guya sevmediginiz bir oyuncuyu ve uc takipcili fanlarına kadar butun sevenlerini yakından takip ediyorsanız en ufak ovulmesine bile delirip alıntı giriyorsanız ona karsı buyuk bir ilginiz var demektir bu gizli hayranlıktan baska bisi degildir
Fenerlilerin gsliler ve vakiflilardan asagi kalir yani yok handeyi lincleme konusunda ozellikle anac fanlari 🤪 en azindan milli sezonda oyuncularina sahip cikiyolar fln diyoduk o da yok en onden fenerliler kostu linclemeye 😂
şu sekans önüme düştüğünde hala kilitlenip izliyorum arka alanda derya ve yaprağın top düşürmemeleri ardından handenin hırsla yükselip sayıyı alması ve tribünlerin coşması.. işte gerçek voleybol
🎙️ Zehra Güneş:
Zamanla birbirimizin dilini öğreniyoruz. Bazen de konuşmadan anlaşmayı. Eda Abla'nın kaptanlığı bana bunu öğretti. Kaptanlık her zaman en çok konuşan ya da herkese ne yapması gerektiğini söyleyen kişi olmak değil. Bazen takımın neye ihtiyacı olduğunu herkesten önce görmek, zor bir anda sakin kalmak, bir bakışla "devam ediyoruz" diyebilmek.
Cansu’yla, Elif’le, Derya’yla, Hande’yle… Tüm takımla aramızdaki ilişki de böyle. Bunun için birbirinizi uzun zamandır tanımanız, birbirinizin ritmini, tereddüdünü, cesaretini öğrenmeniz gerekir. Kurduğumuz bu şey yalnızca iyi bir oyun bağlantısı değil; birbirimizi okuyabilmek.
Belki takım olmanın en güzel tarafı da bu. Herkesin başka bir görevi, başka bir karakteri, başka bir gücü var. Ama bir süre sonra bütün bunlar birbirine bağlanıyor. Kimin ne zaman bir söze, kimin bir bakışa, kimin sadece yanında durulmasına ihtiyacı olduğunu öğreniyorsunuz.
Bizi izleyen küçük kızların yalnızca nasıl blok yaptığımızı ya da nasıl sayı aldığımızı görmesini istemem. Güçlü olmanın hiç ağlamamak olmadığını da görsünler. İnsan ağlayabilir, yorulabilir, bir an için ne yapacağını bilemeyebilir. Önemli olan yeniden ayağa kalkabilmek ve bir başkası düştüğünde onun yanında durabilmek.
Kupalar sonunda bir vitrinde duruyor. Madalyalar bir çekmeceye giriyor. Ama birlikte geçirdiğimiz yıllardan insanda başka bir şey kalıyor. Birbirimizin dilini öğreniyoruz. Konuşmadan birlikte yürümeye devam ediyoruz.
🗞️ Oksijen
handenin eskiden orta oyuncu olmasinin avantaji, turnuva boyunca hem ortayi hem 1 / 2 no'daki caprazi tuttu, once saga dogru weitzelin oldugu yere adim atip sonrasinda hizli reaksiyon gosterip koseye adimlamaya basliyo, finalde de bu sekilde fahri dusuk yuzdede tutmayi basardik