@MityMo1980@Sofia50020Sofia I’ve been enjoying your posts, and it looks like not following each other yet. I’d love to connect. Follow me so we don’t miss each other’s updates ❤️
İstanbul'u fethedip Roma'yı yıkmamızın 573. senesi kutlu olsun. Roma gibi bir imparatorluğu tarih sahnesinden silmek de bize nasip oldu çok şükür. Büyük Türk hükümdarı Fatih Sultan Mehmet Han mekanın cennet olsun. İstanbul her daim Türk yurdu olarak kalacak.
Geçen nöbette tam 24 bin adım atmışım. Ama sadece adım mı attım? Hayır.
O 24 saat içinde yeri geldi taşıma personeli oldum, sedye çektim. Yeri geldi yeni yatışların sistem işlerini halledip sekreterlik yaptım. Odaların temizliğini takip edip personele işini hatırlattım; televizyonu çalışmayan hastanın tv sini tamir ettim teknik servis oldum. Yemek yiyemeyen hastamı kaşık kaşık besleyip teşvik ettim; hayata küsen bir diğerine, bir psikolog gibi yaklaşarak herkesin bu günleri atlattığını anlatıp yaşama sevinci aşılamaya çalıştım.
Tüm bunlar olurken bir yandan durumu kötü olan hastamın sürekli vital takibini yapıyor, infüzyonlarını ayarlıyor, kan gazı takipleriyle boğuşuyordum. Yemek dağıtan personelin unuttuğu hastalar için yemek getirttim. Genel cerrahi dışında başka servislerden de yatışlar kabul ettik; bir yandan da o hastaların kendi doktorlarına ulaşabilmek için telefon başında helak oldum .Ameliyat sonrası narkozun etkisiyle nefes almayı unutan bir hastam vardı; başında durup ona yeniden nefes almayı hatırlattım, dakikalarca solunum egzersizi yaptırdık.
24 saat boyunca durmadan, bir saniye bile duraksamadan çalıştım. Şimdi ise o nöbetin geride bıraktığı derin bir uyku düzeni bozukluğuyla baş başayım.
Ha, bir de şeyi unuttum: Ben nöbette tüm bunları yaparken kendime ait en temel insani ihtiyaçları, su içmeyi ve tuvalete gitmeyi bile unutmuşum.
Şimdi soruyorum size: Neyim ben? Süpermen mi, yoksa sadece bir hemşire mi?
Bize resmiyette "stratejik personel" demiyorlar, bizi görmezden geliyorlar belki. Ama insanın bu dünyadaki ilk nefesi ile son nefesi arasında bizi gören, o çaresiz anlarında ellerini tuttuklarımıza soruyorum:
Biz sizin için neyiz?
#hemşire #ebe
O çadırlardan çıkıp saraylarınızı başınıza yıktık. Ardına saklandığınız devasa surlar da kurtarmadı sizi gazabımızdan. Hepinize baş eğdirdik, efendiniz olduk. Yüzlerce yıl sizi yönettik. Bütün varlığınızı size gösterdiğimiz merhamete borçlusunuz. Kendinize bakıp bunu hatırlayın.
Bu yoğun bakımda acaba hangi usulsüzlük var ki denetlenmekten saklanıyorlar…yoksa halkın sağlığı tehlikede mi???sevgili Ankara daki dayılar vekil abiler ablalar akrabalar acaba referans olduğunuz yöneticilerin vasıflı ve liyakatli olmasına biraz özen mi gösterseniz .yoksa bu gidişle toplum sağlığı ciddi tehlikelere maruz kalacak!!!! @sagliklicozum @sağlikbakanlığı @drmemisoglu@gaziantepism@gantepvaliligi
Hemşirelikte farklı modellerde, farklı kadrolarda çalışma tipleri bulunabiliyor. 657’ye bağlı 4a, 657’ye bağlı 4b, işçi, üniversite kadroları gibi… Farklı bakanlıklara bağlı, farklı özlük hakları ile çalışan hemşireler de mevcut. Bu farklılıklar, çalışma barışını bozan bir durum…
Bunlardan özellikle Aile Sağlığı Merkezleri’nde grup elemanı modelinde çalışan hemşirelere vurgu yapmak isterim. Kabul edilemez koşullarda çalışan bu hemşire çalışanlarımız ve grup elemanı adı altında çalışan tüm sağlık meslek gruplarının kadroları, en kısa sürede güvenceli kamu kadrolarına geçirilmelidir…
@thd_genelmerkez@AzizeAtli
Sayın @drmemisoglu
Hemşirelerin emeklerini her daim baş tacı yaptığınız söyleminin inandırıcı olması için, hemşirelerin haklarını vermelisiniz.
Sayıları az olduğu için yoğun iş yükü altında tükenen hemşirelerin, ihtiyaç olmasına rağmen atamaları yapılmayan hemşirelerin, emekliliğe yansımayan ücret politikaları altında ezilen hemşirelerin, uzmanlıkları değersizleştirilen hemşirelerin, görev tanımlarının dışında işlerle meşgul edilen hemşirelerin, liyakat sahibi olmayan/hatta hemşire bile olmayan yöneticilerin yönetiminde ezilen hemşirelerin hakkını vererek, onları baş tacı yaptığınızı hissettirebilirsiniz…
12 Mayıs Hemşireler Günü kutlu olsun…
Bir hastanın ağrısını ilk fark eden, gecenin üçünde monitördeki değişimi ilk gören, yoğun bakımda saatlerce ayakta kalan, acilde aynı anda onlarca hastaya yetişmeye çalışan çoğu zaman hemşirelerdir.
Florence Nightingale’in elindeki lambayla başlayan o büyük emek, bugün hâlâ hastane koridorlarında yanmaya devam ediyor.
Ama artık sadece alkış yetmez.
Bu meslek; düşük maaşlarla, ağır nöbetlerle, tükenmişlikle ve yetersiz özlük haklarıyla sürdürülebilecek bir meslek değildir.
Hemşirelik; şefkat kadar bilgi, dikkat, sabır ve büyük bir sorumluluk gerektirir. Sağlık sisteminin görünmeyen yükünü taşıyan hemşirelerin emeği; yalnızca özel günlerde değil, çalışma koşullarında da karşılığını bulmalıdır.
Bugün bir teşekkür günü olduğu kadar, emeği görme ve hakkı teslim etme günüdür.
Tüm hemşirelerimizin 12 Mayıs Hemşireler Günü kutlu olsun.
#12MayısHemşirelerGünü
🚨 Gal Gadot: "7 yıldır met galaya katılmıyorum çünkü son geldiğimde Dua Lipa ve arkadaşları beni sırf siyonist olduğum için gala tuvaletinde sıkıştırmıştı"