fadime

[Şakir Artiş @sakirartis1]

🏥 AİLE SAĞLIĞI MERKEZLERİNE İSTİHDAM!

Koruyucu ve önleyici sağlık hizmetlerinin güçlendirilmesi amacıyla Aile Sağlığı Merkezlerinde;

✅ Fizyoterapist
✅ Psikolog
✅ Diyetisyen
✅ Çocuk Gelişimcisi
✅ Sosyal Çalışmacı
✅ Odyolog
✅ Ergoterapist
✅ Sosyolog

istihdam edilmelidir.

[Ahmet ESMER @ahmetesmer2121]

🏥 AİLE SAĞLIĞI MERKEZLERİNE İSTİHDAM!

Koruyucu ve önleyici sağlık hizmetlerinin güçlendirilmesi amacıyla Aile Sağlığı Merkezlerinde;

✅ Fizyoterapist
✅ Psikolog
✅ Diyetisyen
✅ Çocuk Gelişimcisi
✅ Sosyal Çalışmacı
✅ Odyolog
✅ Ergoterapist
✅ Sosyolog

istihdam edilmelidir.

[Veysel BOZKURT @vbozkurt55]

OKUL SALDIRGANLARI ANALİZİ

Peter Langman, yıllarca okul saldırganlarının günlüklerini, mektuplarını, adli raporlarını okumuş. Vardığı ilk sonuç rahatsız edici derecede sade. Tek bir okul saldırganı profili yok. Tek bir neden yok. Tek bir saldırı tipi yok.

Bu basit görünen cümleler, medyanın onlarca yıldır tekrarladığı klişeyi çürütüyor. Ergen, yalnız çocuk. Şiddet içerikli video oyunları oynuyor. Zorbalığa uğruyor. Bir gün dayanamıyor ve kendisine eziyet edenleri vuruyor. Langman diyor ki bu hikâye yanlış. Sadece eksik değil, yanlış.

Üç Psikolojik Tip

Langman saldırganları üç kategoriye ayırıyor. Her biri farklı bir iç dünyanın fotoğrafı.

PSİKOPATLAR. Aşırı narsisizm. Ahlakın reddi. Empatinin, suçluluğun, pişmanlığın yokluğu. Sadizm. Kendilerini hep kurban olarak görüyorlar, hiçbir şey onların hatası değil. Çabucak öfkeleniyor, kendilerini her şeye hak kazanmış sayıyorlar.

PSİKOTİKLER. Halüsinasyonlar. Paranoid sanrılar. Dağınık konuşma ve davranış. Derin bir yalıtım. Daha başarılı akranlarına karşı kıskançlık.

TRAVMATİZE OLMUŞLAR. Dağılmış, kaotik aileler. Ebeveynde madde bağımlılığı, suç geçmişi. Fiziksel, cinsel, duygusal istismar. Sık taşınmalar. Değişen bakım verenler.

Bu Tipoloji Bize Ne Söylüyor?
İlk ders, tekil nedenselliğin çöküşü. Medya bir saldırı sonrası hep aynı soruyu sorar. Video oyunları mı, silahlar mı, zorbalık mı, ruh sağlığı mı? Langman'ın verisi bu soruya tek bir cevabın olmadığını gösteriyor. Bütün saldırganları aynı çerçeveyle açıklayamazsınız. Biri narsist bir avcı. Öteki yaralı bir çocuk. İkisi de öldürdü ama motivasyonları, iç dünyaları, acıları aynı cinsten değil.
İkinci ders daha rahatsız edici. Psikopati, psikoz ya da travma tek başına saldırıyı açıklamıyor. Langman bunu açıkça söylüyor. Bu özelliklere sahip insanların büyük çoğunluğu hiç kimseyi öldürmez. Saldırı çok etkenli bir olay. İçsel yapı artı toplumsal tetikleyici. Kim olduğun artı başına ne geldi.
Tetikleyiciler listesi tanıdık. Akademik başarısızlık. Disiplin sorunları. Romantik reddedilme. Hukuki sorunlar. Akranlarla çatışma. Gelecek algısının çökmesi. Kariyer hayallerinin bitmesi. Hepsi sıradan ergenlik krizleri aslında. Fark şu. Psikopatik, psikotik ya da travmatize bir zihin, sıradan bir başarısızlığı kozmik bir adaletsizliğe dönüştürebilir. Diğerlerinin atlattığı şeyler, bu zihinlerde farklı yankılanır.

Hedef Meselesi ve Zorbalık Miti
"Okul saldırganı kendisine zorbalık yapanı vurur" anlatısı yanlış. Saldırganların büyük çoğunluğu personeli vuruyor. Öğretmenleri, yöneticileri, güvenlikçileri. İkinci sırada kadınlar var. Romantik reddedilme, cinsel hınç, yapısal misoji. Sonra aile. Zorba en altta. Demek ki saldırı bir intikam eylemi değil büyük ölçüde. Bir otorite, cinsiyet ve aile meselesi. Bu, sosyolojik olarak ayrıca incelenmesi gereken bir örüntü.

Tehdit Değerlendirmesi ve Uyarı Sinyalleri

Saldırganlar büyük çoğunlukla ne yapacaklarını önceden birilerine söylerler. Böbürlenmek için. Birini uyarmak için. Bir arkadaşı dahil etmeye çalışmak için. Hayran oldukları başka saldırganları taklit etmek için. Sosyal medyada, günlüklerde, sohbetlerde.

Verinin Sosyolojik Okuması
Veri bize ne söylüyor? Birkaç katman var.
Birincisi, psikolojik indirgemeciliğin sınırı. Üç tipoloji (psikopat, psikotik, travmatize) önemli ama olayın bir boyutunu ortaya koyuyor.
Bu tiplere sahip milyonlarca insan var, çok azı öldürüyor. Demek ki bireysel patolojiyi, toplumsal düzenin reddettiği, küçük düşürdüğü, seçeneksiz bıraktığı koşullarla birlikte düşünmek gerekiyor. Saldırganlık bir karakter değil, bir kesişim noktası.
İkincisi, erkeklik ve hınç meselesi. Hedeflerin dağılımı tesadüf değil. Kadınların ve otorite figürlerinin öne çıkması, reddedilmiş erkekliğin şiddete dönüşümü hakkında kuvvetli bir sinyal veriyor.

Üçüncüsü, sızıntının sosyolojisi. Saldırganlar izole değil aslında. Çoğu önceden konuşuyor, paylaşıyor, ima ediyor. Demek ki sorun sadece "yalnız kurt" değil. Sorun çevrenin sinyalleri işleyememesi, kolektif inkar, ve raporlama altyapısının çalışmaması. Bu bir bireysel psikoloji sorunu kadar bir kolektif dikkat sorunu.
Dördüncüsü, cezalandırıcı mantığın iflası. Uzaklaştırma, atma, sert disiplin, hiçbiri problemi çözmüyor. Hatta büyütebiliyor. Bu, Türkiye'deki güncel çocuk suçluluğu tartışmalarında dikkate alınması gereken bir konu. Cezanın yaşını indirmek ya da sertleştirmek, önleme değildir. Önleme, erken tespit ve müdahale sistemidir. Bu sistemi kurmak hem pedagojik hem kurumsal bir iştir.

Özetle Langman'ın çerçevesi bize şunu söylüyor. Okul saldırganlığı çok etkenli bir olgudur. Bireysel patoloji (psikopat, psikotik, travmatize) toplumsal tetikleyicilerle (akademik, romantik, ailevi, hukuki başarısızlıklar) buluştuğunda, ve çevre sızıntı sinyallerini göremediğinde, ve kurumlar ceza-merkezli düşündüğünde, saldırı olasılığı büyür. Önleme mümkündür ama disiplin değil, dikkat ister. Tehdit değerlendirmesi statik bir karar değil, süreklilik gerektiren bir süreçtir. Ve en önemlisi, bu çocuklar genellikle söylüyorlar. Biz duyamıyoruz.

[Vehbi Bayhan @VehbiBayhan]

Her okula bir sosyolog. Okul sosyal hizmet birimi kurularak PDR uzmanı, sosyolog ve sosyal hizmet uzmanı eşgüdüm içinde çalışmalıdır. 2015 yılında yayınlanan makalem.

https://t.co/RU38bSzVG9

[UCİM @ucimorgtr]

UCİM Genel Başkanı Saadet Özkan, söyleşi ve imza gününde Trabzon’da gönüllülerimizle bir araya geldi.

Gerçekleşen buluşmada Özkan, şiddetsiz bir toplumun inşasının çocukları korumaktan geçtiğini vurgulayarak; farkındalık, eğitim ve toplumsal sorumluluğun önemine dikkat çekti.

@SaadetOzkanEfe

[Korkmaz Sural @sural_1905]

Biz "her okula bir sosyolog verin" derken tam olarak okul, öğrenci, aile, çevre, akran hikâyesini araştırmış ve olay gerçekleşmeden harekete geçiren uzmanı kast ediyorduk. Olay olduktan sonra olay sosyolojikmiş demenin kimseye faydası yok. Geç kalmış değiliz; Her Okula 1 Sosyolog

[Vehbi Bayhan @VehbiBayhan]

#sosyologlargünü Sosyal hizmet, aile, adalet, sağlık, eğitim, tarım, iletişim, gençlik, çalışma hayatı sosyolog olmadan tam işlevini yapamaz. Sosyologların mevcut kadroları biran önce açılmalıdır. Türkiye'nin sosyologlara ihtiyacı var.

[Necdet Topcu @NecdetTopcu5]

“Her düşünce bir iz bırakır; sosyolog o izi anlamlandırır.”
@dusoder
#atamayönergemizhazır