içine kapanır. Ortada hâlâ bir şey varmış gibi görünür, fakat paylaşılan şeyler eksilmiştir. Suskunluk büyüdükçe mesafe artar, mesafe arttıkça kalpler birbirine yabancılaşır. İnsan bazen gitmeden de gider ve bunu en çok, içini kimseye açmadığında fark eder.
Şükrü Erbaş: "İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık." der. İnsan anlatmaktan vazgeçtiğinde, aslında bağ kurma isteğini de geride bırakır. İçini dökmek cesaret ister; anlaşılma umudu, karşılık görme ihtiyacı taşır. Bu umut tükendiğinde kelimeler geri çekilir, duygular kendi
Koyup zarfın içine, üstünü acıyla pulladım, sana bir sevinçlik menevişli kuş yolladım..
Son kuşlarımdı bunlar, dedim telef olmasın, geçti artık göğsümde kuş barınmaz anladım.
Metin Altıok
“…artık başka şey duymak istemediğimden, iç sürgünüme çekilmiştim. Zaten duymak istemediğim çok olur. Ve çoğu zaman görmek de istemem.”
Ingeborg Bachmann/ Malina
- hayat sahip olduklarımızın dışında kalanlarmış meğer.
+ bu ne demek yusuf?
- seçtiklerinle yaşamak kolay, payına düşene razı mısın demek.
- yeditepe istanbul