Cenâb-ı Hakk’ın şefkat ve kereminin kâinattaki minik bir numunesi,
jnsandaki şefkat bu kadar büyük fedakârlıkları göze aldırıyorsa, bütün mahlûkatına şefkatle bakan o Kerîm ve Rahîm Zat’ın ikramından duyduğu mukaddes hoşnutluk elbette kıyas edilmeyecek derecede azîm ve ulvîdir.
Kendini unutmuş, kendinden haberi yok. Mevti düşünse başkasına verir. Fena ve zevali görse kendine almaz. Ve külfet ve hizmet makamında nefsini unutmak fakat ahz-ı ücret ve istifade-i huzuzat makamında nefsini düşünmek, şiddetle iltizam etmek, nefs-i emmarenin muktezasıdır.
RNK
Ey dinini dünyaya satan ve küfr-ü mutlaka düşen bedbahtlar! Elinizden ne gelirse yapınız. Dünyanız başınızı yesin ve yiyecek! Yüzer milyon kahraman başlar feda oldukları bir kudsî hakikata, başımız dahi feda olsun! Her ceza ve i'damınıza hazırız!
#SaidNursi
Tarihçe-i Hayat
hayat-ı maddiye-i nefsiyeyi bırak. Kalb ve ruh ve sırrın derece-i hayatlarına çık, bak; ne kadar geniş bir daire-i hayatları var. Senin için meyyit olan mazi, müstakbel; onlar için haydır, hayatdar ve mevcuddur.
Sözler - 474
Bediüzzaman Said Nursi Dersimdeki harekata "facia", katliamı yapanlara da "cani-canavar memur, zındık ve münafık" diyor.
Kaynak: Said Nursi'nin Dersim katliamı tepkisi: Bunu yapanlar cani ve canavardır.
{İnkâr edenlerin o gün ahirette arzu ettikleri şey, o günkü imanlarının faydasını görmek, böylece ateşten kurtulmak, cennete kavuşmak veya tekrar dünyaya gönderilip iyi davranışlarda bulunmak gibi boş temennilerdir.}
(34-Sebe') (22. Cüz-3. Hizb)
Mealli Kur'an - 433
İkram etmek:
İnsan ruhuna da bu duygunun küçük bir numunesi verilmiştir; sevdiklerimize hediye verdiğimizde onların gözündeki parıltıdan duyduğumuz iç huzur, bu hakikatin minik bir yansımasıdır.
Normal şartlarda her insan kendi nefsini, konforunu ve rahatını önceler. Fakat mesele evladı olduğunda, anne öyle bir hâl alır ki kendi varlığını unutur. Çocuğun bir gülümsemesi, onun bütün yorgunluğunu siler süpürür; çocuğun saadeti, kendi rahatından çok daha kıymetli hâle gelir
"Ehl‑i dalâletin îmânsızlıktan gelen dehşetli elemlerine ve korkularına karşı
hiçbir şey, hiçbir fen, hiçbir terakkiyât‑ı beşeriye, bir tesellî veremez, kuvve‑i maneviyeyi te'min edemez.
Cesâreti zîr ü zeber olur. Fakat muvakkat gaflet perde çeker, aldatır.
Ehl‑i îmân, îmân cihetiyle değil korkmak ve kuvve‑i maneviyesi kırılmak, belki..
fevkalâde bir kuvve‑i maneviye ve bir metânetle ve îmândaki hakikatle onlara bakıyor.
Bir Sâni'‑i Hakîm’in hikmet dâiresinde tedbir ve idaresini müşâhede eder, evhâm ve korkulardan kurtulur.
Sâni'‑i Hakîm’in emri ve izni olmadan bu seyyâr kâinâtlar hareket edemezler, ilişemezler, deyip anlar.
Kemâl‑i emniyetle hayat‑ı dünyeviyesinde derecesine göre saâdete mazhar olur.
Kimin kalbinde îmândan ve Din‑i Haktan gelen bu hakikat çekirdeği bulunmazsa ve nokta‑i istinâdı olmazsa..
Onun cesâreti ve kuvve‑i maneviyesi müzmahil olur ve vicdânı tefessüh eder.
Ve kâinâtın hâdisâtına esir olur, herşeye karşı korkak bir dilenci hükmüne düşer."
Risale-i Nur külliyatından