eğer biri sizi gerçekten önemsiyorsa gün içerisinde neler yaptığınızı, nasıl hissettiğinizi hatta bir şeyler yiyip yemediğinizi dahi merak eder.. yoğun olması, çalışıyor olması bunları yapmasına asla engel olmaz çünkü gerçekten değer veren birinin her zaman beş dakikası vardır
şebnem ferah'ın “artık karşımdaki insandan çaba bekliyorum, eskidendi o her şeyi sırtladığım günler. Kimseye çiçek bahçesi vaat etmiyorum artık. İsteyen olursa birlikte ekeriz.” dediği yerdeyim… aynen öyle
bence ilişkilerin en güzel yanı bir oyun arkadaşı bulabilmek.. konserlere, sergilere, müzelere gidip, gezilere çıkabileceğiniz biri varsa, hayat çok daha eğlenceli… bunu herkesle yapabilirsiniz belki ama sevdiğiniz biriyle yapıyor olmanın verdiği zevk anlatılamaz
sertab erener bir şarkısında "sen sandığım şey belki benim yüreğimdi" diyor ya, aslında "sana anlam yükledim ama bir numaran yoktu benim sevgimle öyle güzel göründün" demek istiyor kibar kadın tabii zarif ifade etmiş
arkadaşlar ben insanların 4-5 saat boyunca telefona cevap veremeyecek kadar müsait olmamasına inanmıyorum. biri için gerçekten önemliysen her durumda sana ayıracak zamanı vardır bunun dışında her şey bahanedir..
biri beni sevebilir, bana delicesine aşık olabilir. fakat beni anlamıyor, mutlu edemiyor, iletişim sağlayamıyor, güven vermiyor zaman ayırmıyorsa sevmesinin ne önemi kalır ki. sevgi tek başına yetmez. saygı, değer, anlayış ve empatinin olmadığı yerde hiçbir şey devam etmez
Eğer aşk beni tekrar bulursa, benim kadar derinden seven biriyle tanışmayı dilerim. Beni incitmeyi asla kabul etmeyecek biriyle. Sadık, nazik ve bağlı biriyle. Beni asla istenmeyen hissettirmeyecek biriyle. Kendimi evimde gibi hissettiren ve bende de ev bulan biriyle.
uzun uzun mesajlar göndermeyi bıraktım, ısrar etmeyi bıraktım, insanlara bana nasıl davranacaklarını öğretmeyi bıraktım, değersiz hissettiğim yerden kendimi uzaklaştırmayı başardım hayatta yalnız kalmak, beş para etmeyen insanlarla birlikte olmaktan çok daha iyiymiş