@OriginalBaxton@real_andrii_x@Belzebub0736@EKOlodziejczak_ To Putin i jego rakiety doprowadziły do tej tragedii, więc to Kreml ma za co przepraszać. Zarówno polskie władze, jak i NATO jasno wskazały, że winna jest wyłącznie rosyjska agresja. Twój tańcy populizm tego nie zmieni.
@Belzebub0736@real_andrii_x@EKOlodziejczak_ W ukraińskiej pamięci to przede wszystkim krwawa, wieloletnia walka z NKWD o przetrwanie, o czym w Polsce często się zapomina, zawężając całą historię do kilku tragicznych dla obu stron lat
@EKOlodziejczak_ Brawo! Ważne jest, żeby zachować zimną krew. Gdybyśmy zaczęli mówić językiem innym niż obelgi i nienawiść, Polacy zrozumieliby, że celem działania Zełenskiego nie było obrażanie Polaków, a tylko i wyłącznie wkurzanie Rosji.
Американський історик Тімоті Снайдер аналізує суперечку між поляками та українцями щодо присвоєння одному з підрозділів ЗСУ «імені Героїв УПА».
https://t.co/L4QBzGPmkR
@Konrad643731@AdamAOsinski@AndrijKharuk Niestety, działalność naukowa w dziedzinie historii rozwija się w Ukrainie powoli i z dużymi wahnięciami od jednej skrajności w drugą, nie obywa się też bez błędów. Ale w ostatnim czasie zainteresowanie historią ogromnie wzrosło., co daje szansę na prawdziwą i głęboką refleksję.
@Konrad643731@AdamAOsinski@AndrijKharuk Absolutnie się zgadzam. Wspólne zbudowanie rzetelnego kontekstu historycznego dla obu stron to jedyny solidny fundament pod nasze relacje w przyszłości.
Dla nas postać Romana Dmowskiego jest tematem niezwykle bolesnym i wrażliwym. To hipokryzja żądać od nas rewizji pamięci historycznej, gdy sami czcicie architekta brutalnej asymilacji i nienawiści wobec Ukraińców.
@MSBS74_233@wojnawkolorze Не має сенсу намагатись висмоктати "приниження" чи "наївність" з окремих рядків. Українці поважають Бандеру й підпілля не за формулювання в папірцях, а за те, що в найтемніший час нашої історії вони мали сміливість заявити про суб'єктність України й платити за це власними життями
@MSBS74_233@wojnawkolorze ОУН та Бандера перебувають в українському пантеоні не через те, що їхні тактичні розрахунки 1941 року були бездоганними, і не через "міфи про велич". Вони там виключно через абсолютну жертовність і прагнення за будь-яку ціну вибороти незалежну українську державу в часи.
@MSBS74_233@wojnawkolorze ще трохи контексту: У червні 1941 року Третій Райх ще не сприймався світом як абсолютне, метафізичне зло, яким він став пізніше. Масове промислове знищення народів у таборах смерті та реалізація плану «Ост» розгорнулися на повну потужність набагато пізніше — у 1942–1943 роках.
@MSBS74_233@wojnawkolorze Метою ОУН було не сподобатися Гітлеру, а поставити Берлін перед доконаним фактом (fait accompli), загорнувши це в прийнятну для нацистів обгортку. Розрахунок був на те, що німці, зв'язані важкою війною проти СРСР, проковтнуть цей факт, аби не створювати собі зайвий фронт у тилу.
@MSBS74_233@wojnawkolorze Я не знаю для чого ви мені це показали, сам факт неузгодженого проголошення це прямий доказ що співпраця не була на меті а саме незалежна держава Українців. той мізерний шанс що Гітлер просто не захоче возитись з якимись повстанцями які формально лояльні не спрацював.
@MSBS74_233@wojnawkolorze Вони її проголосили самовільно, поставивши німецьке командування перед доконаним фактом. Для нацистського керівництва така самодіяльність була абсолютно неприйнятною зухвалістю. Одна з причин чому на нюрбернському процесі їх не визнали колаборантами, попри зусилля СРСР
POLSKA POLITYKA WOBEC UKRAINY
Kończę już dyskusje na ten temat, bo to nie ma żadnego sensu. Na zakończenie ogólna refleksja na temat naszej polityki zagranicznej, którą trafnie opisał Jan Sadkiewicz. Skrót:
Nikt w stosunkach międzynarodowych nie oszuka Polaków tak, jak potrafią się oszukiwać sami.
Polska doktryna prowadzenia polityki zagranicznej nie jest doktryną negocjacji... nie jest oparta na do ut des, nie jest polityką „transakcyjną”.
Polska doktryna polityki zagranicznej jest doktryną „zajmowania postawy”, dyplomatycznej gestykulacji, która ma zrobić odpowiednie „wrażenie”.
Z wrogami się nie negocjuje, ponieważ są ucieleśnieniem zła, a z sojusznikami się nie negocjuje, ponieważ to „przyjaciele”.
Negocjacje są domeną rzeczników złowrogiego koncertu mocarstw; negocjowanie to zajęcie godne kupców, a nie „dżentelmenów”.
Negocjacje, „transakcyjność”, wprowadzają jednak do polityki element obliczalności (do ut des). „Wrażenie” wywierane przez dyplomatyczną gestykulację jest mniej uchwytne, dlatego musi być interpretowane. Innymi słowy, Polska nie uzgadnia z innymi państwami, jak się zachowają w takiej czy innej sytuacji, tylko dedukuje sama ze sobą, jak się zachowają wobec takiej czy innej naszej „postawy” (polska debata o polityce zagranicznej jest przepełniona stwierdzeniami, co „powinny” robić poszczególne państwa i wyrazami oburzenia, kiedy tego nie robią).
Te polskie dedukcje oparte są jednak z reguły na zupełnie fałszywych wyobrażeniach o naturze stosunków międzynarodowych. Niemal całkowicie pomija się w nich czynnik siły, za to moc sprawczą przypisuje się rozmaitym gestom: wizyty, przemówienia, uściski traktowane są tak jak gdyby pod ich wyłącznym wpływem zmieniał się układ sił w Europie.
Narody traktowane są jak byty obdarzone osobowością, które mogą się „przyjaźnić”, „jednać ze sobą” itp.
Wszystko to skąpane w morzu polonocentryzmu każącego utożsamiać wąsko interpretowany interes własny z uniwersalną słusznością.
Wobec takiej metody układania stosunków międzynarodowych rozczarowania nie są wyjątkiem, ale regułą.
Czujemy się stale „oszukani”, „zawiedzeni”, „zdradzeni”, ponieważ inne państwa nie postępują tak, jak to sobie we własnej głowie ułożyliśmy.
Wszystkim naszym godnościowym Pięknoduchom życzę powodzenia w ich bezwzględnej walce z Banderą!
@MSBS74_233@wojnawkolorze Це був абсолютно свідомий, заздалегідь спланований проактивний шантаж. ОУН(б) розробила цей план за місяці до 22 червня. Вони свідомо йшли на конфлікт із Райхом, щоб зафіксувати українське питання на міжнародній арені. Давати оцінку без контексту - перебувати в ілюзії розуміння.
@harcownikuqash@wojnawkolorze Справжня емпатія та розуміння діють в обох напрямках. Для мільйонів українців, Дмовський, це архітектор брутальної асиміляції та нищення нашої ідентичності. А також допомога перед обличчям геноциду не дає права ставити політичні ультиматуми в питаннях історії.