ayıkken yatağa girip uyumam aylardır dünyanın en zor şeyi benim için bayılcak kadar uykusuz ya da sarhoş olmadan gözlerini kapatmak ise en büyük işkence çünkü her uzanıp gözlerimi kapattığımda berilen tek bir şey oluyor
utanmıyorum sıkılmıyorum darılmıyorum bıkmıyorum vazgeçmiyorum çünkü sana inanıyorum tüm benliğimle seni sevmekten çok sana inanıyorum içtenliğine çocuksuluğuna saf sevgine ihtiyacın olduğunda elimdeki herşeyi vermeye çekinmiyorum hala
bana söylediğin 'karanlıklar içinde beyaz bi daire düşün ve içinde sevdiğin şeyi hayal et ve beyaz daire giderek büyüsün sevdiğin şeye odaklanarak beyaz dairenin büyümesini izle' ve ben her ayıkken gözlerimi kapattığımda dairenin merkezinde seni görüyorum
ölmüş olmanı dilerim ki mezarına gelebilirdim ve zamanında almadığım çiçekleri alıp başına bırakıp gidebilirdim veya hut başuçunda durup ağlayabilirdim