İnsanlar gerçekten yanındakinin kıymetini anlayamıyor.
Nasıl olsa bendedir deyip incelik ve empatiden uzak rehavete kapılıyorlar kaybetme korkusu olmadan.
Sonra bi de bakıyorlar ki, yanında ki puff..! Uzaklaşmış, uçmuş gitmiş.
Eee..çaban yoksa sonuç budur.
İnsan hayatında kendi yolunu çizer kendi kurallarını koyarsa kendi disiplininde yaşamayı tercih etmiş olur sınırlarından çıkamayan ancak kendiyle başbaşa olur. Ve yinede,
herkesin istediği kafada ve kalpte ama sınır koymadan yaşamasını dilerim.
Günümüz insanının çoğunda ilişki ve duygusal sorumluluk kavramları yok ve hepsi bunun bilincinde Bunun sebebi her neyse çözme eğiliminde de değiller ve bunu genelde suçu karşı tarafa atarak kaçarak,manipüle ederek duvarlı yada egolu tavırlarla yönetmeye çalışırlar ama nafiledir.