Geçtiğimiz 2 hafta boyunca Instagramımdan alakasız bir mesaj alan varsa bana ulaşmasını istiyorum. Hesabımı güvene alana kadar gelen mesajları arayarak teyit ediniz.
Yıllar içerisinde,hayatın nasıl işlediğine dair bazı temel şeyleri erken kabul eden insanların başarılı olduğunu gözlemledim . Ve o başarılı insanlar Başarı= varılacak yer değil, kapasiten büyüdükçe değişen bir ölçek anlayışı içindeler.
Neyse ki içimdeki bütün mutsuzluğu yine bir turist üzerinden rahatlattım.Kaldırımda yanımdan yürürken omzuma dokundu diye aile boyu kaldırımdan yürüyemeyeceğini iki kişi yürünebileceği ile izahat verip özür dilettim. Burası Türkiye kibar ve nazik olacaksınız
20lerim Hindistan,Japonya manastırlarını araştırırdım,o aydınlanmayı yaşamak için orada olmam gerekiyormuş gibi..gerçek dönüşümde mesele Hindistan’a gitmek değilmiş kurutmaya çamaşır atarken,çocuk bku temizlerkende oluyormuş bu pek havalı değil ama sonuç aynı
Ben de şarap gibi rafine bir zevkim olsun bağ gezeyim tadım yapayım sonra ileri gidip kendi bağımızda en iyisini biz yapıyoruz diyelim ki “partnerimin böyle bir potansiyeli var.” Ama işte ülser reflü gastritis yani ne ararsan var bende olamam olamıyorum 🤪😅
Almanya da 2 gün kaldım kafamın içinde “havasına suyuna memleketim”şarkısı calmaya basladi.Sinegin yağını hesaplayan mutsuz ,aptal insanlar topluluğu.Boyle bir ülkeye niye göçersiniz ey Türk genci be!
Sabah 4 te kalkıp balığa çıkmayı özledim.Bütün gün balık beklerken ne ara akşam oldu diye şaşırmayı.Astronot gibi giyinip gün ilerledikçe yük atmayı. ne geldi diye yan kovaya salça olmayı.Öğlen yediğin, yalap şap yapılmış makarnanın en lezzetli şey olmasını