23 yaşında evlenip 29 yaşında boşanan da var, 35 yaşında evlenip çocuk sahibi olan da. 22 yaşında atanıp 30 yaşında ihraç olan da var son hakkı olan 35 inde atanan da. Kim neye erken vardı, kim neye geç kaldı bilemeyiz.
Her şeyin hayırlısı. Hayırlının iyisi, kolayı.
Toprağa düşen şehitlerimizin duasını unutmak ,Gazilerimizin mücadelesini görmezden gelmek vatanın hangi bedellerle ayakta kaldığını unutmaktır.
Şehitlerin ardından susulmaz. Biz onları hatırlamayı bile eksik bırakırsak adına ne vefa denir ne de vicdan.
#15temmuz
Yıllar içinde şunu fark ettim: İyi niyetli insanların hayatında tuhaf bir denge var. Onlar da zor günler görüyor, kırılıyor, bazen her şey üst üste geliyor. Ama tam “artık buradan çıkamam” dedikleri anda, bir şeyler değişiyor. Beklemedikleri bir kapı açılıyor, bir insan çıkıyor karşılarına ya da hiç ummadıkları bir çözüm beliriyor. Bence bunun nedeni sadece şans değil. İnsan, kimsenin hakkına girmeden yaşamaya çalıştığında, vicdanını koruduğunda ve kalbini kötülüğe teslim etmediğinde, bunun karşılığını bir şekilde görüyor. Bu yüzden en çok kalbinizi koruyun. Kiminle yürüdüğünüze, kime güvendiğinize ve neyi içinizde büyüttüğünüze dikkat edin. Çünkü bazen insanı hayatta tutan en büyük güç; parası, makamı ya da çevresi değil, temiz niyetidir.
Araya soğukluk eken insanların sıcaklık beklemesi ne garip. Hiç merhabası gelmez, hiç merak etmez ama kendi hayatında bir şey olduğunda unutulduğu gerekçesiyle sitem etme hakkını kendinde görür. Sitem vefalı olanın hakkıdır, oda sitem etmeyi değil sükutu seçer.