Sandhya

Civil Engineer,Loves travelling,
for intresting,amazing,spiritual tweets

[Sandhya @er_sandhya]

శింగినాదం-జీలకరర్ర అనే మాట ఎలా వచ్ఛిందంటే...............

[Sandhya @er_sandhya]

It will be really scary

[The Best @TheBestqueenx]

When an engineer designs a scarecrow.

[Ms. Bhumika @AnubhaviSky]

A 3-Minute Nap Almost Cost an Honest Man His Dignity
2:13 AM — Silver Oak Residency
Security guard Ramkishan sat quietly at the main gate.
For the first time in years, he accidentally dozed off.
Just for three minutes.
At that exact moment, the society chairman's son drove in. He noticed Ramkishan sleeping, smirked, pulled out his phone, and started recording.
"Look at this guy," he said. "Getting paid to sleep while we're trusting him with our safety."
Within minutes, the video was posted in the society WhatsApp group.
By morning, the comments were pouring in:
❌ "Fire him immediately."
❌ "This is pure negligence."
❌ "People like him don't deserve these jobs."
More than 150 messages.
Not a single person asked why he had fallen asleep.
6:05 AM
Ramkishan was summoned to the society office.
The chairman slammed his hand on the table.
"Do you even want this job?"
Ramkishan quietly removed his cap.
His eyes were red and swollen with exhaustion.
Then he spoke softly.
"Sir, I started work yesterday at 2 PM."
"The other guard was sick, so the agency asked me to cover his shift too. They offered me an extra ₹300."
"At around 1 AM, I chased away three boys trying to climb the back wall."
"Then, at 1:45, a resident asked me to warm milk for Bruno, her dog."
"At 2:10, I finally sat down for a minute... and my eyes closed."
The room fell silent.
"My salary is ₹12,000 a month."
"₹4,000 goes toward rent."
"₹2,000 I send to my parents in the village."
"The rest supports my wife and our two children."
"My son studies in the 9th grade."
"Every day I tell him, 'Study hard, son. Otherwise, life may force you to stand awake at someone else's gate forever.'"
He paused.
Then he looked up.
"You recorded my three minutes of weakness."
"But in eight years, nobody recorded the thousands of nights I stayed awake protecting this society."
"If human beings were never meant to get tired... God would have made us machines."
No one in the room could meet his eyes.
That evening, a new notice appeared on the society bulletin board:
✔️ Two guards per shift
✔️ Maximum 8-hour duty
✔️ Salary increased to ₹18,000
✔️ Overtime paid separately
Additional cost per flat: ₹200 per month
And at the bottom, one sentence:
"We can hire security, but we cannot buy a human being's life."
10:00 PM
For the first time in a long while, Ramkishan was heading home early.
As he reached the gate, the chairman's son stopped him.
He removed his helmet and spoke quietly.
"Uncle... I deleted the video."
"And from tomorrow, your night tea is on me."
Ramkishan smiled.
Sometimes people are not careless.
Sometimes they are simply exhausted.
And sometimes, all it takes is one honest conversation to remind us to be human. :::

[Sandhya @er_sandhya]

అంత ఎత్తు ఎదిగాక, ఇంకా ఎత్తు ఎదగడం మీద కంటే,కింద పడకుండా ఉండడం మీద దృషి పెట్టాలి అని చెపుతున్నట్టుంది

[Sandhya @er_sandhya]

Cc

[All About 90s Life @AllAbout90sLife]

Even before mail, we were doing CC - carbon copy.

[NO CONTEXT HUMANS @HumansNoContext]

This must be the cutest robbery in history 🥹

[Sandhya @er_sandhya]

అంత ఎత్తు ఎదిగాక, ఇంకా ఎత్తు ఎదగడం మీద కంటే,కింద పడకుండా ఉండడం మీద దృషి పెట్టాలి అని చెపుతున్నట్టుంది

[Madhuri (తెలుగింటి అమ్మాయి) @YaminiDiva]

ఎంత ఎత్తుకి ఎదిగినా ఆలోచించడం మానొద్దు అని symbolic గా చెప్తున్నారేమో

#మధూదయం

[Madhuri (తెలుగింటి అమ్మాయి) @YaminiDiva]

ఎంత ఎత్తుకి ఎదిగినా ఆలోచించడం మానొద్దు అని symbolic గా చెప్తున్నారేమో

#మధూదయం

[Sandhya @er_sandhya]

#ఈశ్వర_సంధ్య
జీవిస్తూ నీ చింతన
మరణిస్తే నీ చెంతన

[Harish R. Menon @27stories_]

డియర్ ఫ్రెండ్స్,

ప్లీజ్ రీపోస్ట్ / రీట్వీట్ చేయండి.

హైదరాబాద్ నగర పరిసరాల్లో "మండువా ఇళ్ళులు" ఉన్నాయా?

షూటింగ్ కోసం వెతుకుతున్నాం.

థాంక్యూ 🙏

రిఫరెన్స్ కోసం ఇమేజెస్ పోస్ట్ చేస్తున్నాను.

[Sandhya @er_sandhya]

#ఈశ్వర_సంధ్య
జీవిస్తూ నీ చింతన
మరణిస్తే నీ చెంతన

[శ్రీభవానీ @Bhavanisms]

యూనివర్సిటీలో ఉన్నప్పుడు
మాకందరికీ కలిపి ఒక ఆడియోసెట్ ఉండేది

అందరూ కలిపి క్యాసెట్ రికార్డ్ చేయించుకునే పద్ధతి పెట్టుకున్నాం.

ఒకసారి ఇలా చేయడానికి పాటలు ఎంపిక చేస్తుంటే ఏకగ్రీవంగా అందరూ

సైడ్-ఏ లో నంబర్ వన్
సైడ్-బి లో మరో ఆరుపాటలు

ఎంచుకుని రికార్డ్ చేయించాం.

నంబర్‌వన్ ❤️❤️❤️

[Sandhya @er_sandhya]

@gvprakash again ,expecting a song like this from you

https://t.co/Yim8ovnP2Q

[Pragathi Yadhati @PragathiY]

“తన్ను తాను పొగుడుకోనివాడు తన్నుకున్నా పైకి రాడు” అని శ్రీశ్రీ (శ్రీరంగం శ్రీనివాసరావు) అనేవారని మా ఇంట్లో చెప్పేవారు. బహుశా ఇందుకే ఏమో. 🤷🏻‍♀️

[Sandhya @er_sandhya]

****Ache bache***
Really they r great. Bade log, corona ke baare me jaan kar bhi baahar nikhal rahe hai.
@VSrinivasGoud
@Collector_MBNR @MC_Mahabubnagar A pic of kids in home near old palamooru.
Took while BT work is going on

[Sandhya @er_sandhya]

In nizamabad too

[Sandhya @er_sandhya]

@Gannuuprem

[Riya Ghosh @Riyaghoshm]

Even A 200 Kg Baby Elephant

Still Wants His Caretaker’s Arms

Showing Pure Love Trust

Innocence And Beautiful

Emotional Bonding.

True Love And Trust Never Depend

On Size and Age.

[Sandhya @er_sandhya]

Cho chweet

[J R ❤️‍🔥 @ResilienceX3]

Si tienes esto en tu vida, no te hace falta nada más.

[Sandhya @er_sandhya]

I have experienced this..at one ISCKON temple .
Same, her mother holding him in her arms.
Kid was in
Shiny ,charming black colour,long curly hair, with ISCKON naamam.. smiling & watching https://t.co/HDv6I18DbW he is blessings me
I felt him as little Krishna only
https://t.co/hOW5tvZAEi

[Śaciṣṭha @RiseBharata]

Lord Krishna Literally Looked Like Him, Perhaps More Darker Skin.

[Sandhya @er_sandhya]

పిల్లలు ఫారిన్ లో సెటిల్ అవ్వడమే,సక్సెస్,
అనుకునే పేరెంట్స్ కి,పిల్లల కి తెలియాలి. Parents చనిపోతే మేము రాలేము,ఈవెంట్ మేనేజర్ నీ arrange చేసి డబ్బులు పంపిస్తాము,అని పక్కింటి వాళ్ళకి చెప్పాడు అంత ఒక కొడుకు.
అలా అని ఫారిన్ లో సెటిల్ అవ్వడం తప్పు అని కాదు.
Just deoends on the intentions

[Dr. Chiranjeevi 🇮🇳 @DrChiruTweets]

నా పేరు వివేక్ శర్మ. వయస్సు 32 ఏళ్లు.
​ఎవరైనా "ఏం చేస్తారు?" అని అడిగితే, "ఒక చిన్న కిరాణా కొట్టు నడుపుతాను" అని బదులిస్తాను. నా సమాధానం విని చాలామంది నవ్వుతారు, మరికొందరు ఆశ్చర్యపోతారు. ఎందుకంటే నా గురించి వారికి తెలిసిన ఇంకో నిజం ఒకటుంది.
​నేను IIT బాంబేలో కంప్యూటర్ సైన్స్‌ గోల్డ్ మెడలిస్ట్‌ను.
​నా బీరువాలో ఇప్పటికీ ఒక ఆఫర్ లెటర్ భద్రంగా ఉంది. అది శాన్ ఫ్రాన్సిస్కోకు చెందిన ఒక కంపెనీ ఇచ్చిన ఆహ్వానం. ఏడాదికి $240,000 (సుమారు ₹1.6 కోట్లు) జీతం. ఆ ఉత్తరాన్ని నేను చింపలేదు... కానీ ఆ ఉద్యోగంలో ఎప్పుడూ చేరలేదు.
​ఆరంభం: పేదరికం - కలల ప్రయాణం
​మాది కాన్పూర్‌లోని కిద్వాయ్ నగర్. రెండు గదుల చిన్న రేకుల ఇల్లు. నాన్న రైల్వే క్లర్క్, అమ్మ ట్యూషన్లు చెప్పేది. ఇద్దరి సంపాదన కలిపితే నెలకు ₹10,000 వచ్చేది.
​మా నాన్న ఎప్పుడూ ఒకటే చెప్పేవారు: "నాన్నా, నువ్వు ఎంత చదవాలనుకుంటే అంత చదువు. డబ్బు గురించి చింతించకు."
​నేను కష్టపడి చదివాను. 10వ తరగతిలో 95%, ఇంటర్‌లో 97% సాధించాను. కోటాలో కోచింగ్ కోసం నాన్న తన ప్రావిడెంట్ ఫండ్ డబ్బు తీశారు, అమ్మ తన బంగారు గాజులు అమ్మేసింది. ఆ త్యాగాల ఫలితంగా నాకు IIT బాంబేలో సీటు వచ్చింది. ఆ రోజు మా నాన్న వీధి మొత్తం మిఠాయిలు పంచారు. అమ్మ కళ్ళల్లో నీళ్లు తిరుగుతుండగా, "నా కొడుకు అమెరికా వెళ్తాడు" అని మురిసిపోయింది.
​మలుపు: ఒక కఠినమైన ఛాలెంజ్
​IITలో చదువుతున్నప్పుడే గూగుల్ ఇంటర్న్‌షిప్ చేశాను. వచ్చిన మొదటి స్టైపెండ్‌తో అమ్మకు వాషింగ్ మెషీన్ కొన్నాను. ఫైనల్ ఇయర్ ముగిసేసరికి అమెరికా కంపెనీలో భారీ జీతంతో ఉద్యోగం వచ్చింది. ఆగస్టు 2016లో నేను విమానం ఎక్కాలి.
​కానీ విధి మరోలా ఉంది.
​మార్చి నెలలో నాన్నకు గుండెపోటు వచ్చింది. ఆపరేషన్ కోసం ₹3 లక్షలు ఖర్చయ్యాయి. మే నెలలో అమ్మకు రోమ్ము క్యాన్సర్ (Stage 2) అని తేలింది. ఉన్న డబ్బులన్నీ ఆసుపత్రుల పాలయ్యాయి. ఇల్లు తాకట్టు పెట్టాల్సిన పరిస్థితి.
​ఒకవైపు నా చేతిలో ఆఫర్ లెటర్ ఉంది... మరోవైపు ఆసుపత్రి బిల్లులు ఉన్నాయి. విమానం ఎక్కి వెళ్లిపోతే నా కల నెరవేరుతుంది. కానీ వెనుక ఉన్న నా తల్లిదండ్రులను చూసుకునే వారు ఎవరు? ఆ రాత్రి మేడ మీద కూర్చుని ఆకాశంలో వెళ్తున్న విమానాలను చూస్తూ ఆలోచించాను.
​మరుసటి రోజు నా వీసా ఇంటర్వ్యూను రద్దు చేసుకున్నాను. కంపెనీకి మెయిల్ ఇచ్చాను: "కుటుంబ ఆరోగ్య కారణాల వల్ల నేను రాలేకపోతున్నాను."
​స్నేహితులు నన్ను పిచ్చోడు అన్నారు. అంత పెద్ద జీతాన్ని వదులుకున్నందుకు తిట్టారు.
​కిరాణా కొట్టు - కొత్త జీవితం
​కాన్పూర్‌లోనే నెలకు ₹35,000 జీతంతో ఒక చిన్న ఉద్యోగంలో చేరాను. పగలు ఆఫీసు, సాయంత్రం ఆసుపత్రి. అమ్మ కీమోథెరపీ వల్ల జుట్టు కోల్పోతుంటే చూసి తట్టుకోలేకపోయేవాడిని. రెండేళ్లు గడిచాక అమ్మ కోలుకుంది, నాన్న ఆరోగ్యం కుదుటపడింది. కానీ మా కంపెనీ మూతపడటంతో నా ఉద్యోగం పోయింది.
​బెంగళూరు నుంచి ₹18 లక్షల ప్యాకేజీతో ఆఫర్ వచ్చింది. కానీ నా తల్లిదండ్రులను వదిలి వెళ్లడం నాకు ఇష్టం లేదు. అందుకే నా ఇంటి కిందే ఒక చిన్న షాపు తెరిచాను: "శర్మ జనరల్ స్టోర్."
​IIT గోల్డ్ మెడలిస్ట్ బియ్యం, పప్పులు అమ్ముతుంటే చూసి అందరూ ఎగతాళి చేశారు. కానీ నాకు తెలుసు, నేను చేస్తుంది దేనికోసమో. పగలు షాపులో ఉండటం, రాత్రిపూట ఫ్రీలాన్స్ కోడింగ్ చేయడం మొదలుపెట్టాను. ఖాళీ సమయంలో పేద పిల్లలకు కోడింగ్ నేర్పించేవాడిని.
​విజయం అంటే జీతం కాదు... సంతృప్తి!
​2022లో నేను నేర్పించిన ఒక విద్యార్థి నేషనల్ ఒలింపియాడ్ గెలిచాడు. "IIT గ్రాడ్యుయేట్ కిరాణా కొట్టు నడుపుతూ విద్యార్థులను తీర్చిదిద్దుతున్నాడు" అనే వార్త వైరల్ అయ్యింది. అదే సమయంలో పాత అమెరికా కంపెనీ CTO నాకు మెయిల్ చేశారు. వారు ఇండియాలో ఎడ్యుకేషన్ ప్రాజెక్ట్ మొదలుపెడుతున్నారని, నన్ను లీడ్ చేయమని అడిగారు.
​ఇప్పుడు నా జీవితం ఇలా సాగుతోంది:
​ఉదయం: కిరాణా షాపు
​మధ్యాహ్నం: పిల్లలకు బోధన
​సాయంత్రం: గ్లోబల్ టెక్ టీమ్‌తో పని
​ముగింపు
​పోయిన నెలలో నాన్న 68వ పుట్టినరోజు వేడుక జరిగింది. `ఆ రోజు నాన్న కన్నీళ్లతో ఇలా అన్నారు: "నా కొడుకు అమెరికా వెళ్లలేదు... కానీ నాకు అవసరమైనప్పుడు నా పక్కనే ఉన్నాడు.`
​అమ్మ ఒకసారి అడిగింది, "ఆ పాత ఆఫర్ లెటర్ ఇంకా ఎందుకు దాచావు?" అని.
"నేను దేన్ని వదిలేసి వచ్చానో గుర్తుంచుకోవడానికి" అన్నాను నవ్వుతూ.
అమ్మ నవ్వి, `నువ్వు దేన్ని వదలలేదు వివేక్... నువ్వు నీ బాధ్యతను ఎంచుకున్నావు` అంది.
​నాకు ఎటువంటి బాధ లేదు. ఎందుకంటే, నా తల్లిదండ్రులకు ప్రతిరోజూ ఉదయం కాఫీ నేనే ఇస్తాను. అమ్మ ఆరోగ్యం నేను దగ్గరుండి చూసుకుంటాను. `ఈ ఆనందాన్ని ఏ కోటి రూపాయల జీతమూ ఇవ్వలేదు.`
​చాలామంది అడుగుతుంటారు: "IIT చదివి కిరాణా కొట్టు ఎందుకు?" అని.
​నా దగ్గర ఒకటే సమాధానం ఉంది:
`నా తల్లిదండ్రులే నా పాలిట అతిపెద్ద కంపెనీ... నేను దానికి ఫుల్ టైమ్ CEOని!" ❤️`

[Sandhya @er_sandhya]

ఎవరో వస్తారని,ఏదో చేస్తారని ఎదురు చూడకు
She realized that thing too early

[NO CONTEXT HUMANS @HumansNoContext]

Sometimes you have to push yourself