babanıza bir kez bile sarılmadan, ona 'seni seviyorum' diyemeden yollarınızı ayırdığınızda hayatta ne elde etmiş olursanız olun kalbinizin köşesinde kapanmayan bir boşluk var olacak. bununla yaşamayı öğrenmek lazım.
Eskiden 25 yaşındaki insanları görünce her şeyi çözmüş, kariyerini kurmuş, doğru insanı bulmuş, ne istediğini bilen kişiler sanırdım. Meğer 25 yaş, cevaplardan çok soruların arttığı bir yaşmış.
dislerimi sikmadan, bacaklarimi sallamadan, kaslarımı catmadan, dudaklarimi yemeden, her halti kafama takmadan yasadigim bir hayat nasil olurdu diye düsünmekten kafayi yemek üzereyim