zamanın her şeyi unutturan o muazzam bir adaleti vardır. bugün kalbini yoran, seni uykusuz bırakan ne varsa, bir gün tozlu bir rafın arkasında kaybolup gidecek. dünyanın bu geçiciliğini idrak eden insan, hiçbir dertle uzun uzadıya kavga etmez, sakince gülümser.
ne zaman incinsem degismeye ve sogukkanli olmaya karar veriyorum ama kirginligim gecince yine eski konusan, herkese inanan ve cana yakin, neseli halime dönüyorum bu da kendime en büyük kirginligim
Düşünce kalkabilirsin. Ama düştüğünü unutmazsın. Nerede düştün, nasıl düştün, kim itti, kim tuttu, kim tutmadı, kim başını çevirdi. Hiçbirini unutmazsın.