Bu yıl Türkiye’de sadece 1 tane konser yaptım o da kendi organizasyonunu üstlendiğim konserdi. Koca bir yıl…
2.sini de yakında Ankara’da yapacağım.
Ben size müzik dünyasının yaşadığı ve sanatçılara yaşatılan desturları yıllar önceden anlatmaya başladım. Sizinle büyüdüm hikayemi en iyi siz biliyorsunuz.
Tekelleşme ve daha birçok şey öyle bi noktaya geldi ki kendi organizasyonumu yapmadığım müddetçe artık galiba hiç konserim olmayacak. Kendi organizasyonum için de istediğim konser mekanlarını,bazı şehirlerdeki stadyumları vermekten çekinenler de oldu. Ben bu yıl yaptığım tek konserde en az 1000 kişinin ekmek yediğini gördüm. Sadece kendim sahnede olmak için değil bu sektörden evine ekmek götüren birsürü insan adına konuşuyorum. Ben bukadar büyük bi şöhretle yılda bir konser yapıyorsam müzik okuyan, amatör takılan büyük yetenekleri olan halktaki sanatçı insanlar nasıl yaşıyor? Bu soruyu yıllardır soruyorum.
Çok uzun zamandır her şey göz önündeydi .Şimdi sessizce çok sevdiğimiz çoğu şey de gittikce azalıyor farkındaysanız. Üzülmek için geç kalınan çok şey oldu.
Ama inanıyorum ki müzik ve umut her şeyi daima yenebilecek🤍
Yakında görüşürüz. ✨🍃
2 gündür etkileşim ve drama sevdanız yüzünden tacizci olarak ifşa edilen bir adama kendini sempatik gösterebileceği bir alan sağlıyorsunuz bravo 👏🏻👏🏻👏🏻
tip'li öğrenciler boğaziçi üniversitesi'nde bir sınıfı, çalışırken hayatını kaybeden gençlerin fotoğraflarıyla doldurmuş.
mesem felaketini böyle düşünün.
bir sınıf dolusu çocuk..
nearly 30% of the population of Amsterdam, an estimated quarter of a million people, flood the streets of the city wearing red in solidarity with Palestine.
“Nepal’de bile” diye cümleye başlayanları görüyorum. Sizlere şöyle söyleyeyim:
Demokrasi Endeksi:
🇳🇵: 96. sıra 🇹🇷: 103. sıra
Hukukun Üstünlüğü:
🇳🇵: 69. sıra 🇹🇷: 117. sıra
2013 yılı Uluslararası Hrant Dink Ödülü sahibi Cumartesi Anneleri/İnsanları’ndan Emine Ocak’ı kaybetmenin üzüntüsünü yaşıyoruz.
Oğlunun mezarını, faillerin adalet önünde yargılanmasını istemekten hiç vazgeçmedi. Kararlılıkla sürdürdüğü hakikat ve adalet mücadelesi, bu toprakların insan hakları mücadelesinde silinmeyecek bir iz bıraktı.
Bugün Çalık Başkanın ailesine, omuz verebilmek için hastanedeydim.
Benim için yaşam; işte tam da bu fotoğraftaki gibi, bir hastane koridorunda evladını bekleyen bir annenin sessizliğinde, direnişinde, duasında saklı.
Bu ülkede sadece adalet değil, vicdan da sınanıyor. Ve biz, her şeyin sustuğu yerde annelerin gözyaşına tanıklık ediyoruz.
#MehmetMuratÇalıkSerbestBırakılsın
Ne oldu, Özgür Özel sizin dümen suyunuza girmedi, yol arkadaşlarını satmadı değil mi? Siz iyi alışmışsınız, siyasette rakip yokken değneksiz gezmeye. Rakip çıkınca ayarlarınız şaştı resmen. Durumunuz acınası ve utanç verici.