Arkadaşlarından uzaklaşmanın, mesajlara cevap vermemenin ya da insanlardan kaybolmanın nedeni her zaman umursamaman değildir. Bazen sinir sistemin, insanlarla bağlantı kurmayı bir “rahatlık” değil, bir yük gibi algılar. Bu yüzden cevap vermek bile yorucu hissettirebilir. Bu seni kötü biri yapmaz. Sadece uzun süredir zihinsel olarak fazla yoruluyor olabilirsin.
Eğer hissettiklerin hoşuna gitmiyorsa, çok mecbur kalmadıkça bunu kimseye anlatma. Çünkü “tekrar tekrar” anlattığını, “tekrar tekrar” yaşamaya devam ediyorsun! Ya hayırlı, neşeli, içeriğinde güzellik geçen, kendine güzel seslendiğin konulardan bahset, ya da lütfen o ağzını açma.
Üzgünüm. Kırgınım. Öfkeliyim.
Hastaya işitme cihazı önerdim. “Şimdilik idare ediyorum” dedi. Önyargılı olduğunu düşünüp, cihaz aslında gözlükle aynı işi yapıyor, biri görmek, diğeri duymak için filan diye anlatırken, gözleri doldu, sözümü kesti.
“Ondan değil hocam. Emekliyim. 25 yıl çalıştım. Ama demek ki az çalışmışım, emekli maaşım düşük. Buraya gelirken bir yere sordum. Devletin ödediği 4-5 bin liraymış. Üstüne en az 25 bin lira istiyorlar. O kadar param yok” dedi.
Dondum kaldım. Benim yardımcı olmamı ister misiniz, dedim. “Sağolun, çocuklar da söylüyor ama şimdilik idare ediyorum” dedi.
Kişi başı milli gelir 17 bin dolar. Emekliye düşen sağır dolaşmak.
Bu ülkede yaşamaktan başka bir imtihana ihtiyacımız yok bizim.