İnsanın derdiyle dertleneceği sıkıştığında sığınağı olacağı yorulduğunda sırtını yaslayabileceği birinin olmaması o kadar üzücü o kadar kötü ki anlatamıyorum..
Eğer her şey farklı olsaydı
Yemek değil, gölge arayan bi köpek
olurdum
En azından böyle "hiç olmaz" diye düşünmezdim
O zaman kırmızı reçeteler, hastane koğuşları da olmazdı belki
Şimdi vardığım yerde sefalet var
Anlıyorum, hayat başka yerde..