Ne yemyeşil ormanlar gördük ne de serin akan bir dere kenarı. Bahtımıza bu çağ düştü; bir çamur deryasında tepinmeden, sakince yürüyoruz. Yol bittiğinde üzerimize bir şey bulaşmazsa, bunu kâr sayacağız.
"Hoş sözler rızıktır. Gülümseme rızıktır. Hoş insanlar rızıktır. Sükunet ve ruh huzuru rızıktır.
Hayatın tümüyle bir yığın rızıktır. Bunları Allah'ın sana nasıl sevk ettiğini bilemezsin."
Çocukluk resimlerimize baktığımızda eskiden her şeyin çok daha güzel olmasını mı özleriz, yoksa tek derdimizin fotoğraf makinesi flaşından korkmak veya atlıkarıncada neden beyaz yerine siyah atta olmak olmasını mı özleriz
Minibüste yer kalmamış abi oturayım diye kamp sandalyesi attı koridora, çikolatalı sütümü ve kekimi çıkardım piknik yapıyorum. Elazığ’a kadar konseptin hakkını verelim bari🥲