ben bugün görüldüm. yorgunluklarım telaşlarım, kaygılarım, gözyaşlarım.. sessizce fark edildi ve ben anlaşıldım bugün. evet, hayat biraz ince davrandı, inceden kalbime dokundu bugün.
"dünya bensiz de dünya. yerim de dolar, vazgeçilebilir, unutulabilirim de. ben yokum diye hayat bir yerde bitmez. evet, dünya bensiz de dünya. sevilmeyebilir, aldatılabilir, yenilebilirim. hayat hep devam eder. öğrendim, öğrettiler."
bir gitmek arzusu o kadar canlı ki zihnimde, irkiliyorum. herhangi bir yere varabilmekten değil, her yerden gidebilmekten bahsediyorum. ama önce oturup ağlamalıyım bi deniz kıyısında.
beni uyutacağına inanarak papatya çayı içtim hem de zencefilli falan.. herkesi uyutuyo sonuçta yani benim neyim eksik dimi diyerek içtim hem de.. koskoca plasebo bu dedim, inandım ve güvendim. bekliyorum.