bazı insanlarla eski samimiyetimi çok özlüyorum. keşke onunla eskisi kadar çok konuşabilsem, istediğim zaman arayabilsem, yine saçma sapan şeylere saatlerce gülsek, değer verdiğini hissetsem falan. araya giren mesafelerden nefret ediyorum
ben birinin sevgisinin gerçekliğine sadece gururunu yenebilirse inanabilirim sanırım ancak. sevmek benden önce sen demektir çünkü. benim ben olabilmem için biraz da sen lazım demektir