با چیزایی که هرروز بیشتر دیدم و شنیدم و با تموم وجودم حس کردم، ته موندهی امیدم هم تموم شد. حقیقتا بعد از چیزی که بهمون گذشت، اینطوری راحتترم.
راحتترم که ناامید باشم، غمگین باشم ومقدار خیلی زیادی خشمگین. هیچکدوم از چیزایی که دیدیم و لمس کردیم عادی نبود و نیست، هیچ وقت هم نمیشه.