Sizi aşağılamak istemiyorum ama bu kadar mal , yıllar yılı aynı yerinizde durmayı, algılarınızı geliştirememeyi, tek amacınızın dedikodu olarak bırakmayı ve hala hayatınıza bu kadar vasıfsız devam etmeyi nasıl başardınız
30 yaşını geçmiş biri olarak
yaşadığım en değerli kabullenme
şu oldu; Bana kendim kadar kimsenin
zarar veremeyeceğini ve yine kendim
gibi kimsenin beni iyileştiremeyeceği..
O nedenle ne kadar sevgi, saygı, huzur
varsa önce kendim diyorum artık. Sonra geriye kalanlar..