امشب از دندونپزشکی که اومدم بیرون زدم زیر گریه.
دلم به حال خودم خیلی سوخت
واسه عصب کشی دندونم پول کم داشتم و مجبور شدم یه سکه پارسیان بفروشم، و تا وقتی کارم تموم بشه پولش به حسابم نیومده بود.
از استرس اینکه کارت بکشم و هزینه ی خدماتم از موجودی حسابم بیشتر بشه داشتم از حال میرفتم.
من ب همه کسایی رفتن استرالیا و آمریکا و انگلیس حسودیم میشه.
نه ک لزوما آلمان بد باشه، اما اون انرژی ای که باید بذارم زبان آلمانی یاد بگیرم، باهاش درس بخونم، کار پیدا کنم، کار کنم و... رو اگر میذاشتم روی مهارتم کار با درامد بالاتری میشد داشته باشم.