Eftir situr að margir Íslendingar virðast eiga auðveldara með að samsama sig og hafa samúð með styttu frekar en að samsama sig og hafa samúð með lifandi manneskjum á flótta sem eru í leit að betra lífi.
Beyglar þú blöð og treður í skólatöskuna eins og venjuleg manneskja eða ertu einn af þessum skrítnu sem hafa endalausan tíma og setur í möppu og eh rugl?