Emine

Betik Sanat/Eecstaticc✍️

[evaa 𓃠 @cografiatlas]

8 milyar insan içinde kendinle aynı çılgınlıkta birini bulmak.. çok havalılar aq

[Emine @eminedmrzz]

3:37’den sonrası şarkı değil resmen açık denizlerde fırtınaya yakalanmak. O nasıl bir enstrümantal outro nasıl bir yangın! 🌪️

https://t.co/7kTE06kflc

[Emine @eminedmrzz]

@abdullahyuyucu .

[Emine @eminedmrzz]

#CahitSıtkıTarancı

[Türk @turuksoz]

Türk mâvisi.

[Emine @eminedmrzz]

ne kadar hüzün geçmişse dünyadan,
ne kadar acı geçmişse yaşayacağız…
ve bizim bir haziranımız bir yıl kadar
yetecektir dünyaya….

— Turgut Uyar

[Emine @eminedmrzz]

Que el viento se lo estremece, io-io
🌬️💃

[Emine @eminedmrzz]

İnsanın insana yük olduğu şu dünyada, kalbi hafifleten en güzel güvence;

Enfal Suresi, 64 🌿

[ils Sont Eux @ilssonteuxsair]

Çalıkuşu Feride'nin dediği gibi: "Bu hayatta yaptığım en iyi şey uzaklaşmak. Kin gütmem, hesap sormam, çirkinleşmem, zorluk çıkarmam. Sadece uzaklaşır ve soğurum."

[Emine @eminedmrzz]

@birteraphy @digerkm Ayın en sevdiğim hali…

[Emine @eminedmrzz]

Ned Stark bu dünyadaki en haklı tespitlerden birini yapmış olabilir:
“‘Ama’dan önce söylenen hiçbir şeyin önemi yoktur.”

[Kemal Sayar @mkemalsayar]

Nezaket Üzerine

(Geçen hafta yaptığım bir konuşmanın özeti)

Nezaket, büyük jestlerin değil küçük anların dilidir. Karşılık beklemeden yapılan bir iyilik, geçerken söylenen bir “kolay gelsin”, yorgun bir yüze verilen bir tebessüm… Bunlar hayatın kenarlarına iliştirilen küçük ışıklar. İnsan benliğini bir an için geri çekebilmek, kendi ihtiyacını erteleyip başkasının varlığını fark edebilmek, işte bu sıradan görünen eylem, aslında insanın ulaşabileceği en derin olgunluklardan biri. İyiliğe dair söylenen hiçbir söz, gösterilen hiçbir ince davranış boşa gitmez; bir yerden mutlaka yankı verir, toprağa düşen her tohum gibi er ya da geç filiz verir. Nezaketi zayıflık sayanlar yanılıyor; çünkü yumuşak kalmak, özellikle de sertliğin ödüllendirildiği bir dünyada, belki de en büyük cesarettir.

Oysa bugün dünya giderek daha gürültülü, daha aceleci, daha sert bir yer hâline geliyor. İnsanlar birbirine hiç olmadığı kadar hızlı ulaşıyor ama birbirinin ruhuna hiç olmadığı kadar geç varıyor. Ekranlar aracılığıyla sürekli bağlantıda olan bu nesil, belki de tarihin en yalnız neslidir. Teknoloji hayatlarımızı alt üst etti; artık gözünü ekrandan alamayan anne babalar ve gözünü ekrandan alamayan çocuklar var. Oysa katıksız dikkat, bir insana gösterebileceğimiz en büyük ihtimam olabilir; fiziksel olmayan şeylerin yansıyabildiği biricik yüzey, nihayetinde insan yüzüdür. Modern hayat bize kendimizi göstermeyi öğretti, ama birbirimizi görmeyi öğretemedi. Bu yüzden çağımızın krizi yalnızca ekonomik ya da siyasi değil — özünde derin bir duygusal yoksullaşmadır.

Korku arttığında nezaket azalır. Başarısız olma, dışlanma, geride kalma korkusuyla büzülen insan savunmaya çekilir; savunmaya çekilince de karşısındakini tam olarak göremez. İçimizde korkunun tohumları da durur, merhamet ve nezaketin tohumları da — hangisine su verirsek o büyür, neyin yeşereceği her zaman bizim seçimimizdir. Belki de çağımızın en sessiz trajedisi şudur: İnsanlar başkalarına şefkat göstermeden önce kendilerine karşı şefkatlerini yitirdiler. İçimizde bizi durmaksızın yargılayan, yetersiz bulan, acele ettiren bir ses var. O ses sustukça, ya da en azından yumuşadıkça, insan hem kendine hem de dünyaya daha nazik bakabilir hâle geliyor.

Nezaket sözle değil, atmosferle öğrenilir. Bir evin duygusal iklimi, bir sınıfın sessiz dili, bir kurumun görünmez havası bunlar insanı şekillendirir. Çocuklarımıza şefkati ve merhameti öğretmek, onlara ötekinin de ilgiyi, iyiliği ve adaleti hak ettiğini kavratmak belki en kalıcı mirastır. Hata yaptığında aşağılanmayan çocuk, duyguları küçümsenmeden büyüyen genç, anlaşıldığında iyileştiğini keşfeden insan şefkati bu yolla içselleştirir. Zekâ merhametten ayrıldığında kolaylıkla manipülasyona dönüşebilir; eğitimin asıl amacı yalnızca başarılı değil, vicdanlı insanlar yetiştirmektir.

Gerçek nezaket pasiflik değildir. Dikkat ister, sabır ister, insanın kendi egosunu biraz geri çekebilmesini ister. Merhametin eli çoğu zaman aklın aritmetiğinden hızlıdır : Hesap yapmadan, beklenti gütmeden uzanır. Merhamet kol gezdiğinde insan insana yurt olur, sığınak olur. Bir insanı acele etmeden dinleyebilmek, sözünü kesmeden yanında durabilmek… bunlar küçük şeyler gibi görünür ama ruhsal olarak çok anlamlıdır. Çünkü insan bazen yalnızca anlaşılmakla iyileşir. Ve nezaket bulaşıcıdır: Bir insanın sakinliği başkasının gerginliğini azaltabilir, bir insanın yumuşaklığı başkasının sertliğini çözebilir.

Merhamet hâlâ insanın en kadim ve en derin kapasitesidir. Dünyanın tüm çirkinliklerini tek başına yenemeyiz ama dünyanın, bizim yapabildiğimiz kadar olan o iyiliğe ve güzelliğe her zaman ihtiyacı vardır. Günün hesabını topladığımız hasatla değil, ektiğimiz tohumla yapmak gerekir. Nezaket bize şunu hatırlatır: Karşımızdaki insan yalnızca bir işlev değildir, bir hayatı vardır, bir hikâyesi vardır. İyilik dünyayı bir anda değiştirmeyebilir ama bir insanın dünyasını değiştirebilir. Ve bazen bir insanın dünyası değiştiğinde, dünya da yavaş yavaş değişmeye başlar.

[Emine @eminedmrzz]

📸7 Ağustos 2021

[ils Sont Eux @ilssonteuxsair]

"Ölürsem, ağaçların arasından süzülen güneşin
güzelliğinin farkındaydı diyin."

[Emine @eminedmrzz]

-Mış gibi Müslüman olmaktan sana sığınırım Rabbim!

A'râf Suresi,170

[Emine @eminedmrzz]

İnsan yarım bir parça
Ancak Rabbiyle tamamlanır!

[Evreni Merak Ediyoruz @evrenseImerak]

Ay’ın 48 farklı renkte görüntüsü…

Bu fotoğrafların tamamlanması 10 yıl sürdü.

[Emine @eminedmrzz]

Mavi maskaranın verdiği mutluluk >

[Emine @eminedmrzz]

Yaşamayı bileydim bilir miydim hiç şiir?!

[Emine @eminedmrzz]

İtidal; aradığım, yaşadığım ve anlatmaya çalıştığım şey tam olarak bu idi.
Farkında kılan Rabbime elhamdülillah. 🤍

A'râf Suresi, 32

[Emine @eminedmrzz]

“Yaşam denen şeyin zaman olduğunu…”
Doğan Cüceloğlu’nun Savaşçı kitabında sorduğu o soruyu uzun zamandır hayatımla yanıtlamaya çalışıyorum. Çünkü benim için “Enerji, yeni zamanın para birimi.”

İnsan enerjisini neye veriyorsa, ömrünü de oraya bırakıyor. Mutsuzken de kırgınken de o salona gitmek, ruhu dualarla, şiirle ve doğayla dengelemek sadece bir rutin değil, emanete sahip çıkma biçimi. Hayatımız fütursuzca harcanan zamanların değil her gün disiplinle tekrar eden alışkanlıklarımızın toplamıdır.⏳

[Emine @eminedmrzz]

“Yaşam denen şeyin zaman olduğunu…”
Doğan Cüceloğlu’nun Savaşçı kitabında sorduğu o soruyu uzun zamandır hayatımla yanıtlamaya çalışıyorum. Çünkü benim için “Enerji, yeni zamanın para birimi.”

İnsan enerjisini neye veriyorsa, ömrünü de oraya bırakıyor. Mutsuzken de kırgınken de o salona gitmek, ruhu dualarla, şiirle ve doğayla dengelemek sadece bir rutin değil, emanete sahip çıkma biçimi. Hayatımız fütursuzca harcanan zamanların değil her gün disiplinle tekrar eden alışkanlıklarımızın toplamıdır.⏳

[Emine @eminedmrzz]

Enerji gerçekten yeni zamanın para birimi arkadaşlar.
40 dk ağırlık antrenmanı + 75 dk eğimli kardiyo yapan biri olarak yazıyorum bunları:
Spor yapın. Çevremde kim varsa ısrarla tavsiye ediyorum. Hareket ettikçe hafifliyor, insanın enerjisi değişiyor. 1 yıldır spor yapıyorum; mutsuzken de gittim, sinirliyken de, kırgınken de ama hiçbir gün salondan daha kötü çıkmadım.
Ama denge de şart.
Namaz kılın, Kur’an okuyun, kendinize ait bir iç dünya kurun. Gökyüzüne bakın, hayvan sevin, çocuklarla sohbet edin.
Şiir okuyun, dinleyin. Ruhun derinliği kadar bedenin zindeliği de önemli çünkü.
En önemlisi Allah’ın planına güvenin.
Bizi mağdur değil, muhafaza ediyor!
Denge esastır. 😊