Erkan Sirin 🐾

Computer Vision Engineer, LGBTiQ+ Ally 🏳️‍🌈🏳️‍⚧️

[Erkan Sirin 🐾 @erknsrin]

👏🏽👏🏽👏🏽👏🏽

[Bryson Sullivan 🇺🇲 @NaturalParadigm]

Female astronauts are routinely launched into the depths of space to perform complex experiments in microgravity, yet we are seriously debating whether or not a woman could compete in Formula 1? The problem here is our discourse on the subject, not objective science.

[Sinem Dedetaş @sdedetas]

Üsküdar Belediye Başkan Vekiliğini yürüten Sayın Dündar Ziya Gültekin’in elim bir kazada hayatını kaybettiğini öğrendim.
Merhuma Allah’tan rahmet; ailesine, yakınlarına ve sevenlerine başsağlığı dilerim.
Aynı kazada yaralanan belediye çalışanlarımıza ve diğer yurttaşlarımıza acil şifalar diliyorum.
Üsküdar Belediye Başkanı
Sinem Dedetaş
15.10.26 / Çorlu

[Erkan Sirin 🐾 @erknsrin]

Sanırsın Norveç amk

[Nefes Gazetesi @nefesgazete]

YENİ Parti grubu, fon vurgununun görüşüleceği TBMM Plan ve Bütçe Komisyonunda Halk TV’ye kayyum atanmasını ağızlarını ve gözlerini siyah bantlarla kapatarak protesto etti.

[Erkan Sirin 🐾 @erknsrin]

@RavenInTheTree_ Frequently Asked Questions About Time Travel

[Deniz Göktaş @idgoktas]

Karatepe Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu’ndan selamlar,

Yarın, 28 Eylül Pazartesi, Çağlayan Adliyesi’nde saat 10:00’da duruşmam var.

88 gün sonra ilk kez kelepçeleneceğim ve araba kornası duyacağım. Kelepçeyi özlemediğim kesin, bakalım araba kornasını özlemiş miyim?

İyiyim. Güneş olmadan da yaşanıyormuş, güneş abartılmış bir balonmuş.

Biraz da cezaevinden havadisler: Sınıf atlama heyecanı var Karatepe’de mahallemize 2 özel jeti olan komşu taşındı. Herkes bir gecede radikal seviyede artan refah seviyesine uygun davranmaya çalışıyor. Ben de buna uygun olarak bu tweette “zengin derdi” sayılacak bir konu seçtim: Cezaevi ve müzik.

“Müziksiz yaşayamam” tipi bir insan hiç olmadım, hatta epey de yaşarım ama “müziksiz 88 gün yaşayamam” tipi bir insanmışım meğer. Rüyalarımdan birinde; tahliye olduğumu fark edince hemen Peyk açıyordum ama Peyk olmayan bir şey çalıyordu. Radyo ve Dream Türk var ama hep Peyk olmayan bir şey çalıyor.

Şimdi övmeye çekiniyorum; TRT 2’yi övdüm, son 1 aydır yok. Radyo 3 sağolsun, Gojira çaldı 1 saat. Böyle mucizevi anlar dışında pek seçenek yok. Bu yüzden bu yaşa kadar ergen inadıyla taşıdığım Türkçe pop alerjimi aşmam gerekti. Bu hafta savunmama hazırlanırken 24 saat boyunca Dream Türk açıktı. Sadece yan komşum Haluk Levent, Mamak Türküsü ya da Haziran’da Ölmek Zor çaldığında TV’yi kapatıp avluya çıkıyorum. Kuyu tipinin tek iyi yanı akustiği olabilir.

24 saat Dream Türk izlerseniz 4 kere Ezhel’i görebiliyorsunuz, özledik. Onun dışında Türkçe pop. Girl Band, Boy Band ve Karışık Band salgını var, herkes dikkatli olsun. Kalabalık ortamlara girmeyin, aniden bir koreografinin parçası olabilirsiniz.

Favorilerim: 
Eypio & Sibel Can – Kıyamam 
Mabel Matiz – Umrumdışı

Hücremde Mabel Matiz’in “Ben büyüttüm boy boy” dansını yaparken infaz koruma memuruna yakalandım. Bir kere de derbi günü MasterChef izlerken yakalanmıştım, iki etti.

Savunma öncesi gündemden uzaklaşmak için seçtiğim bu yumuşak konuyu burada yazdığım bir rap ile bitireyim. Sabah 9’da ekmek dağıtımı oluyor. Haftada birkaç gün de ekmekle birlikte poğaça veriliyor ve kruvasan neşesi yaşanıyor. O günler önce koridorda servis tezgâhının tekerleğinden çıkan sesler yankılanıyor. Sonra dağıtımı yapan memur bozacı gibi bir nağmeyle bağırıyor: “Ekmek ve poğaçaaaa”

(Fuat Ergin tarzı bir flow’la)

Ekmek ve poğaça
Vaktimiz bolca
Cicibebe olmasa
Halimiz n’olcak
Menü ful carbo
Ne peynir ne yarım kadeh Doluca
Haluk, Cem, Özkan, ben
D Blok dört yapraklı yonca

Görüşmek üzere.

[Archaeo - Histories @archeohistories]

Italian journalist Oriana Fallaci removing her chador during her tense 1979 interview with Ayatollah Ruhollah Khomeini in Qom, Iran...

In October 1979, Italian journalist Oriana Fallaci traveled to Qom, Iran, to interview the Islamic Revolution's supreme leader. To get inside the room, Fallaci was forced to cover herself from head to toe in a heavy black chador, leaving only her face visible.

The conversation inside the room was tense from the very start. Fallaci did not hold back her questions.

She pushed the Ayatollah on political executions, the sudden shutdown of independent newspapers, and the sharp loss of rights for Iranian women under the new regime.

When she asked about the forced wearing of the veil, Khomeini dismissed her concerns and claimed the garment was meant to protect young and respectable women. He then added,

"If you do not like the Islamic dress, you are not obliged to wear it."

Fallaci took his words literally and replied, "Thank you, Mr. Imam. Since you tell me so, I am taking it off right now."

With a quick move, she pulled the chador off her head, leaving her hair completely exposed right in front of the Supreme Leader.

Khomeini was furious.

He stood up without saying another word and walked out of the room. The room fell silent, and the interview was abruptly stopped. However, Fallaci refused to leave Iran until he returned a day later to finish the conversation.

This confrontation became legendary in the history of journalism.

It showed a reporter refusing to bow down to authority, even in one of the most dangerous settings imaginable.

Fallaci proved that real journalism requires standing up to power, asking hard questions, and refusing to be silenced by fear or tradition.

When journalists trade raw courage for easy access and comfortable silence, we lose one of our strongest shields against tyranny.

In an era where true courage in reporting feels rare, her brave stand reminds us that honest journalism still has the power to light up the dark, giving a voice to the voiceless and inspiring future generations to speak truth without fear.

#archaeohistories

[Erkan Sirin 🐾 @erknsrin]

1970'lerde yapılması gereken haklı bir uyarı. Ama benim korkum filmlerdeki gibi yapay zeka patlamasından çok zaten bedava olan bilginin bu kurnaz şirketler tarafından alıştıra alıştıra aylık ödemeli olarak ulaşılabilen bir şeye dönüştürülmesi.

[Çağla Üren @caglauren]

Yapay zeka tehdidi konusunda başvurulan şu çözüme bitiyorum: "Fişi çekeriz."

Arkadaşlar tek bir fiş yok. Hangi birini çekeceğiz? Herkes Matrix'teki gibi 6 kollu robotların bizi tokatladığı bir kıyamet hayal ediyor. Ama muhtemelen öyle olmayacak. Birileri gidecek, yapay zekayı kullanıp biyolojik silah filan üretecek.

Yapay zekanın daha etken konumda olduğu bir senaryoda ise yok oluşun eşiğine geldiğimizi fark bile etmeyebiliriz. Şu an elimizdeki Yapay zeka ajanlarını idare edemeyip deney ortamından kaçırıyoruz. Gidip haftalarda bir forumda 18 bin gönderi paylaşıp sağa sola saldırıyorlar. Biz bunu haftalar sonra fark ediyoruz.

OpenAI, Anthropic ve diğerleri hep bir ağızdan "Bizi durdurun", "Bizi durdurun" diye bağırıyor. Kendi kendilerini durduramıyorlar, neden?

Ayrıca ya zaten şu anda o fişi çekip çekmeme aşamasındaysak? Ne zaman çekeceğimizi, nasıl çekeceğimizi nereden bileceğiz? Bilebilsek nükleerin fişini çoktan çekmiştik.

[Şevket Çoruh @sevketcoruh_]

#DenizGöktaşSerbestBırakılsın

[Deniz Göktaş @idgoktas]

Size yazmak için bahane üretiyor gibi olacak ama son tweetten sonra 2 kere daha tutuklandım. Bazen hücrede zimmetli çakmağı kaybedince ya da kütüphaneden aldığım kitaba bir şey olunca dışarıdaki refleksimle çok geriliyorum ama sonra “napacaklar bir daha hapse atamazlar ya” diye kendimi rahatlatıyordum. Atabiliyorlarmış.

Neyse, Moby Dick bitti. İddianame hazır.
Duruşma tarihi 28 Eylül.
Görüşmek üzere.

[Erkan Sirin 🐾 @erknsrin]

@SamuelJsdv By the way, I am not against any of that information, even if it were all true, but it is not, even to someone like me who grew up in a very religious community.

[Erkan Sirin 🐾 @erknsrin]

@SamuelJsdv As you already received many objections, the sources you refer belong to people or organizations directly linked to the AK Party. For example, TGSS belongs to ISAR, and ISAR belongs to the Abdullah Tivnikli. And all those polls are scientifically questionable.

[Deniz Göktaş @idgoktas]

Karatepe Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu’ndan selamlar.

Bir iyi haber, bir kötü haberim var.

İyi haber: Tahliye oldum.
Kötü haber: Tutuklandım.

Ben de sizin okuduğunuz hızda öğrendim bu iki haberi. Bu sefer, Daltonlar hakkındaki şakadan, “suçu ve suçluyu övmek” suçundan tutuklandım.

Cezaevinde sıradan bir 58. gündü. Bir elimde Cici Bebe, diğer elimde İhsan Oktay. Konstantiniye’nin dehlizlerinde dolaşıyordum. “SEGBİS’in var” dediler. Bayram değil, seyran değil; bu neyin SEGBİS’i düşüncesiyle koridora çıktık. Hücre-SEGBİS arasındaki bir dakikalık koridor yolculuğunda özgürmüşüm, bilmiyordum. Bilsem hafiften dans ederdim.

Avukatlarıma haber verilmediğini, normalde salona gelmem gerektiğini ama acele bir durum olduğunu bildirdiler. Suçlamaya konu metni okudular. “Çocukları dövmemeliyiz.” demişim de “Neden çocukları dövmek gerektiğini düşünüyorsun?” diye sorulmuş gibi hissettim. Hayattan, Türkçemizden ve altı üstü komediden söz ettim. Tekrar tutuklanmama karar verdiler. Adli yılın açılışını burada kutlayacağım, başarılı bir sezon olsun.

90 dakikalık gösteriden iki ayda bir yeni suçlama çıkıyor. Reels yerine tam gösteri YouTube kanalımda, odaklanma problemi olan varsa da telefon detoksu öneririm. Bana iyi geldi.

Ben iyiyim; moralim, sağlığım yerinde. Bu ay çocukkenki ağustoslar gibi hızlı geçti. Allah’tan okul yok Eylül’de.

Bu mektubu yazarken cezaevinde 10 saniyeliğine elektrik gitti. Karanlıkta bütün mahkumlar hücrelerde ıslık çalıp bağırdılar. İlkokulda pikniğe giderken gezi otobüsü tünele girmiş gibi hissettim.

Karatepe 2026, efsane tayfa. Unutulmayacaksın.

[kemal can @_kemalcan]

Sürecin en bozuk, en sorunlu, en yetersiz taraflarını gösterince “ekstremist olmamak lazım” diyenler, Özel söz konusu olduğunda maksimalist oluveriyorlar. Diğer yandan, bir de şöyle baksanız, abartmasanız diyenleri üstencilikle suçlayan “öfkeliler”, “biz herkesiz” iddasıyla, 1,5 senedir öfkelerini meydan meydan sırtında taşıyan Özel’i harcıyorlar.

[Serhat Güvenç @SerhatGuvenc]

Paşa. Üstelik pilot.🫡

[Deniz Göktaş @idgoktas]

Karatepe Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu’ndan selamlar.

Size bu satırları hemen yan hücremden gelen “Aşkın mapushanee, içindee ben mahkum” dizeleri eşliğinde yazıyorum.

Bir düzeltmeyle başlayayım; tanımadığım ve görüşmediğim bir avukat “Deniz bizi unutmayın dedi ” gibi bir bilgi yaymış. Ne böyle bir duygum var ne de öyle bir talebim oldu. Aksine sürekli beni paylaştığını öğrendiğim arkadaşlarıma şu mesajı yolladım: “Abartma be king, yaz böyle geçmez.” Hazır hayatımın ilk tekzibini yapıp kendimi bir şey sanmışken hız kesmeden ikinciyi de yapayım. Biraz gecikmeli olacak ama tutuklandığımı öğrenince söylediğim “neşemizi çalamazlar” mesajını tırnak içinde olduğunu vurgulayarak söylemiştim. Nöşömözü çolomozlor gibi. Ama adliyeden Twitter’a ulaşana kadar yolda ironik tırnaklar kaybolmuş. Bana bu haberler geç geldiği için özetle şöyle diyebilirim; romantik, arabesk ya da talepkar bir cümle duyarsanız bilin ki doğru değildir. Çünkü ruh halim — olumlu anlamda — üçünden de uzak.

Evet, Çorlu’da birinci ayımı doldurdum. Ankara, Çorum, Antalya ve İstanbul’dan sonra en çok vakit geçirdiğim şehir Tekirdağ oldu. Beş Şehir’i tamamladım. Gelirseniz gezdiremem ama şehrimizin en çok ziyaret edilen noktası olan cezaevine çoğu Tekirdağlıdan daha hakimim. En iyi köfteciyi herkes bilir.

Moralim yerinde, sağlığım iyi. Bir ay boyunca kötü hissettiğim tek bir an bile olmadı. Tabii ki cezaevi romantize edilebilecek bir yer değil. Bunu herkes bilir. Monopoly’de bile kodese girince sinir krizi geçiren arkadaşlarım oldu. Yine de adettendir, benden de duyun; cezaevine girmeyin mecbur kalmadıkça.

Aile, arkadaşlar, iletişim ve seyahat özgürlüğü, gözetlenmediğim bir oda, güneş, sahne, sokakta yürümek gibi mahrumiyetlerin yanında önemini burada anladığım şeyler de oluyor. Klavye ve bıyık makası benim için önemliymiş. Klavyeye hazırlıklıydım ama bıyık makası sürpriz oldu. Berber prosedürünü öğrenene kadar bıyıklar ağzımı kapattı. Kantin listesinde olmamasına rağmen şansımı deneyip “Bıyık makası?” diye dilekçe yazdım; cevap verilmeyen tek dilekçem oldu. Bir filmde dev makası olan bir adam gördüm. Çok özendim. Hayatımda ilk kez canım makas çekti. Neyse ki bıyığım Türkiye’de övgü alabileceği en kritik kişiden övgü aldı; ziyarete gelen Erkan Baş’tan.

Özetle cezaevine girmemeye çalışın ama işinizi olması gerektiği gibi yapmanın karşılığı buysa en huzurlu uykular burada uyunuyor. Sonraki gün yapacak işinizin ya da verilmiş sözünüzün olmaması da cabası.

Kaldığım cezaevi “Kuyu Tipi” olarak biliniyor. Bu konuda uzmanların, avukatların ve uzun süre tecrübe etmek zorunda kalmış insanların yazdıklarını okumanızı tavsiye ederim. Benim kısa süreli gözlemim; güneşsizlik, havasızlık ve sosyal izolasyonun kalıcı fizyolojik ve psikolojik zararlar vermesi kaçınılmaz. Sayımlar dışında insan sesi duymadan günleri, haftaları geçen mahkumlar var. Cezaevi deyince aklımızda canlanandan çok daha yalnızlaştıran bir sistem.

Ben belki kısa süreli olacağını umduğum için dışarıda da bazen yaptığım goblin moduna geçerek şimdilik uyum sağladım. Ama öğlen 7 metrelik duvarları olan avluda yüzüme gelsin diye güneşle köşe kapmaca oynamam gerekiyor. Yolu bir şekilde bu kuyuya düşen güvercin* ve dev çekirgeler duvarları aşamadıkları için benimle beraber kalıyorlar, haklarında CİMER şikayeti olmamasına rağmen. Yalnız hissettirmiyorlar. Gönderdiğiniz kitap kargoları ve şimdiden plastik komodinimin iki çekmecesini dolduran mektuplar hayatımdaki en kalabalık zamanımı yaşamamı sağladı hücrede. Hepsini okudum mektupların, kalışım uzarsa cevap da yazacağım. Yakın arkadaşlarımdan “Niye cevap yazmıyorsun şerefsiz, bu sefer turnede olmadığını hepimiz biliyoruz” tarzı mektuplar gelmeye başladı. WhatsApp’tan kurtuldum, bu sitemden kurtulamadım. Kitap hediyeleri ve mektuplarla memurlara ek mesai çıkardık. Size de, şikayet etmeden hızla yardımcı olan memurlara da teşekkürler.

Düzenli ziyarete gelen avukatlar da nefes oluyor. Cezaevinin yıldızları onlar. Ton balığını cezaevi kantinine ekleten avukatla tanıştım, çok heyecanlandım. Burada Oğuzhan Uğur’dan daha popüler. Dışarıya dair haberleri de onlardan alıyorum.

Okul arkadaşlarım başta olmak üzere dışarıda destek olan, dayanışma gösteren herkese de çok teşekkürler. Sabah 8 sayımlarında memurlar gelene kadar uyanık kalabilmek için “Bugün kim tutuklandı” temalı programlar izlemeye alışmışken, bir sabah ODTÜ Mezuniyet pankartlarıyla uyandım. Gözlerim doldu ilk kez. İyi ki varsınız. Athena Gökhan’ın törende benle ilgili yaşadığı kafa karşılığına çok güldüm. Sansürcü Punkçı da Türkiye’ye kısmetmiş.

Anarchy in THE UK
AcunMedya in Turkey

Böyle diyorum ama NATO ve Dünya Kupası bittiğinden beri Masterchef izliyorum. Açar açmaz orada da bir Karadenizli kazandı. Bütün ülkeyi kısık ateşte karadenize ettiler. (Deniz içerde şimdi ne şaka malzemesi biriktirmişsindir? Aynen kardeşim ful böyle notlar alıyorum, özür.) Burçin ve Tolğa favorim.

İlk hafta ülkeme dair moral tazelemek için Aktroll kanalları izledim; NATO Zirvesi Özel. Programlarda önce bana sövüp ahlak dersi veriyorlardı, sonra Donald Trump övüyorlardı, Türkiye için büyük şansmış varlığına duacılar. Ben de dersimi aldım.

“Değerleri aşağılayan komedyen” den, “Değerli dostum”a terfi etmek için eksiklerim:

- Epstein ile kanka olmak
- Gazze’yi Netanyahu ile birlikte tatil köyü yapma vaadi

Bir kelime şakası ve bir didaktik çıkış yaptığıma göre aylık güncellememi sonlandırabilirim. Hala kararlıyım, Moby Dick’i bitireceğim. Geçen öyle yazdım ama elime geçmedi henüz. Diğer kitaplar geldi, Moby Dick hala kontrolde. Cezaevi okuma komisyonu da bitiremiyor, bela bir kitap. Aslında cezaevi kütüphanesi çok iyi, Chomsky bile var. Belki o da Epstein kontenjanından girmiştir.

(*) 2 haftadır benimle yaşayan güvercin Leo ile tanıştığımız günün öyküsünü yazdım, Uğur Gürsoy Uykusuz Ağustos sayısında çizdi. Benim yerime de okuyun, buraya Uykusuz sokamıyormuşuz.

Söyleyeceklerim bu kadar, iyi günler.

[Özgür Özel @eczozgurozel]

Dayanışmayla Başlıyoruz!

YENİ Parti'yi milletimiz kurdu, büyütecek olan da iktidar yapacak olan da milletimizdir.

Yeni nesil parti-millet dayanışmasıyla bağış kampanyamızı başlatıyoruz.

https://t.co/j7JSlJAsAT

#YeniDayanışma

[Çelik Erişçi @celikerisci]

Sizce neden? Yorumlarınızı tek tek okumak isterim. Doğrusuysa şu; bazı insanlarım var benim. Bi teyzem, bi amcam, bi kardeş…Her zaman maddi değildir paylaşmak, bazen yanında olmaktır. Yanında durmaktır. İmkan ve fırsatım olduğunda o insanlarımın yanında dururum. Sadece yanında duruyor oluşum, varlığım bile bir destektir o insanıma. Yalnız hissetmez artık kendini. E biraz da satış olur tabi. ❤️💐

[Emrah Safa Gürkan @jeandpardaillan]

İşini iyi yapan adam basit olduğunu söyler, kompleks göstermeye çalışmaz

[Erkan Sirin 🐾 @erknsrin]

“Yapay Zeka” Din gibi bir şey oldu. Uzman sıfatıyla yapılan yorumlar inanılır gibi değil. Konuyu hiç anlamamış en ufak fikri olmayan üniversite hocaları, sektör uzmanlarının açıklamalarını hayretle dinliyorum. Ne ara bilgi çağından kolpa bir delilik çağına geçtik? 🙂