ما حتی اگر فرزندان شوم آباد و دشوار زمانه هم باشیم، دستیابی به یک انرژی بسیار بزرگ برایمان امکان پذیر هست. اما به این شرط که بتوانیم عظمت ذره را درک کنیم و ذره ها ما رو خشنود کنند
اپیزود کسره - پادکست #انسانک
آنچه از ما «مردم» میسازد؛ خیال مشترک است. اگر خیال مشترکی در کار نباشد، آدمیان بهجای «مردم»شدن به گلههای انسانی بدل میشوند.
—
اپیزود چهل و هشت
#پادکست_انسانک
گاهی راه نجات این است
که «برای خودمان کسی نباشیم».
[]
این «مَنمَن»کردن،
این «خودمخودم» کردن
و درمیانهندیدنِ من - به گواهی تاریخ -
منتهی به نتایج فاجعهآمیزی میشود.
اپیزود ۴۳ - #درمیانگی#پادکست_انسانک
من نمیخواهم مصائب زندگی را چراغانی كنم، درد را بزک كنم؛ اما میگويم همين امروزها كه گرفتاری داريم شايد فصل شكار مسئله است. شايد ما هم بتوانيم از دل رنج، مسئله كشف كنيم.
#پادکست_انسانک | اپیزود سی و چهار
عالیجناب! عمیقاً خود را محتاج لطافت و طرب میدانم. دنیای حسابشده و زیستن حسابگرانه مانند غذای بدمزهایست که سیر میکند اما حظی ندارد.
من آن طربی را میخواهم که در کودکان میبینم؛ آن لطافتی که در زنان موج میزند.
نامهای به لودویگ ویتگنشتاین
#پادکست_انسانک - اپیزود ۹
باید پیمود و جست؛ زود است برای #آرام گرفتن. آرام گرفتن در آرامگاه معنا دارد. فعلا هم که بر سنگ گور مینویسند «آرامگاه»؛ بنابراین تا قبل از آن، راه باقی است.
___
#پادکست_انسانک
اپیزود را