Şu an kalbim o kadar acı dolu ki
Güçsüzüm, kırgınım, dağınığım.
Ama bunu yazıyorum, çünkü biliyorum:
Bir gün bu satırlara bakıp
“Bu bile geçti” diyeceğim.
Haberlere bakmaya korkar oldum. Her açtığımda ya bir çocuk katledilmiş, ya kadınlar öldürülmüş, ya da dünyanın gözü önünde soykırım yapılıyor! Ülkem yanıyor, üstüne bir de iklim yasaları çıkarılıyor. Bir tebessüm bile lüks oldu. Bu çağ, resmen pisliğin ve çürümüşlüğün dönemi!