Benim yaptığım bildiklerimi söylemek değil kendimi öğrenmektir.. Başkasına değil kendime ders veriyorum ama bunları başkalarına anlatmakla kötü bir iş yapmıyorum. Bana yararı olan bu işin belki başkasına da yararı olabilir.
Kalp, kırılıp yapisa yapisa Frankenstein gibi bir sey oluyor.
Insan desen degil, canavar desen degil. Ama evlat gibi
bir sey yine de, ne yapabilirsin ki?
Beynimi unutmak için o kadar acımasızca egitmisim ki, artik lazim gelen seyleri de hatirlayamiyorum. Geçmis bulank bir nehir gibi içimden akip gitmis... Altinda kaldigim taslarin agirligini biliyorum da mevzu tam olarak neydi bir türlü çikaramiyorum
psikolojisi çok sağlam olmayan hassas ruhların okumaması gereken kitap. etkisi hüznü günlerce sürüyor.
"pusulanın hep kuzeyi gösteren ibresi gibi,bir erkeğin suçlayan parmağı da daima,mutlaka bir kadını gösterir.her zaman.bunu hiç unutma,meryem."
Lorca, “duende”yi insanın içinden gelen tutkulu, karanlık ve gerçek yaratıcı güç olarak anlatır. Ona göre gerçek sanat sadece teknikle değil; acı, ölüm bilinci, duygu ve ruhun derinliğiyle ortaya çıkar. insanı sarsan o güçlü hissin kaynağının “duende” olduğunu söyler.
kendini bil; bilirsen kendini
bilirsin o vakit hayrı, şerri
evvelâ nefsine samimi ol,
sonra tüm tayfanın komutanı.
bildiğin vakit kendini, bilirsin her şeyi;
bunu bildiğinde, kurtulursun şerlerden.
sen bilmezsin kendi kıymetini,
görürsen kendini,
görürsün allah’ın ta kendisini.
dokuz küre de yedi yıldızlar da kölendir,
lâkin gene de hizmetkârısın bedeninin: heyhât!
vurulma zincirine hayvanî hazların
peşindeysen yüce kutsanmanın.
gerçek bir adam ol, terk et uykuyu, ziyâfeti;
kendi içine yolculuk yap bir hacı misali.
nedir uyku ve ziyafet? kaba hayvanların meşguliyeti;
ruhunsa ilimle sürdürür varlığını.
bir defalığına uyanık ol:
uykudasın nicedir?
bak bir kendine: ne de harikasın.
düşün şimdi; geldiğin yeri
neden şimdi bu zindanda kaldığını.
kır zincirlerini; yüksel gökteki makamına,
kır putları ibrahim gibi, azar’ın oğlu.
sen böyle yaratıldın bir amaç için;
yazıktır ihmal edersen onu.
ne utançtır bir melek için
emir almak bir şeytandan;
ne utançtır bir kral için
hizmetkârı olmak kulunun.
neden kördür isa?
yanlıştır karun için tek gözlü olmak.
servetinin üzerine çöreklenmiş yılanlar:
öldür onları, kurtul elemlerden.
amma velakin besleyecek olursan onları,
korkuyla dolacaksın,
o sınırsız servetten
hiçbir şey alamayacaksın.
evinde hazine var,
sen gene de bir dilencisin;
elinde merhem var, gene de yaralı kalbin.
uykudasın; nasıl nihayete erecek yolculuğun?
efsunlar dokumaktasın umursamadan hazineyi.
çabuk, tez boz o efsunu, al hazineyi:
az da olsa acı çek ki kurtar kendini.
nasır-ı hüsrev