Hikâyenin sonunu biliyordum. Nerede kırılacağımı, hangi adımda kaybolacağımı, hangi ânın bana yük olacağını. Hepsini görüyordum, ama yine de seni yaşamak istedim. Bazen insan acının sıcaklığını hissedebilmek için bile yanmayı seçer. Ve ben, seni seçtim
Ve sen hep erteledin gelişlerini...
Bir gün ülkede herkes eşit olacak demek kadar boş bir vaat gibiydi sözlerin.
_Bu ülkede kimse eşit olmayacak ve sen hiç gelmeyeceksin şehrime...
Yorgun bir Eylül sabahı…
Günaydın…
Yılların yorgunluğunu
Yaşıyorum
Bedenim çok yorgun
Kalbim buruk
Gözyaşlarım var artık
Hüzünlerim
Anılarım
Hayallerim bitmiş
Nereye gitsem
Ne yapsam da
Ruhum çok yorgun