Birinin hayatını mahvetmeye gerek yok" denmiş :) dalga geçer gibi. Aferin bana taş üstünde taş bırakmışım kendi dünyam başıma yıkılırkeen başkalarının dünyalarını yıkmamışım yine iyi sabretmişim aferin bana
Kendi hafızamın kötü anları bloke ettiğini bildiğimden kendime dijital bir günlük tutmuştum. Ağlayarak onu izliyorum. Ulan gecenin 3 ünde yaşadığım o kafayla uzun yola çıkmışım, yolda başıma bir şey mi gelmiş ne haldeymişim önemsenmeden "bu yaşananlar ikimizin arasında başka
Yatmışım yatağımda tam uyuyacağım aklıma bir şey geldi. Onu ararken eski bir hediyeye denk geldim. Bi hediye en çok ne kadar canımı yakabilirse o kadar yaktı
napiyon
denizden cikip gelecegimiz yazlik bi evin kucuk balkonunda karisik kizartma ve karpuz yerken birbirimize dunya yasanabilir bi yermis gibi hissettirek mi