İçimizdeki Şeytan kitabında ‘unuttum diyemem fakat üzerimde bir tesiri kalmamış’ diye bir cümle geçiyor. Tam olarak bu. Bir zamanlar fırtınalar koparan her şeyin şimdi sadece uzak bir gürültüden ibaret olması. İnsan geçiyor, yara kabuk bağlıyor, izi bile hafifliyor.
Çiçeklerin de canı var koparmayın denilerek yetiştirilen insanlarız, ne orman yakanla ne suça sürüklenmişle değil affedip barış yapmak empati bile kurmayacağız.
Bir kitapta "kahvaltıda peynirin üzerine reçel sürebilme iştahı" diye yazıyordu. Yaşamı olumlamak, ona tutunmak, haliyle mutlu olmak için hayatın çatlaklarından sızıp varlığımızı besleyen küçük detaylar bunlar. Peynirin üzerine reçel sürebilme iştahımız ve kuvvetimiz daim olsun.
Çocuğa müzik öğretmeni ing şarkı ezberleyeceksin demiş. Ben ezberleme dedim. Öğretmen ısrarla soruyormuş.Cuma günü gidip görüşeceğim. Ben ezberletmiyorum o şarkı benim kültürümle alakalı değil Sivas'ın dağlarına türküsü yeterli benim için. Çattık gerçekten.Bu ne avrupa sevdasıdır