İyi niyetle yapılan öneriler yaşadıklarımız için çözüm üretemez. İki gündür yaşanan şiddet bir sistemdir, zamanla oluşur. Bu çocuklar bir anda şiddet üretmediler.
Onlar, içinde yaşadıkları sistemin ve zamanın birikimini taşıyorlar. Meselemiz güvenlikçi bir bakış açısı ile bu şiddeti yalnızca durdurmak değil. Şiddeti mümkün kılan çevreleri, bu şiddetin ekolojisini görmek zorundayız. Tüm gelişimsel çevre katmanlarını birlikte düşündüğümüzde, şu gerçek daha net görünüyor;
Mikrosistemde çocuklar, gençler duygularını taşıyamıyorlar. En yakın ilişkilerde, ailede, okulda, arkadaş çevresinde çocukların öfkesini, utancını, dışlanmışlık hissini tutabilecek, anlamlandırabilecek bir ilişki alanı kurulamıyor.
Mezosistemde; aile, okul ve psikososyal destek mekanizmaları birbirinden kopuk, Yapısal sorunlar devasa, yoksulluk eşitsizlik ve kutuplaşma dili.
Ekzososistemde dijital dünya filtrelenmiyor. Gençler, şiddeti estetize eden, öfkeyi besleyen ve görünürlük ile şiddet arasında bağ kuran içeriklere maruz kalıyorlar.
Makrosistemde değerler benimsenmiyor. Dindarlık, tek başına ahlaki bir gelişim zemini kurmaz. Bunu görmemenin bedelini daha çok ödeyeceğiz gibi görünüyor. Şiddetin dili normalleşirken, kutuplaşma artarken, çocuklara sunulan değerler sorgulanmıyor.
Kronosistemde ise, tüm bunlar zaman içinde birikiyor.
Ve bu birikim, bir noktada yıkıcı davranış olarak dışarı çıkıyor. Bu ekolojiyi dikkate almadan güvenlikçi yaklaşımlar durumu değiştirmez. Ayrıca ülkeyi senelerdir yönetme sorumluluğunu taşıyanların da bir nebze olsa düşünmeleri gerekiyor. Bütün bunlar neden mümkün oldu?..
Dün Şanlıurfa’da, bugün Kahramanmaraş’ta yaşanan okul saldırıları, yalnızca iki ayrı olay olarak değerlendirilmemli; aynı zamanda içinde bulunduğumuz psikososyal iklime dair güçlü bir uyarı olarak görmemiz gerekiyor. Uzun yıllar bu tür saldırıların “uzak” coğrafyalara, özellikle Amerika Birleşik Devletleri’ne ait olduğu düşünülürdü. Oysa bugün görüyoruz k; mesele coğrafyadan çok, kırılgan gençlik deneyimleri, erişilebilir şiddet araçları, kontrolsüz silahlanma ve dijital dünyada dolaşan içeriklerle ilgili. Şiddetin dili de, şekli de sınır tanımıyor; özellikle kimlik arayışının yoğun olduğu ergenlikte, görünür olma ihtiyacıyla birleştiğinde çok daha tehlikeli bir forma bürünebiliyor.
Bu noktada incel söylemleri, mizantropi, yoğun öfke ve dışlanmışlık hissi gibi parçalı ama birbirini besleyen dijital alt kültürlerin etkisini ise göz ardı edemeyiz. Bu yapıların çoğu organize bir “akım”dan çok, algoritmalarla büyüyen ve taklit, özenme etkisiyle yayılan bir iklim yaratıyor. Ve bu iklimde bazı gençler için şiddet, bir “var olma” yolu gibi algılanabiliyor. Mesele artık yalnızca güvenlik değil; gençlerin öfkesini, yalnızlığını ve görülme ihtiyacını şiddet dışı alanlarda nasıl tutabileceğimizle ilgili. Bunlar Milli Eğitim Bakanlığı'nın ne kadar gündeminde orası muamma. Çünkü başka işlerle fazlası ile meşguller...
Kadıköy Belediyesi’nin sokak hayvanları bakımevinde hasta yavru kediye, ikametim Ataşehir olduğu için bakılmadı.Hasta bir canlıya ikamet bahanesiyle yardım etmemek vicdansızlık. Lütfen bu duruma ses çıkarın! @kadikoybelediye@HAYKONFED @patituerkiye @haykurder
Sokakta hasta yavru kediyi , Kadıköy’e götürdüm. “ikametiniz Ataşehir” diye kayıt açmayıp kedinin bakılmasınaizinverilmedi.
İkamet başka diye hastanede acil hastaya bakılmasa ne olurSokak yavrularınınsağlığı ikamete bağlı olmamalı!
@kadikoybelediye@HaytapOfficial@dogayvehayati
🔴TOPLUMSAL CİNSİYET EŞİTLİĞİ MÜCADELEMİZİ KRİMİNALİZE ETMEYE ÇALIŞANLARA KARŞI CEVABIMIZDIR!
Bir süredir kimi sendikaların, dinci, gerici derneklerin, tarikatların ve cemaatlerin hedefine oturtulmaya çalışılan toplumsal cinsiyet eşitliği mücadelemizden de kadını kamusal alandan çıkarma çabalarına karşın “kadın mücadelesi” demekten de asla vazgeçmeyeceğiz. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB), sendikamızın 10 Mart günü toplumsal cinsiyet eşitliği konusunda ders yapılması ile ilgili kararına karşı çarpıtmalarla dolu ve suçlayıcı ifadeler kullanarak kamuoyuna dönük bir açıklama yayınlamıştır.
Eğitim Sen olarak toplumsal cinsiyet eşitliğini, yalnızca akademik bir kavram olarak değil, uluslararası insan hakları sözleşmeleri ve demokratik eğitim anlayışının ayrılmaz bir parçası olarak gördüğümüzü belirtmek isteriz. UNESCO, Avrupa Konseyi ve birçok uluslararası eğitim kurumu, eğitimde toplumsal cinsiyet eşitliğinin sağlanmasını temel bir gereklilik olarak kabul etmektedir. Ancak MEB, bugünkü açıklaması ile toplumsal cinsiyet eşitliğini “zararlı” veya “tehdit” olarak göstermeye çalışarak, bilimsel bilgiye dayanmayan bir yaklaşım sergilemektedir. MEB’in, Eğitim Sen’in önerdiği toplumsal cinsiyet eşitliği derslerine karşı geliştirdiği tehdit ve çarpıtma dolu ifadeler, kadın-erkek eşitliğini hedef alan ve geleneksel cinsiyet rollerini mutlaklaştıran bir bakış açısına dayanmaktadır. Öyle ki yandaş sendikalarıyla, ittifak içerisinde oldukları dini tarikat ve cemaatlerle önce çocuklarımız, sonrasında da toplumsal yaşamın her alanı gericileştirme politikalarının hedefindedir.
MEB’e 2014-2016 yılları arasında yürüttükleri Eğitimde Toplumsal Cinsiyet Eşitliğinin Geliştirilmesi Projesi’ni (ETCEP) hatırlatmak isteriz. “Toplumsal cinsiyet eşitliği, kadın ve erkekler ile kız ve erkek çocukların haklar ve fırsatlardan tam ve eşit bir biçimde yararlanmaları ve sorumlulukları eşit olarak bölüşmeleri olarak tanımlanabilir. Toplumsal cinsiyet eşitliği kadın ve erkeğin aynılaştırılması anlamına gelmez; haklar, fırsatlar ve sorumlulukların cinsiyet temelinde farklı bir biçimde tanımlanmamasını öngörür. Toplumsal cinsiyet eşitliği, herhangi bir konuda plan, program ve politika hazırlama ve uygulama süreçlerinde kadın ve erkeklerin ihtiyaçlarının, beklentilerinin ve önceliklerinin farklı olabileceğini kabul eder. Bu ihtiyaç, beklenti ve önceliklerin dikkate alınması gerektiğine işaret eder. Bu nedenle de, toplumsal cinsiyet eşitliği hem bir insan hakları meselesidir, hem de insan merkezli kalkınmanın ön koşulu ve göstergesidir.” Bu tanımlama bize değil, 2014-2016 yılları arasında ETCEP projesini yürüten MEB’e aittir.
Aynı metinde eğitimde toplumsal cinsiyet eşitliği ise “kız ve erkek çocukların her türlü toplumsal kalıplardan, ön yargılardan uzak olarak eğitime erişebilmelerini, eğitimleri sırasında ve sonrasında elde edecekleri kazanımlarda da kendilerine eşit fırsatlar yaratılmasını ve her koşulda eşit muamele görmelerini öngörmektedir” denilmektedir.
MEB’in, Eğitim Sen’in toplumsal cinsiyet eşitliği mücadelesindeki yaklaşımına yönelik asılsız suçlamaları, bilimsel gerçeklerden uzak olup, tamamen iktidarın siyasal-ideolojik çizgisini yansıtmaktadır. Eğitimi bir bütün olarak laik, bilimsel ve demokratik değerlerden uzaklaştırmaya, kadınların ve kız çocuklarının eğitimde ve toplumsal yaşamda eşit haklara sahip olma mücadelesini baltalamaya, eğitimde özgür bireyler yerine, ataerkil normlara boyun eğen bireyler yetiştirmeye yönelik bir amaca hizmet etmektedir. Oysa toplumsal cinsiyet eşitliği eğitimi, öğrencilerin adalet, insan hakları ve eşit yurttaşlık bilinciyle yetişmesini sağlayan temel bir unsurdur.
Eğitimi, cinsiyetçi kalıplar içinde dar bir çerçeveye hapsetmek, çocukların gelişimine zarar verecek ve onları iktidarın baskıcı ve otoriter içerikte oluşturmaya çalıştığı toplumsal normlara mahkûm edecektir.
İktidarın artan kadın cinayetleri, çocuk istismarı, çocuk yaşta zorla evlilikler sorununu, kız çocuklarına ve kadınlara yönelik ayrımcılığı, şiddeti derinleştiren politikalarına her gün şahit oluyoruz. İktidarın bu uygulamalarına paralel olarak, MEB de “Maarif Yüzyılı” eğitim müfredatı başta olmak üzere, dinci, gerici, ırkçı dernek, vakıf, cemaat ve tarikatlarla imzaladığı protokollerle eğitimi kendi ideolojik görüşü doğrultusunda değiştirip dönüştürme çabalarını sürdürüyor.
İstanbul Sözleşmesi’nden çekilen, kadınların eşitlik özgürlük mücadelesini yok sayan, kadınları “kutsallaştırdığı ailenin” içine hapsetmeye çalışan iktidarın, EĞİTİM SEN’in yıllardır yürüttüğü toplumsal cinsiyet eşitliği mücadelesini kriminalize ederek hedef alması oldukça manidardır. İktidarın ve MEB’e bağlı bir müdürlük gibi çalışan yandaş sendikanın da MEB ile aynı dili kullanarak EĞİTİM SEN’e saldırması bizleri şaşırtmamıştır.
Şaşırtıcı olan kendisini laik ve bilimsel eğitimin, seküler yaşamın savunucusu olarak addeden sendikanın kimi unsurlarının bu konuda iktidar ve MEB’le aynı dili kullanarak EĞİTİM SEN’i MEB’e şikâyet etmesidir.
Eğitim Sen’in toplumsal cinsiyet eşitliği dersine sahip çıkması, MEB’in iddia ettiği gibi “ideolojik” değil, tam tersine bilimsel ve pedagojik bir gerekliliktir. Çünkü demokratik ve çağdaş bir toplum, bireylerin cinsiyetlerinden bağımsız olarak eşit haklara sahip olduğu bir eğitim sistemini zorunlu kılmaktadır.
Eğitim Sen, her koşulda bilimsel, laik ve demokratik eğitimi savunmaya devam edecektir. MEB’in suçlayıcı dili ve toplumsal cinsiyet eşitliğini hedef alan politikaları, toplum tarafından asla kabul edilmeyecektir.
MEB’in bu gerici ve baskıcı tutumuna karşı durmak, tüm eğitim emekçilerinin ve demokratik kitle örgütlerinin sorumluluğudur. Eğitim hakkı, cinsiyet eşitliği ile güçlenir; özgür ve adil bir toplumun temelini ancak eşitlikçi bir eğitim anlayışı oluşturur. Eğitim Sen, bütün çarpıtma, suçlama ve tehditlere karşı toplumsal cinsiyet eşitliği mücadelesini sürdürmeye devam edecektir.
Laik, bilimsel eğitimi, demokrasiyi, toplumsal cinsiyet eşitliğini hedef alan, haklarımızı yok sayan, eşitsizliği derinleştirmek isteyenlerin karşısında bulunduğumuz her alanda direnmeye ve mücadele etmeye devam edeceğiz.
Eğitim Sen Genel Başkanı Kemal Irmak, Sözcü TV haber bülteninde, dün Meclis önünde yapılması planlanan açıklamaya polisin sert müdahalesini değerlendirdi. Polisin gündüz saatlerinde eğitim emekçilerini oyaladığını, gece olunca sert bir şekilde müdahale ederek 11 kişiyi gözaltına aldığını belirten Irmak, "Getirmek istedikleri yasanın provasını yaptılar." dedi. ÖMK ile biatçı bir eğitim kadrosu yaratılmak istendiğini belirten Irmak, "Bizler ne eğitim emekçilerinin ayrıştırılmasını ne de biatçı olmasını istiyoruz. Liyakati esas alan, mülakatın olmadığı bir meslek kanunu talebimiz.” diye konuştu.
#meclisÖMKyireddet
Hem Madımak’ı anıyor hem de Kayseri’de masum insanların evlerinin yakılmasına alkış tutuyor. Hem sınır ötesi harekatlara destek oluyor hem de ‘Suriyelilerin burada ne işi var” diyor.
Bir dediği bir dediğini tutmayan, asıl sorumlulara karşı asla ses çıkartmayan lümpen bir kitle oluştu.
Carl Sagan'ın "Garajımdaki Ejderha" metaforunu herkes okumuştur sanıyorum.
Hani belki okumayan çıkar diye ben buraya bırakayım yinede:
"Varsayın çok ciddi bir iddiada bulunuyorum. Hayatınızın fırsatlarından birini sunuyorum. Size hakkında binlerce hikaye yazılmış ama asla kimsenin göremediği ejderhalardan bir tanesini gösterebileceğimi söylüyorum.
"Haydi göster!" diyorsunuz, ben de sizi garajıma kadar götürüyorum. İçeride bir merdiven, boş boya tenekeleri ve eski bir üç tekerli bisiklet var ama ejder yok. "Hani bu ejder nerede?" diye soruyorsunuz.
"İşte tam orada" diyerek, ileride bir yeri işaret ediyorum. "Söylemeyi unutmuş olmalıyım, o görünmez bir ejder."
Ejderin ayak izlerini görebilmek için yere un serpmeyi öneriyorsunuz.
"İyi fikir." diyorum, "Ama bu ejder havada uçuyor."
O halde görünmez alevini saptamak için kızılötesi alıcı kullanmaya kalkıyorsunuz.
"İyi fikir ama bu görünmez alevin ısısı da yok."
Peki öyleyse, siz de sprey boya sıkarak ejderi görünür yaparsınız.
"İyi olurdu ama bu ejderin cismi de yok ki! Boya tutmaz."
"Bana önerebileceğiniz daha çok yöntem var. Ancak önerdiğiniz her türlü fiziksel testi, neden işe yaramayacağını açıklayan bir bahane ile savuşturabilirim.
Peki, ısısız alev püskürten, görünmez, cisimsiz, havada uçan bir ejder ile aslında hiç var olmayan bir ejder arasında ne fark var? Savımı çürütmenin, aksini göstermenin bir yolu yoksa, ejderimin var olduğunu söylemenin ne anlamı var? Hipotezimi geçersiz kılma yeterliliğinden yoksun olmanız ile doğru olduğunun kanıtlanması arasında çok fark var. Denenemeyen iddialar, çürütülmeye karşı bağışıklığı olan önermeler bize esin vermek ya da merakımızı uyandırmak bakımından ne türlü bir değere sahip olurlarsa olsunlar, gerçekliğe uygunluk terazisinde ağırlıkları sıfırdır. Bu durumda, ejder konusunda sizden isteyebileceğim tek şey kanıt olmadığına göre, benim dememe bakarak bana inanmanız.
Garajımda bir ejder olduğu yolundaki ısrarımdan yola çıkarak varabileceğiniz tek sonuç, kafamın içinde komik bazı fikirlerin barınmakta olduğudur. Hiç bir fiziksel testin uygulanamadığı bu sava beni inandıranın ne olduğunu merak edersiniz. Gördüğümün bir düş ya da sanrı olması olasılığı geçer aklınızdan. Peki ama neden bunu ciddiye alıyorum? Belki de yardıma gereksinmem vardır. En azından, insanın yanılabilme payını hafife almış olabilirim.
Varsayalım ki yaptığınız testlerin tümü başarısız olmasına karşın, iyi niyetinizi yitirmeyecek denli duyarlı davranıyorsunuz. Yani, garajımda alev soluyan bir ejder olması fikrini hemen reddetmiyorsunuz. Yalnızca, aklınızın bir köşesine kaldırıyorsunuz. Mevcut kanıt aksini gösterse de, yeni bir veri elde edecek olmanız durumunda inceleyip ikna edici olup olmadığına bakmaya hazırsınız. Kuşkusuz, bana inanmadığınız için kendimi hakarete uğramış saymam size haksızlık olur; sırf İskoç mahkemelerinin söyleminde yer alan "kanıtlanamamıştır" hükmüne vardığınız için sizi can sıkıcı ya da düş gücünden yoksun olmakla suçlamak da öyle.
Diyelim ki işler tersi yönde gelişti. Tamam, ejder görünmez; ama yere döktüğünüz unun üzerinde ayak izleri bıraktığını görebiliyorsunuz. Kızıl ötesi alıcı, normalin üzerinde sinyal alıyor. Sıktığınız sprey boya, havada ileri geri sallanan ejder başını gözler önüne seriyor. Ejderlerin -bırakınız görünmez olanlarını- varlığı konusunda ne denli kuşkucu olursanız olun, şimdi kabul etmelisiniz ki garajda bir şeyin varlığı söz konusu ve ilk bakışta görünmez, alev soluyan bir ejder olduğunu düşündürüyor.
Şimdi bir başka senaryo yazalım: Diyelim ki ejderin varlığında söz eden yalnızca ben değilim. Diyelim ki aramızda birbirlerini tanımadıklarından emin olduğunuz kişiler de olmak üzere, tanıdığınız bir grup insan olarak size garajlarımızda birer ejder olduğunu söyleyip duruyoruz. Ne var ki hiç birimiz geçerli bir kanıt gösteremiyoruz. Hepimiz de size, fiziksel kanıtın desteğinden yoksun böylesine garip bir durumun varlığına ikna olmuş olmaktan son derece rahatsız olduğumuzu söylüyoruz. Hiç birimiz deli değiliz. Dünyanın her yerinde insanların garajlarında görünmez ejderler saklı olabileceği, bizimse daha yeni yeni fark ettiğimiz konusunda spekülasyonlar yapıyoruz. Doğru olmamasını yeğleyeceğimi söylüyorum size. Ama ejderler ilişkin tüm o eski Avrupa ve Çin öyküleri söylence değildi belki de...
Una ejder ayağı büyüklüğünde ayak izleri alındığı yolunda raporlar gelmeye başlaması memnun edici değil mi? Demek ki aynı şey başkalarının da başına gelmiş. Ne var ki ortamda kuşkucu bir bilim adamı varken yere serpilen unlarda bir değişiklik gözlenemiyor. Alternatif bir açıklama çıkıyor: Yakından incelendiğinde, ayak izlerinin sahte olabileceği anlaşılıyor. Ancak, bir başkası çıkıp, yanık parmağını göstererek ejderin üzerine doğru alev püskürttüğünden yakınıyor. Ama başka olasılıklar da var. İnsanın parmağını, görünmez ejderlerin soluğundan başka alev kaynaklarıyla yakabileceğini biliyoruz sanırım. Bu tür bir "kanıt" -ejderin varlığına inanlar ne denli güçlü bulurlarsa bulsunlar- ikna edici olmaktan çok uzak.
Bir kez daha , duyarlı tek yaklaşım, ejder hipotezini reddetmek; gelecekte sunulması olası fiziksel veriye açık kapı bırakmak ve aklı başında olduğu ortada bunca insanın aynı garip yanılgıya kapılmasının nedenini araştırmak olacak.
Kaynak
Carl Sagan, "Karanlık Bir Dünyada Bilimin Mum Işığı"
Yahu buradan operatörlerden internet ve erişim yardımı, su şirketlerinden su talep ediyoruz... Vinç bulmaya çalışıyoruz sosyal medyada vinç. Dünyanın inşaat lideri denilen ülkede vinci biz bulmaya çalışıyoruz. Tam bir kral çıplak anı... Artık görmeyen kördür. Kral Çıplak...
#ogretmenlertekyürek olduğunda meslekte on yılın altında çalışmış genç öğretmenler de düşünülür.
Öyle ya kira genç ya da yaşlı oluşa bakmıyor, market ve pazar fiyatları da öyle…
Tüm öğretmenlere kıdemi de denkleme alarak onuruna yaraşır ücret verilsin ve #ÖMKiptaledilsin.
Yüzlerce sayfa seminer notu ezberlettirilerek ve video seyrettirilerek öğretmenin niteliği geliştirilemez.
Karşılığı olmayan şeylerden uzmanlık çıkarılamaz. Öğretmen alanının uzmanıdır.
Öğretmenler, seminer+sınav ikilisinin sonucuna göre ayrıştırılamaz.
#öğretmenlertekyürek