Bir yerde okumuştum "Çok tuhaftı, ağlayamadım ama ruhum paramparça olmuştu" yazıyordu. İnsanın içine atmasının, güçlü görünmeye çalışmasının en yorucu hâli bu olsa gerek.
“Meğerse hiçbir şeye hakkım yokmuş benim. Konuşmaya, kırılmaya, anlatmaya, ağlamaya, düşmeye, sevmeye ve sevilmeye. Hayatımdaki herkes bana bir parça yaslanırmış ama benim yorulmam bile suçmuş.”