O muzip piç tavrınla kendini hiç sevdirecek gibi değildin, aşık ettin. Daha çok atan olacak, daha çok sevindiren de sevdiren de olmayacak. Yaptığın yapamadığın her şeyi, en çok da "birazdan bi şey yapar bu piç" hissini özleyeceğim. Güle güle iki gözüm.
Sevgili Mauro,
Bugün ayrılıktan değil, mirastan söz ediyoruz.
Artık Galatasaray formasını giymiyor olman, kalbimizdeki yerini değiştirmeyecek. Çünkü sen, 7’den 70’e her Galatasaraylının gönlünde taht kurdun.
Attığın goller, yaşadığın gol krallıkları, kırdığın rekorlar ve kaldırdığın kupalar bir yana; Galatasaray tutkusunu yaşadın ve milyonlara yaşattın.
Sen artık yalnızca kulüp tarihine adını altın harflerle yazdıran değil, Galatasaray’ın unutulmaz efsaneleri arasında sonsuza dek yaşayacak bir değersin.
Bir nesli Galatasaraylı yapan sevgili kaptan, bugün çocuklar “Galatasaraylıyım.” demekten gurur duyuyorsa bunda senin de büyük payın var.
Tüm Galatasaraylılar biliyor…
Böyle bir aşk unutulmaz.
Bir meth bağımlısı kalkıp bugün canım meth istemiyor demez asla, kalkar giyinir, annesinin bileziğini çalar, bozdurur ve gidip meth alır, sorumluluklarını yerine getirir, eğer bugün canım spor yapmak istemiyor diyorsanız meth bağımlısından daha aşağılık bir insansınız demektir.
trafik lambalarının iptal olduğu saatlerde ve boş caddelerde yüksek ses müzikle yalnız öylesine araba sürmek
tek başına seyyar köfteci-kokoreççiye gitmek
evin önüne gelince biraz arabada oturmak
eve girmeden bi sigara içmek
biz bir ceviz ağacıyız gülhane parkında amk...
yarın, kurbanını kurum ve kuruluşlara bağışlayanlar jilet gibi bayram namazına gelirken bizim daha kesme parçalama işleri olduğu için giyeceğimiz tişörtün bitiklik