ชองด์

————————————————

- ปัจจุบัน -

หลังจากนั้นไม่นานเอเดรียนได้นัดพบกับชายคนนี้เป็นการลับโดยเลือกที่จะไปคนเดียว เขาเข้าใจถึงความเสี่ยง แต่สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถฝากไว้กับใครได้ การเจรจากำหนดไว้ในช่วงค่ำในส่วนที่เงียบสงบของเมือง

—ภายใต้แสงสลัว ๆ ของอาคารเก่าที่ถูกลืม เอเดรียนยืนอยู่��นเงามืด ท่าทางตึงเครียดและดวงตาระแวดระวัง อากาศรอบตัวพวกเขาเต็มไปด้วยฝุ่น กลิ่น��องความเก่าและความละเลยแทรกซึมผ่านรอยแตกร้าวบนผนังที่สึกกร่อน หินใต้เท้าของเขาเย็นยะเยือก และเสียงฝีเท้าที่ดังก้องเป็นระยะในทางเดินที่ว่างเปล่าทำให้รู้สึกไม่สบายใจ

เอเดรียนสวมสูทสีเข้มตัดเย็บเข้ารูปซึ่งเข้ากับรูปร่าง แม้จะมีรอยยับเล็กน้อยจากการสวมใส่มาระยะเวลานาน เสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาดูสะอาดตัดกับสีเข้มของสูทดำสนิทโดยติดกระดุมเม็ดบนไว้ทำให้เห���นผิวซีด ๆ ข้างใต้, คลุมเสื้อโค้ทสีดำหนาๆ ไว้บนไหล่เพื่อป้องกันความหนาวเย็น ริบบิ้นสีแดงที่เดลฟีนมอบให้ถูกซุกไว้ในกระเป๋าเสื้อโค้ท

มือของเขาซึ่งสวมถุงมือหนังชั้นดีถูกซ่อนไว้ในกระเป๋าเสื้อ, นิ้วหนึ่งลูบไล้ไปตามโครงเรือนของนาฬิกาพกที่อยู่ข้างใน พฤติกรรมประหม่าที่เผยให้เห็นถึงความสับสนวุ่นวายภายในตัวของชายหนุ่ม ผมของเขาซึ่งปกติจะหวีเรียบร้อย มีปอยผมที่ร่วงลงมาบนหน้าผากทำให้มันยุ่งเหยิงเล็กน้อย

จูเลียนซึ่งยืนห่างออกไปไม่กี่ฟุตนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับกิริยามารยาทที่สงบนิ่งแต่ไม่มั่นคงของเอเดรียน เสื้อผ้าของเขามีสไตล์ชนชั้นสูงที่คล้ายกันแต่ขาดความสง่างามเช่นเดียวกัน แสงที่สั่นไหวจากตะเกียงน้ำมันที่อยู่ใกล้ ๆ ทำให้เกิดเงาที่ดูน่ากลัวบนใบหน้าของคู่สนทนาซึ่งเน้นให้เห็นถึงความคมคายข���งใบหน้าของเขา

เสียงของเอเดรียนต่ำลงเล็กน้อย แทบจะกระซิบขณะที่เขาพูด คำพูดนั้นหนักอึ้งด้วยน้ำหนักของสถานการณ์ที่พวกเขาเผชิญอยู่ เขาสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดระหว่างพวกเขา เข้าใจอย่างเงียบๆ ว่าการพบกันครั้งนี้ไม่ใช่แค่การสนทนาธรรมดาๆ แต่มีบางอย่างที่มากกว่านั้น บางอย่างที่อันตรายและคาดเดาไม่ได้ ความเย็นยะเยือกของกำแพงหินด้านหลังเขาแทรกซึมผ่านเสื้��โค้ทกำลังเตือนให้นึกถึงความเป็นจริงว่าพวกเขายืนอยู่ที่ไหนพร้อมความไม่แน่นอนของสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

และคงจะเป็นเรื่องตลกร้ายเอเดรียนจด��่อกับเป้าหมายของเขามากไปจนมีช่องโหว่เล็กๆ

..เขาไม่ได้สังเกตเลยว่าเพื่อนร่วมชั้นของเขาคนนึงก็อยู่แถวๆนี้โดยความไม่ได้ตั้งใจ

“...ขอบคุณที่มาตามนัด”

“ขอเริ่มเลยแล้วกัน”

[Éliott Denis (ตอบช้าระดับสิบ) @eliottD_LEF]

@chevalier_lef (คุณณณณณณ😭‼️)

[Éliott Denis (ตอบช้าระดับสิบ) @eliottD_LEF]

@CamilleA_LEF [25th autumn]
เมื่อถึงเวลา คำตอบจะปรากฎให้ได้เห็น แม้ว่าบางคนจะโชคร้ายเสียจนชั่วชีวิตก็ยังไม่ได้คำตอบเสียที

คนเราไม่���าจหาตอบที่ถูกต้องได้ด้วยปัญญามนุษย์ กระทั่งพระเจ้าเองก็คงช่วยให้คำตอบแก่เราไม่ได้เช่นกัน

หรือบางทีคุณค่าของชีวิต คือการตั้งคำถามเพื่อแสวงหาคำตอบกันนะ?

-Blanc-

[Éliott Denis (ตอบช้าระดับสิบ) @eliottD_LEF]

@CamilleA_LEF [24th autumn]
เมื่อมีคนใดคนหนึ่ง จดจำการกระทำนั้นได้ การกระทำของเราจะมีความหมายเสมอ

ตัวเรา คือคนแรกที่จะจดจำการกระทำนั้น ๆ เอาไว้
ผู้อื่น จะเป็นคนที่สอง และสาม ค��ยช่วยยืนยันให้เราอีกเสียง หากยังไม่มั่นใจในการกระทำของตนเอง

การมีอยู่ สำคัญกว่าความหมาย

-Blanc-

[Éliott Denis (ตอบช้าระดับสิบ) @eliottD_LEF]

@LEF_Cheryl [25th autumn]
ร้านผ้าไหมชั้นดี และร้านขายของที่ระลึก นับเป็นตัวเลือกที่ดีทีเดียว

แต่ไม่ว่าจะเป็นของขวัญจากที่ไหน ๆ หากให้ด้วยใจบริสุทธิ์ ก็ย่อมเป็นสิ่งมีคุณค่าทั้งนั้น

หวังว่าคุณจะได้พบกับของขวัญ��ี่ตามหา

-Blanc-

[Cheryl Estee🧸(โดนงานรุมทึ้ง) @LEF_Cheryl]

@Ophelia_LEF ด้วยความอยากรู้อยากเห็นจึงได้ชะเง้อมองออกไปว่าอีกฝ่ายเป็นใคร

'คุณโอฟีเลียนี่เอง...' ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะต้องใจขีดเขียนบางอย่างลงในสมุดอยู่ เชอรีลจึงตัดสินใจขยับเข้าไปใกล้อีก

ที่แท้ก็วาดภาพอยู่

"สวยมากเลยค่ะ..."

+

[Sienna (busy) @Sienna_LEF]

#LEF02
[โรลปิด | @Thyra_LEF ]
เที่ยงวัน ณ ห้องสมาคมอนุรักษ์วัฒนธรรมการดื่มชา

โต๊ะและเก้าอี้ถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ เชิงเทียนดอกไม้วางตั้งยังใจกลาง ตกแต่งประดับประดางามงดไม่แพ้ในวันนิทรรศการ

ซิเอนน่า คาร์ล ในวันนี้รวบผมขึ้นส่งเสริมภาพลักษณ์ทะมัดทะแมงคล่องแคล่ว
+

[𝐀𝐝𝐫𝐢𝐞𝐧 @AdrienDV_LEF]

Diary Entry
August 24th 17XX

บาป กดทับร่างกายของฉันหนักมากในค่ำคืนคืนนี้ มากกว่าที่เคยเป็นมา เศษซากความทรงจำของบาปที่ฉันจำได้ดูเหมือนจะแทรกซึมผ่านกำแพงของคฤหาสน์หลังใหญ่ของเรา ทำให้แม้แต่ในอากาศที่หายใจก็เปื้อนเปรอะ การกระทำของปู่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกอันมืดมิดยังคงหลอกหลอน แม้ว่าฉันจะยังเป็นเพียงแค่เด็กเมื่อพบเข้ากับสิ่งที่น่ากลัวในห้องใต้ดินเป็นครั้งแรก แต่ความทรงจำนั้นยังคงอยู่ ราวกับแผลที่เน่าเปื่อยภายในจิตวิญญาณ

พ่อเชื่อว่าการนิ่งเงียบ การฝังอดีตไว้ จะทำให้เราหนีการพิพากษาที่ตามมา��ด้ แต่ฉันไม่แน่ใจนัก ฉันจะมองเข้าไปในดวงตาที่ไร้เดียงสาของเดลฟีนและบอกเธอว่าทุกอย่างเป็นไปด้วยดีได้อย่างไร ในเมื่อเงาบาปของครอบครัวเรายังคงปกคลุมอยู่? สา��เลือดเดียวกันยังคงไหลเวียนอยู่ในเส้นเลือดของเรา เปรอะเปื้อนไปด้วยความรุนแรงและการหลอกลวง ฉันจะปกป้องเธอจากความมืดมิดได้อย่างไร ในเมื่อฉันเองก็รู้สึกถึงความเย็นชาของความมืดมิดที่เกาะกุมหัวใจตัวเองอยู่เช่นกัน ?

ฉันสวดภาวนาบ่อยขึ้นในช่วงนี้ แต่คำพูดเหล่านั้นกลับดูว่างเปล่า ราวกับว่ามันไม่สามารถไปถึงเหนือเพดานของห้องนี้ได้

บางทีอาจเป็นเพราะฉันขอสิ่งที่ฉันไม่สมควรได้รับ—การอภัยบาปโดยไม่ต้องสารภาพบาป การไถ่บาปโดยไม่ต้องชดใช้ ฉันสงสัยว่าพระเจ้าจะให้อภัยครอบครัวที่จมอยู่กับความผิดบาปได้จริงหรือไม่ หรือจริงๆแล้วฉันแค่หวังว่าการกระทำอันแสนดีเล็กๆน้อยๆของฉัน.. ความพยายามของฉันที่จะทำความดี จะสามารถชดเชยบาปที่แบกไว้อยู่ได้?

ริบบิ้นสีแดงที่เดลฟีนมอบให้ฉันยังคงผูกอยู่ที่ข้อมือ สัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์เพียงเส้นเดียว ช่วยปลดเปลื้องความรู้สึกผิดที่ฉันรู้สึกได้จริงหรือ ?

..จนตอนนี้ฉันก็ยังคงคิด .. การรู้สึกไม่มีอำนาจเป็นบาปหรือไม่? หรือว่าการไม่ลงมือทำอะไรเลยเป็นบาปที่แท้จริงในการปล่อยให้วัฏจักรดำเนินต่อไป ? ฉันไม่รู้.. ไม่รู้อไรทั้งนั้น, แต่ความคิดที่ว่าเดลฟีนต้องทนทุกข์เพราะความโลภของครอบครัวทำให้ฉันโกรธจนแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ ฉันจะไม่ยอมให้เธอถูกค���ามมืดมิดแบบเดียวกับที่หลอกหลอนฉันกลืนกิน ฉันต้องหาทางช่วยเธอให้ได้ .. สักทาง

ตอนนี้ ฉันจะสวดภาวนาต่อไป ไม่ใช่เพื่อขอการให้อภัย แต่ขอกำลังใจในการทำสิ่งที่ถูกต้อง และหากสิ่งนั้นไม่เพียงพอ... ฉันก็กลัวว่าวิญญาณของฉันอาจสูญสลายไป เช่นเดียวกับผู้คนที่จากไปก่อนฉัน

- Adrien

[Sienna (busy) @Sienna_LEF]

[Late autumn | 18:30 | สวน]

ดวงตะวันลาลับขอบฟ้า รัตติกาลมาเยือนรวดเร็วกว่าเก่านักเมื่อย่างเข้าใกล้ฤดูหนาว

แสงไฟสลัวจากตัวโบสถ์สะท้อนเงาของบุตรีดยุกแห่งคาร์ลในชุดลำลอง น่าแปลกไม่น้อยที่ช่วงกลางสัปดาห์สอบอันแสนเคร่งเครียดของใครหลายคน นักเรียนดีเด่นเช่นนางไม่กลับหอทวนหนั��สือ
+