Babam usta bir terziydi, çıraklıktan yetişmiş ve en üst seviyede kendini kanıtlamış işini icra etmişti; bana yaşarken en güzel ögrettiği şeyi asla unutmam!
"Hayat seni başarıya götürürken bazı şeyleri alır, her yaptığın işte başarılı olmaya bilirsin" dedi...
insanlarla olduğu gibi, Kitaplarla aram iyidir; belkide onca kitap elimden gelip geçtiği içindir, insan sarrafı oluyorsun.
Komik olan şu ki kitabın kapağı gibi insanın da görünüşünün yanıltması,
Kitabı kapağından tanıyamazsın!
Insanlar hastalandıklarında tanrı akıllarına gelir ve hep neden? diye sorarlar, aslında tanrı'nın sebepleri vardır! O sebepleri çözmeye çalışmamalıyız...
Bir noktada Hepimizin yapması gereken bir şeyler vardır, çarklar döner, bazen o dönüş size istediğinizi getirir, bazen de sizden iyice uzaklaştırır öyle yada böyle bu döngüye saygı duymalısinız.
varlığının kiymeti anlasilmadiysa yoklugunu o sofrada hissettir, yemekteki tuz gibi ol; sofrada tuz olmadığında yemeğin lezzeti yoksa bunun sebebi tuzun olmayışıdır,
İşte ozaman tuzun yoklugu önemli olur!
Ne zaman ki söylediklerimize dikkat ederiz o zaman bizim için daha degerli olur, Toplum olarak sık ve yanlış kullanılan kelimeler var;
çocukmusun?
Büyümedin!
Çocuk olmak, büyümek bunlar hayatın olağan akışı...
Bireyin Gelişimini kabullenmeyen toplum nasıl büyuye bilir?
Bazen bir insan yeni başlangıçların, vedaların, bazen de yol'un dogru olduğunu hissetirir; aslında henüz yapmadığın ama yapılacak olan kutlamanın sahnesi sensin, aradığın o sahne için dekor yapmaya çalışıyor olman normaldir...
Aslında sen gerçeği örenmeye çalışmayı bıraktığında, gerçekleri hayat önüne getiriyor; bu aslında hayatın ben senin için varım deme şekli, buna kader mi dersiniz yoksa karma mı bilemem...
Ama ben Herseyi ögrendigimde işte o zaman arkama yaslanıp yorgunluğumun tadını çıkarıyorum.