Waarom is het zo fckng stil .. those girls .. those men …. Wat is het dat we hun namen niet noemen? Wat is het dat ons zo stil maakt? Waar is de collectieve verontwaardiging? Waar zijn we? @BringThemHome23@bringhomenow#israel#palestina#gaza
חנה כהן:
השבוע קיבלנו שיחת טלפון.
מעברו השני של הקו הייתה פקידת מודיעין.
"יש לנו תמונה של ענבר מה־7 באוקטובר עבורכם."
אבא של ענבר שאל:
"על איזו תמונה מדובר?"
הפקידה השיבה:
"תמונה שבה נראית ענבר במרכז, ומסביבה המון של עזתים ומחבלים מלאי שנאי ונקמה בעיניים"
באותו רגע נשמטה הקרקע מתחת לרגלינו.
איך הורים יכולים לחיות עם זה???
מאז אותו טלפון אנחנו מתקשים לנשום. הראש חוזר שוב ושוב לאותן דקות נוראות, מנסה להבין מה עבר עליה, מה הרגישה, מה ראתה בעיניה.
במשך חודשים ארוכים ניסינו לאסוף את עצמנו, לבנות שגרה כלשהי לצד האובדן והגעגוע. אבל שיחת הטלפון הזאת פתחה מחדש פצע שמעולם לא באמת הגליד.
כל פרט חדש הוא עולם שלם. כל תמונה היא עוד חתיכה אכזרית בפאזל שאיש מאיתנו לא ביקש להרכיב.
אין יום ואין לילה יש רק את ענבר.
את הכאב שלא מרפה ואת הרצח הנוראי והאכזרי.
זה פשע כלפי האנושות.
זאת שואה.
זה המחדל הגדול ביותר בתולדות המדינה.
מחדל שאף אחד לא חוקר גם אחרי 3 שנים וכולם מנסים לקבור.
EL ANTISEMITISMO, EL ANTIJUDAÍSMO, EL ANTISIONISMO SEGÚN EL GENIO DE UNO DE
LOS GRANDES JUDÍOS DEL SÉPTIMO ARTE:
WOODY ALLEN.
"Woody Allen sobre el antisemitismo hoy y sobre lo rotos que están los gritones y los que siguen la corriente.Y todo al estilo Woody Allen.
Woody:
«Saben, siempre pensé que la mayor ventaja de Nueva York era que uno podía ser neurótico y nadie lo notaba. En otras ciudades te mandan al médico si hablas contigo mismo. En Manhattan te ofrecen una columna en una revista por ello.
Ayer salí a comprar salmón. Por cierto, es la única tradición judía estable que ha sobrevivido a Babilonia, Roma y a mis relaciones con mujeres.
Caminaba por Brooklyn pensando en la muerte. No porque sea filósofo. Sino porque ya tengo más de noventa, aunque originalmente había planeado llegar como mucho hasta los setenta.
Y de repente —una multitud frente a una sinagoga. Al principio pensé que allí actuaba un famoso psicoanalista. En Nueva York la gente hace cola durante horas para escuchar por qué su madre tiene la culpa de todo. Aunque los judíos eso ya lo saben sin necesidad de conferencia.
Pero no. Estaban gritando algo sobre “intifada”. ¿Y saben qué me sorprendió más? La cantidad de energía que tiene esa gente. ¿De dónde la sacan? Yo después de subir dos tramos de escaleras ya empiezo a escribir mi testamento. Y ellos listos para una revolución sin haberse tomado ni un café decente.
Un tipo gritaba algo sobre “descolonización”. Dios mío. Cuando yo era joven, “colonización” significaba que la tía Frieda ocupaba nuestro sofá durante tres meses y se negaba a irse. Hoy de repente es una conspiración sionista.
En general, el antisemitismo moderno se ha vuelto demasiado intelectual. Antes simplemente nos odiaban. Sin rodeos. Hoy no.
Hoy alguien con bufanda, que parece que escribe poemas sobre su propia barba, te explica con ayuda de Heidegger y Nietzsche por qué la existencia de los judíos es una forma de agresión y una amenaza para la humanidad.
Y yo estaba allí pensando: antes al menos nos pegaban personas sin título universitario. Hoy los organizadores de pogromos tienen diploma de Columbia University.
Luego una chica a mi lado dijo: “Estamos contra el sionismo, no contra los judíos”. Eso es como si mi exmujer hubiera dicho: “No tengo nada contra ti. Solo estoy contra todo lo que dices, haces, sientes —y especialmente contra acostarme contigo”. El significado es el mismo.
Y entonces alguien gritó: “¡Los sionistas son nazis!”. En ese momento sentí que mi abuela se habría girado en su tumba tan rápido que podría haber abastecido de electricidad parte de Queens.
Mi abuela, por cierto, vivió a auténticos nazis. Se escondió en un sótano en Polonia con un hombre que tosía tan fuerte que los alemanes podrían haberlos encontrado solo por el sonido bronquial.
Y ahora un chico de una universidad de élite, cuyo mayor trauma en la vida es un café frío de Starbucks, me explica qué significa fascismo.
Realmente vivo en tiempos sorprendentes.
Hoy la gente habla como si se hubiera tragado accidentalmente una biblioteca universitaria. Nadie dice ya: “Perdón, soy un idiota”. No. Hoy se dice: “Estoy deconstruyendo el relato dominante”.
Escuchen, yo crecí entre judíos. Nosotros no deconstruimos relatos. Nosotros creamos relatos.
Llegué a casa y encendí la televisión —porque cuando uno tiene ansiedad, la televisión parece una idea excelente. Es como tratar el alcoholismo con un martini con hielo.
Allí Roger Waters volvía a explicar el mundo. Los músicos de rock siempre me dan miedo cuando envejecen y empiezan a hablar como paranoicos que ven conspiraciones al mirar un gato negro.
Luego apareció Kanye West. En mi infancia, los locos al menos parecían locos. Pelo despeinado, abrigo, palomas, conversaciones con cubos de basura. Este tipo simplemente se pone una máscara negra y dice que ama a Hitler. Y ahí entendí: la humanidad ha avanzado mucho —de “nunca más” a “discutamos los matices”.
SIGUE..... 👇
Nee mensen, #Ye weigeren gaat niet over Israël of Gaza, het gaat om onversneden Hitlerverering. Gideon Querido van Frank legt het nog even rustig uit.
👇👇👇 https://t.co/4IsuhYyLg1
“The ideal subject of totalitarianism... is people for whom the distinction between fact and fiction, true and false, no longer exists.”
— Hannah Arendt
“Jews are not allowed to stay with us”
Israelis who tried to book a room at a hotel in Bavaria through travel app Booking were shocked to receive a blatanly antisemitic message.
Following a complaint they filed, the hotel was removed from the platform.
German authorities have launched an investigation into the incident.
Banning Jews from your establishment isn’t about politics. It’s pure hate.
Una niña pelirroja con vaqueros, una construcción de LEGO en las manos y una sonrisa que no está posando para nadie. Esa imagen lleva más de cuarenta años siendo uno de los anuncios más citados de la historia de la publicidad.
Se llamaba Rachel Giordano. Tenía unos siete años cuando la fotografiaron para la campaña de 1981. El titular decía simplemente: What it is is beautiful. Lo que es, es hermoso. Sin mencionar si era niña o niño. Sin color rosa. Sin instrucciones sobre qué debía construir.
Lo que muchos recuerdan como un gesto revolucionario de LEGO en realidad era la continuación de algo que la empresa danesa llevaba haciendo desde los años 50: vender sus piezas como un juguete universal. Los sets se llamaban Universal Building Sets. La creatividad era el producto, no el género del comprador.
Lo interesante llegó después.
En los años siguientes, LEGO fue derivando hacia una segmentación por géneros cada vez más marcada. En 2012 lanzó LEGO Friends, una línea diseñada específicamente para niñas, con colores pastel, figuras femeninas estilizadas y sets de cafeterías, salones de belleza y boutiques. Las críticas fueron inmediatas.
Fue entonces cuando alguien rastreó a Rachel Giordano, la niña del anuncio de 1981. La encontraron: tenía 37 años y era médico. En una entrevista con Adweek en 2014 fue directa: en 1981 los LEGO eran universales y la creatividad del niño producía el mensaje. En 2014, era el juguete el que le decía al niño quién debía ser.
LEGO escuchó, al menos en parte. En 2021, en el 40 aniversario del anuncio original, la empresa lo recreó para el Día Internacional de la Mujer bajo el nombre Future Builders y se comprometió públicamente a eliminar los estereotipos de género de sus productos y campañas.
El anuncio de 1981 no era radical para su época. Se volvió radical cuando la industria fue en dirección contraria.
Jolande Withuis:‘Een haatdaad zoals Hamas pleegde op 7 okt. is niet weg te strepen tegen bombardementen. Dat was niet zomaar oorlogsgeweld. De vijand doden voldeed niet. Er werd collectief een intense,archaïsche haat uitgeleefd tegen vrouwen als sekse. Hamas=vrouwenhaat. Maar wie
1/M.Sommer:'Juist de agressieve club Utrecht4Palestine, die de raadsvergadering verstoorde waarin burgemeester Dijksma zélf werd belaagd, mocht de Nakbaherdenking organiseren. Zeker 2 organisatoren onderhielden banden met Hamas. De burgemeester boog voor de politieke islam, aldus
CE N’EST PAS UNE GUERRE. C’EST UN CRIME CONTRE L’HUMANITÉ.
Une jeune Israélienne a été kidnappée et retenue en otage à Gaza. Elle a été emmenée à l’hôpital Al-Shifa — un lieu censé soigner, pas tuer.
Là, par la main d’un médecin, sa vie a été ôtée. De l’air lui a été délibérément injecté dans les veines. Un acte de meurtre lent, intentionnel.
L’hôpital Al-Shifa était administré par des médecins du Hamas, impliqués dans des actes de soutien au terrorisme.
Note the post by Francesca Albanese, a woman UN Secretary
General Guitteres publicly described as a “horrible woman,” not once but twice. And @LekhtNaya described her antisemitism perfectly. @HillelNeuer
Arbel Yehoud was sexually assaulted by terrorists almost every single day during her 482 days of captivity with Palestinian Islamic Jihad.
Romi Gonen was raped by four different men on separate occasions during her captivity in Gaza, including a “nurse” who was supposed to care for her wounds.
Sasha Troufanov said that his PIJ captor repeatedly tried to force him to perform a sexual act on himself. He was filmed while showering.
Alon Ohel was sexually abused by his captor while showering.
Guy Gilboa Dalal said his Hamas captor sexually assaulted him after a shower, holding a gun to his head and a knife to his throat.
Amit Soussana was sexually assaulted by her captor while held hostage.
Dafna Elyakim, 15, said her captor touched her constantly and told her she would stay in Gaza to marry him and have his children.
Rom Braslavski revealed that PIJ terrorists sexually abused and humiliated him.
Aviva Siegel told the UN that she saw a young girl in captivity crying after her captor followed her into the bathroom and forced her to perform oral sex.
Ilana Gritzewsky woke up on October 7 in Gaza, half-naked, her breasts exposed and her pants pulled down, surrounded by seven terrorists.
Agam Goldstein-Almog testified that she witnessed another hostage being forced at gunpoint to touch, and be touched by her captor.
These are only the stories we know. Hundreds more will never be heard, because most of Hamas's rape victims were murdered. On October 7, countless bodies were found without underwear, with mutilated genitalia, or with broken pelvises.
Several Nova survivors also testified that they heard terrorists gang-raping women and men during the massacre.
How many more testimonies do you need to believe that Hamas and PIJ used rape as a weapon of war?
“Een redactie die een gast uitnodigt om voor 395.000 mensen leeg te lopen over een internationaal conflict en hem niet googelt, heeft een professionele norm geschonden die zo elementair is dat te goeder trouw als verweer niet meer geloofwaardig is. Wat overblijft is de tweede verklaring: een redactie die wist, of had kunnen weten, en die desondanks koos voor dit item, zonder tegenwicht, zonder verificatie, zonder correctie achteraf.”
Lees verder via de link —>
https://t.co/8V5jIzEjBt
Dit boosaardige broddelwerkje in Trouw was voor mij de druppel. In een uitgebreid interview met EW Magazine ga ik in op de beschuldigingen van culturele toe-eigening, diefstal en culinaire genocide (!) – en waarom die volkomen uit de lucht gegrepen zijn:
https://t.co/ibFARM14M5