Bir zamanlar tek mesajı için saatlerce beklediğin, uğruna kendinden vazgeçtiğin o insana, bir gün sokakta karşılaştığında tanımadığın biri gibi bakacaksın. İnanması zordur biliyorum. Çünkü acının en yoğun olduğu yerde bu duygunun hiç bitmeyeceğini sanırsın. Oysa KARŞILIĞI OLMAYAN HER SEVGİ, ZAMANLA KENDİ YÜKÜNÜN ALTINDA EZİLİR. Yok olur.
Bir sabah uyanırsın…Telefonunu kontrol etmezsin. İnsan en çok da, uğruna dünyayı durdurduğu kişiye hiçbir şey hissetmediği gün şaşırır. Çünkü zaman, unutmaz. Sadece yabancılaştırır.