görünmeyen , yanıma gelemese de 5 dakikada bir arayan artık arkadaşlarım değil kardeşlerim varmış.Ben aşkım babamı, canım abimi ve halamı kaybettim. Hissettiğim acı bir gün bile azalmıyor ama onlarla bu acıya daha hızlı alışıyorum. Sizi çok seviyorum.
Bu fotoğrafın bana hissettirdiklerini yazıya veya söze dökmem mümkün değil. Babamın, abimin ve halamın enkazdan çıkmasını beklerken bu parktan daha konforlu yerlere gidebilecekken benimle -1 derecede iliklerime kadar hissettiğim acıya ve çaresiz bekleyişime ortak olan, bu fotoda+