“her seferinde biraz daha yorulacaksın kendini anlatmaktan. özet geçmeye çalışacaksın her şeyi. özetler de birbirinin özeti olacak. git gide kısa ve kestirme cümleler kurmaya başlayacaksın. en sonunda ya tamamen susacaksın ya da bambaşka şeyler anlatmaya başlayacaksın..”
Bugünün salı değil de çarşamba olduğunu az önce farkettim. Çarşamba ve perşembe günlerini bir önceki gün sanmak çoğu çalışan için rutin bir durum sanırım.
Ben her şeyi kafama taktım da ne oldu sanki? Onların hiçbir şey takılmamış kafaları, benim bir şeyler takıla takıla dilek ağacına dönmüş kafamdan çok daha sade ve güzel görünüyor.