E.

[E. @evinbeyi]

Sessizce çekip gidiyorum şimdi, sessiz ve kimliksiz Belki yine gelirim, sesime ses veren olursa bir gün..

[E. @evinbeyi]

Zen ise hedefe ulaşmayı, o hedefi unutmakta bulur. Yayı gereğinden fazla gererseniz ok hedeften sapmaz, yay kırılır. Hayat her an direksiyonu kırmak değil; ne zaman gaza basıp, ne zaman ayağını pedaldan çekeceğini bilmektir. Sürece alan açmak en büyük bilgeliktir.

[E. @evinbeyi]

Başarısızlığımızın sebebi çabasızlık değil, kontrol etme tutkumuz. Bir işi düzeltmek için öylesine yırtınıyoruz ki, aşırı müdahale olayın doğasını bozuyor. Tasavvuf buna nefsani bir yanılgı der; her şeyi tek başına yönlendireceğini sanan insan, kendi yükünün altında ezilir.

[E. @evinbeyi]

Stoacıların "kontrol illüzyonu" tam olarak budur. Elimizden geleni yaptıktan sonra gerisini akışa bırakamıyorsak, bir şey inşa etmiyor, sadece kaygımızı besliyoruzdur. Taoizm’in dediği gibi: Bulanık suyu temizlemek için karıştırmaz, tortunun dibe çökmesini beklersiniz.

[E. @evinbeyi]

Nihayetinde üçü de aynı kapıya çıkar: İnsan kendi küçük benliğine sıkışıp büyüttüğü dertleri, Bütün’ün o sessiz ve iyileştirici ritmine bıraktığı an ferahlar.

[E. @evinbeyi]

Doğada atılan kısa bir adım, zihni kendi kurguladığı o ağır yüklerden çekip çıkarır. Stoacılarda bu, evrensel akılla yeniden hizalanıp gereksiz kuruntuları sessize almaktır; zihin, doğanın o yalın düzeninde kendi sadeliğini hatırlar.

[E. @evinbeyi]

Tasavvufta ise bir tefekkür yürüyüşüdür bu; dışarıdaki her detayda Bütün’ün izini sürüp kesretten vahdete geçmek, nefsin yaygarasını susturup içteki o derin sükûnete ermektir.

[E. @evinbeyi]

Çünkü Stoa’nın sarsılmaz iradesi, Taoizm’in zıtlıklardan doğan doğal dengesi ve Tasavvuf’un çileyle pişiren anlayışı bize aynı şeyi söyler: Dert çekmeden olgunlaşamaz, kendi içindeki karanlıkla barışmadan yücelemezsin.

[E. @evinbeyi]

Yüksek bir ruha ulaşıp hayatın en güzel yerlerine dokunabilmek, ancak onun en karanlık ve zor taraflarıyla yüzleşip dibi görmeyi kabul etmekle mümkündür.

[E. @evinbeyi]

Bu yüzden bilgelik; eylemde, duyguda ve düşüncede aşırılıktan sıyrılıp varlığın doğal akışındaki o ince dengeyi bulmaktır.

[E. @evinbeyi]

Ölçünün kaçtığı her yerde erdem, kendi zıddına dönüşerek yok olur. İnsanın içsel dengesini ve hakikati kaybetmesi, bir şeyin eksikliğinden değil, sınırını aşan fazlalığından kaynaklanır.

[E. @evinbeyi]

Karşında gördüğün yüz, aslında senin kalbine yansıyan bir tecelliden başka bir şey değildir. Sen bir başkasına baktığını sanırsın; oysa bakışın da, gördüğün de kendi iç dünyandan ibarettir. İnsan, bir başkasının aynasında yalnızca kendi hakikatini seyreder.

[E. @evinbeyi]

Bazı insanlar sadece uyum ister.

[E. @evinbeyi]

Yerli üretimi destekliyoruz^^ asdafghjk

[E. @evinbeyi]

Şu amca kadar mutlu olsak yeter.

[E. @evinbeyi]

“bazı yalanlar güzel,
bazı gerçekler acıymış.
bazı ölümler uzun,
bütün hayatlar kısaymış.”

[E. @evinbeyi]

En yakınlarım. Eminim.

[E. @evinbeyi]

mürekkebi biten yazıcı

[E. @evinbeyi]

“Hayat hikayedir. Ve bir insanı sevmek, onun hikayesini sevmektir.”

[E. @evinbeyi]

“Sana kendi kalbimmiş gibi baktım.