Hassas bir insan için güç büyük anlam ifade eder. Yaşadıklarının üstesinden nasıl geldiği, dimdik nasıl ayakta durabildiği de önemlidir. İşte tam da bu noktada herkes kendini belli eder. Kim göz yaşlarını siliyor, kimin senden haberi bile yok anlarsın ve herşey rayına oturuverir.
Hayat bize sandığımızdan daha çok şey öğretir. Sadece durup düşünmek gerekir. Hiç tahmin etmediğimiz olaylar hiç tahmin etmediğimiz kişiler tarafından bize yaşatılabilir. Kimse kimsenin özünü bilemez bu nedenle her ne kadar şaka gibi gelse de acı bir gerçek olduğu bariz
Bazen düşünüyorum da hayatım boyunca söylemeyip de vazgeçtiğim şeyleri söyleseydim ne değişirdi acaba? Hayatın akışında hangi farklılıklarla karşılaşırdım.. Yoksa kader dediğimiz şey o anda yaptığımız anlık, küçük tercih midir?